پایان نامه مدیریت فرآیند و تولید اطلاعات

(1-34)
2RS- + H+ + 1/8S8 HS- + RSSR
(1-35)
2RS- + S8 Sy2- + RSxR
که در واکنش فوق x+y=10 می‌باشد.
واکنش‌های 1-32 تا 35 در دماهای بالاتر از oC 60 به‌آسانی صورت می‌گیرد[54].
خلاصهای بر طراحی آزمایش
روشهای طراحی آزمایش کاربرد گستردهای در شماری زیادی از حوضههای تحقیق را به خود اختصاص میدهند. آزمایش به عنوان بخشی از یک فرآیند علمی یا به عنوان یکی از روشهای یادگیری اینکه یک سیستم چگونه عمل میکند در نظر گرفته میشود. معمولاً، از طریق یک سری از فعالیتهای خاص که در مورد یک فرآیند حدس زده میشود، برای تولید اطلاعات از فرآیند آزمایش صورت میگیرد. سپس از اطلاعات برای اثبات فرضیات جدید که منجر به آزمایش جدید میشود استفاده میشود[55].
طراحی آزمایش یک ابزار مهم در دنیای علوم و مهندسی برای اصلاح فرآیند فهم تولید میباشد. اجزای مهم این فعالیت ها در طراحی فرآیند جدید ساخت و توسعه و مدیریت فرآیند میباشند. کاربرد فنهای طراحی آزمایش در توسعهی فرآیند منجر به:
بهبود بازده فرآیند
کاهش تغییر پذیری و تطبیق بیشتر به نیازمندیهای ظاهری یا هدف
کاهش زمان توسعه
کاهش هزینههای کلی
روشهای طراحی آزمایش همچنین دارای اهمیتی بنیادین در فعالیتهای طراحی مهندسی که در آن محصولات جدید گسترش مییابند یا یکی بهبود مییابد میشوند. برخی از کاربردهای طراحی آزمایش در طراحی مهندسی شامل:
ارزیابی و مقایسهی پیکربندی طراحی پایه.
ارزیابی جایگزینهای مواد.
انتخاب پارامترهای طراحی بطوریکه محصولات تحت گسترهای وسیعی از شرایط میدان خوب عمل کنند.
تعیین پارامترهای طراحی محصولات کلیدی که بر عملکرد محصول اثر میگذارند.
فرمول سازی محصولات جدید.
فصل دوم
فصل دوم: مروری بر تحقیقات گذشته
در سال 1983 کوبایاشی و استنستروم برای حذف هیدروژن سولفید از جریان تصفیه پسماند بی‌هوازی از باکتری‌های فتوسنتز استفاده کردند[56]. در سال 1988 و ایچی، به حذف متان تیول، دی متیل سولفید، دی متیل دی سولفید و هیدروژن سولفید از هوای آلوده به کمک تیوباسیلوس تیوپاروس پرداختند. آن‌ها به حذف 99/99 درصد دی متیل سولفید هنگامی‌که بار کمتر از 4 گرم دی متیل سولفید به ازای گرم (جرم سلول خشک) به ازای روز رسیدند[57]. در سال 1989 یاسونوری، تاکایرو و ایچی در یک برج پرشده حذف دی متیل سولفید، متیل مرکاپتان و هیدروژن سولفید را به‌وسیله‌ی باکتری‌های ثابت‌شده‌ی تیوباسیلوس تیوپاروس موردبررسی قراردادند. آن‌ها به ظرفیت بارگذاری بیشینه برای حذف 95 درصدی هرکدام از ترکیبات دی متیل سولفید، متیل مرکاپتان و هیدروژن سولفید به ترتیب 65/3 و 74/8 و 36/17 میلی مولار به ازای روز رسیدند[58]. در سال 1991 کیم و همکارانش هیدروژن سولفید را به‌وسیله‌ی کلروبیوم تیوسالفیتوفیلیوم در سلول‌های ثابت‌شده رآکتورهای بازگشتی بدون سلول ته‌نشینی گوگرد حذف کردند[59]. در سال 2007 پیم بوش و همکارانش به اکسایش سولفید در شرایط نمکی – قلیایی درون راکتور خوراک‌دهی شبه ناپیوسته پرداختند. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که می‌تواند سولفید هیدروژن را در شرایط نمکی – قلیایی (با پی اچی حدود 10 و غلظت مجموع سدیم و پتاسیم 2 میلی مولار) حذف کرد و به انتخاب پذیری 83 درصدی برای گوگرد رسید[60]. در سال 2009 پیم بوش و همکارانش به ممانعت اکسایش سولفید هیدروژن توسط متان تیول و دی متیل پلی سولفید در شرایط نمکی – قلیایی پرداختند. در این تحقیق حتی در غلظت‌های کم (0.05 میلی مولار) متان تیول، ممانعت شدید اکسایش سولفید هیدروژن توسط باکتری‌های SOB نمکی – قلیایی دیده شد [1]. در سال 2011 روستا و همکارانش به حذف و مدل‌سازی بیولوژیکی سولفید هیدروژن از گاز طبیعی به کمک باکتری تیوباسیلوس تیوپاروس درون رآکتور خوراک شبه ناپیوسته پرداخت[61]. او همچنین در سال 2012 بهینه‌سازی رآکتور CSTR در حذف سولفید هیدروژن موردبررسی قرارداد و به انتخاب پذیری 76/87 درصدی گوگرد برای بارگذاری 22/2 میلی مولار به ازای ساعت رسید[62]. در سال 2012 اندری و همکاران به حذف همزمان سولفید هیدروژن و متیل مرکاپتان از گاز زیستی درون فیلترهای زیست چکه‌ای هوازی و بی‌هوازی (کمبود اکسیژن) پرداختند[63].
فصل سوم
فصل سوم: مواد و روشهای کار
باکتری و محیط کشت
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.