دانلود پایان نامه فقه و قانون و ازدواج مجدد

3-4-3-3- شرایط اساسی طلاق 75
3-4-3-4- تشریفات طلاق 81
3-4-3-5- اقسام طلاق 83
فصل چهارم: نتیجه گیری و پیشنهادات 88
نتیجه گیری بحث 89
پیشنهاد اصلاح قانون مدنی 90
منابع و مأخذ 91
الف-منابع فارسی 91
ب-منابع عربی 93

چکیده
یکی از احکام مختص به زنان در فقه اسلام و امامیه “عده” است. عده در واقع مدت زمانی است که زن درنگ نموده و پس از آن می تواند ازدواج مجدد نماید. البته حکم مذکور شامل همه زنان نشده و زنانی که غیر مدخوله هستند و یا زنانی که یائسه شده و عادت نمی بینند و زنانی که صغیر بوده و به سن بلوغ جنسی نرسیده اند از این حکم عام مستثنی می باشند. با تامل در آیات و روایات می توان فلسفه عده را دریافت و البته تاجایی که لسان و منطوق روایات ناظر و دال بر آن است و آن اینکه عده در واقع درنگ در مدت زمانی است از سوی زوجه جهت حصول اطمینان از عدم حمل و برائت رحم وی.البته عده وفات که پس از فوت زوج؛ زوجه نگه می دارد استثنا از این موضوع بوده و از طرفی همه اصناف زنان را در بر می گیرد. حال بر این مبنا از پرسشهایی که می توان طرح نمود اینکه حکم عده نگه داشتن زنانی که رحم آنان برداشته شده و اصطلاحا زنان فاقد رحم اطلاق می شوند چیست؟ آیا می توان زنان فاقد رحم را داخل در حکم زنان مستثنی از عده مانند زنان صغیره، یائسه و یا غیر مدخوله فرض کرد؟ به نظر می رسد مطابق نظراتی که برخی از فقهای متقدم و متاخر داده اند، زنان فاقد رحم را می توان جزو زنان مستثنی از عده فرض کرد و این مصداق را جزو احکام مصادیق نوظهور(چراکه در عصر ظهور برداشتن رحم وجود نداشت) و تحت شمول زنان مذکور دانست.
واژگان کلیدی: عده زن، فقه امامیه،حقوق ایران، زنان بدون رحم
مقدمه
احکام فقهی مبتنی بر مصالح ملزمه و مفاسد محرمه ای است که مورد توجه قانونگذار قرار گرفته است. این احکام برخی مختص به زنان است و برخی مختص مردان و پاره ای از احکام نیز احکام مشترک اند مانند صوم و صلاه،حج و ذکوه و… از طرفی فلسفه و دلیل حلیت و حرمت برخی از افعال به صراحت در لسان شرع بازگو شده و برخی نیز مسکوت مانده اند. یکی از راههای حصول علم به احکام اجتهاد است و مجتهد تلاش دارد حکم شرعی را از منابع فقهی استخراج نماید. مع الوصف در بررسی برخی از مصادیق نوپیدای عصر حاضر و لزوم تقریر و تأیید شارع مقدس ، مجتهد ناچار است در مواجهه با مستحدثات، حکم شرعی موضوع را بازگو و پیرو آن، قانون گذار هم قوانین آن را بیان و ابلاغ نماید. از جمله این موضوعات نوپدید، تحول در علم پزشکی و حدوث اموری است که سابقه ای در فقه نداشته و مکلف مسلمان را در مواجهه با آن دچار تحیر و سرگردانی میکند، اینجاست که مجتهد حقوق دان براساس مبانی فقهی و مصادیق سنتی عصر ظهور و تقابل آن با نیازها و مشکلات صنعتی عصر حاضر باید بکوشد تا مشکل مکلف مسلمان را مرتفع نماید اما در این کوشش و تلاش گاهی نظرات معارض و متضاد هم ظهور می کننند، که عده زنان بدون رحم نیز از این جمله است. زنانی که در اثر جراحی رحمشان از بدن خارج شده و بر اثر آن عادت ماهیانه شان نیز قطع می گردد که موضوعی نوپیدا و بحث انگیز در فقه و قانون مدنی به شمار می آید.عادت ماهیانه زنان، یعنی اینکه هر زنی که به سن بلوغ برسد و حیض ببیند بنابر خصوصیت فیزیولوژیکی خود غالباً هر 26 تا 28 روز، عادت ماهیانه او یعنی دفع خون (قاعدگی) از مجاری مقاربتی او صورت بگیرد که ممکن است از سه تا ده روز نیز به طول انجامد و در این دوره تخمک زن آزاد شده و در محیط رحم قرار می گیرد و در زمان ورود اسپرم مرد در اثر مقاربت با زن، نطفه تشکیل می گردد و دوران بارداری آغاز می شود. در زمان حمل تا زایمان عادت ماهیانه قطع می گردد و در نتیجه زنانی که به طور مستمر عادت ماهیانه می بینند پس از انجام آزمایشی ساده یقین حاصل می کنند که حامله شده اند، این یقین در گذشته معمولاً پس از سپری شدن زمان سه عادت ماهیانه و عدم دیدن حیض حاصل می شد. بنابراین ندیدن عادت ماهیانه در زنان مدخوله که همسانشان قاعده می شوند، مهم ترین نشانه حاملگی بود. در واقع عده نگه داشتن زنان مطلقه در گذشته مهم ترین شیوه اطمینان از حمل و یا عدم حمل در رحم بوده است که معمولاً با 3 تربص این امر ثابت می شد. با بررسی که در اقوال فقها و آیات و روایات صورت پذیرفته حصول از حمل یا عدم حمل در زنان مدخوله ی غیر صغیره ی غیر یائسه مهم ترین فلسفه عده نگه داشتن ذکر شده است، چنانچه در سخنان آنان می بینیم که سه دسته از زنان مانند کودکان و زنان یائسه و زنان غیرمدخوله از حکم عده نگه داشتن مستثنی گردیده اند. با این مقدمه حکم زنانی که فاقد رحم بوده و عدم حمل آنان نیز ثابت شده، آیا باز هم ضرورتی در عده نگه داشتن آنها وجود دارد یا نه؟ قانون مدنی در مواد 1150 تا 1154 موضوع عده زنان را بازگو کرده اما سخنی از زنان فاقد رحم به میان نیاورده است. این تحقیق به موضوع عده زنان فاقد رحم پرداخته و می کوشد تا در وصول قول صواب از خطای احتمالی مصون باشد.
فصل اول : کلیات تحقیق
فصل اول:
کلیات تحقیق
1-1-بیان مسئله
احکام و دستورات اسلامی همواره مبتنی بر مصالح عمومی بشر بوده و دستورات فقهی به دو گروه عبادات و معاملات تقسیم می شوند. در تکالیف عبادی شرط صحت عمل، داشتن قصد قربت است و غالباً لزومی در بیان فلسفه حکم نمی باشد، مانند صوم و صلات و حج و ذکات. اما در معاملات و احکام مترتب بر آن، نوعاً فلسفه احکام ذکر و قصد قربت در آن شرط نمی باشد مانند لزوم برگرداندن امانت به صاحبش، شرط لزوم در عقد بیع و امثالهم. مع الوصف در بررسی برخی از مصادیق نوپیدای عصر حاضر و لزوم تقریر و تأیید شارع مقدس ، مجتهد ناچار است در مواجهه با مستحدثات، حکم شرعی موضوع را بازگو و پیرو آن، قانون گذار هم قوانین آن را بیان و ابلاغ نماید. از جمله این موضوعات نوپدید، تحول در علم پزشکی و حدوث اموری است که سابقه ای در فقه نداشته و مکلف مسلمان را در مواجهه با آن دچار تحیر و سرگردانی میکند، اینجاست که مجتهد حقوق دان براساس مبانی فقهی و مصادیق سنتی عصر ظهور و تقابل آن با نیازها و مشکلات صنعتی عصر حاضر باید بکوشد تا مشکل مکلف مسلمان را مرتفع نماید اما در این کوشش و تلاش گاهی نظرات معارض و متضاد هم ظهور می کننند، که عده زنان بدون رحم نیز از این جمله است. زنانی که در اثر جراحی رحمشان از بدن خارج شده و بر اثر آن عادت ماهیانه شان نیز قطع می گردد که موضوعی نوپیدا و بحث انگیز در فقه و قانون مدنی به شمار می آید.
عادت ماهیانه زنان، یعنی اینکه هر زنی که به سن بلوغ برسد و حیض ببیند بنابر خصوصیت فیزیولوژیکی خود غالباً هر 26 تا 28 روز، عادت ماهیانه او یعنی دفع خون (قاعدگی) از مجاری مقاربتی او صورت بگیرد که ممکن است از سه تا ده روز نیز به طول انجامد و در این دوره تخمک زن آزاد شده و در محیط رحم قرار می گیرد و در زمان ورود اسپرم مرد در اثر مقاربت با زن، نطفه تشکیل می گردد و دوران بارداری آغاز می شود. در زمان حمل تا زایمان عادت ماهیانه قطع می گردد و در نتیجه زنانی که به طور مستمر عادت ماهیانه می بینند پس از انجام آزمایشی ساده یقین حاصل می کنند که حامله شده اند، این یقین در گذشته معمولاً پس از سپری شدن زمان سه عادت ماهیانه و عدم دیدن حیض حاصل می شد. بنابراین ندیدن عادت ماهیانه در زنان مدخوله که همسانشان قاعده می شوند، مهم ترین نشانه حاملگی بود. در واقع عده نگه داشتن زنان مطلقه در گذشته مهم ترین شیوه اطمینان از حمل و یا عدم حمل در رحم بوده است که معمولاً با 3 تربص این امر ثابت می شد. با بررسی که در اقوال فقها و آیات و روایات صورت پذیرفته حصول از حمل یا عدم حمل در زنان مدخوله ی غیر صغیره ی غیر یائسه مهم ترین فلسفه عده نگه داشتن ذکر شده است، چنانچه در سخنان آنان می بینیم که سه دسته از زنان مانند کودکان و زنان یائسه و زنان غیرمدخوله از حکم عده نگه داشتن مستثنی گردیده اند. با این مقدمه حکم زنانی که فاقد رحم بوده و عدم حمل آنان نیز ثابت شده، آیا باز هم ضرورتی در عده نگه داشتن آنها وجود دارد یا نه؟ نظرات فقها در این باره چیست؟ و آیا می توان این دسته از زنان را تحت شمول زنان مستثنی از عده فرض کرد؟
1-2-اهداف تحقیق
بیان احکام مربوط به عده زنان از منظر آیات و روایات.
تبیین خصوصیت فیزیولوژیکی زنانی که بدلیل بیماری رحمشان خارج شده و عده نمی بینند و ارتباط آنان با زنان فاقد عده مانند صغیره ،یائسه و غیرمدخوله
شرح و بررسی مبانی فقهی عده و فلسفه موجود در حکم و نظرات فقهی وارده در این باره و ارائه دیدگاهی جامع در این مورد.

  نظریه های انگیزشی و ویژگی های شخصیتی

این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.