پایان نامه اصطلاحات و عملکرد

85/2
مهاربندی برون محور
3-4- طراحی بر اساس سطوح عملکرد اجزاء سازه‌ای (Structural Performance Level and Ranges):
معیار سطح عملکرد اجزای سازه‌ای با توجه به نوع سیستم سازه‌ای و همچنین اصلی و غیر اصلی بودن عضو و نیز تغییر مکان جانبی‌گذرا و ماندگار تقسیم‌بندی می‌شوند. عملکرد اجزای سازه‌ای به اختصار با یک شماره نشان داده می‌شوند. همچنین حرف s مخفف structural است. این سطوح مطابق جدول(3-2) طبقه‌بندی شده است.[37] [28]
جدول(3-2) اصطلاحات به کار رفته در 356-FEMA و دستورالعمل بهسازی برای سطوح عملکرد اجزاء سازه‌ای
اصطلاح معادل FEMA در دستورالعمل بهسازی
اصطلاح بکار رفته در FEMA
قابلیت استفاده بی‌وقفه
Immediate occupancy Level (5-1)
ایمنی جان
Life Safety Level (5-3)
آستانه فرو ریزش
Collapese Prevention Level (5-5)
شکل ( 3-8) معرفی سطوح عملکرد[45]
3-4-1-سطح عملکرد 1 برای اجزاء سازه‌ای-قابلیت استفاده بی‌وقفه:
سطح عملکرد قابلیت استفاده بی‌وقفه به سطح عملکردی اطلاق می‌شود که پیش‌بینی می‌گردد، بر اثر وقوع زلزله مقاومت و سختی اجزاء سازه تغییر قابل توجهی پیدا نکند و استفاده بی‌وقفه از آن ممکن باشد. بنابراین در اعضاء سازه‌ای سختی و مقاومت اعضاء تقریباً تغییری نمی‌کند و تغییر شکل ماندگار و ترک‌خوردگی در اعضاء ایجاد نمی‌شود و در نتیجه خرابی‌های ایجاد شده در سازه بسیار محدود است.
3-4-2- سطح عملکرد 3 برای اجزای سازه‌ای- ایمنی جانی:
سطح عملکرد ایمنی جانی به سطح عملکردی اطلاق می‌گردد که پیش‌بینی شود بر اثر وقوع زلزله خرابی در سازه ایجاد شود. اما خرابی به اندازه‌ای نباشد که منجر به خسارت جانی گردد. بنابراین در اعضاء سازه‌ای سختی و مقاومت باقی مانده در تمام طبقات وجود خواهد داشت. سیستم باربر ثقلی عمل می‌کند و گسیختگی دیوارها خارج از صفحه آنها رخ نمی‌دهد. همچنین تغییر شکل‌های ماندگار در سازه به وجود خواهد آمد. در نتیجه سختی سازه به مقدار چشم‌گیری کاهش می‌یابد ولی به هر حال حاشیه ایمنی قابل توجهی برای جلوگیری از فرو ریزش سازه وجود دارد.
3-4-3-سطح عملکرد 5 برای اجزای سازه‌ای-آستانه فرو ریزش:
سطح عملکرد آستانه فرو ریزش به سطح عملکردی اطلاق می‌گردد که پیش‌بینی شود بر اثر وقوع زلزله خرابی گسترده در سازه ایجاد گردد. اما ساختمان فرو نریزد و تلفات جانی به حداقل برسد. بنابراین در اعضای سازه‌ای سختی و مقاومت باقی مانده ناچیز است ولی ستون‌ها و دیوارها عمل می‌کنند.
همچنین تغییر شکل‌های ماندگار، دیوارها و دست اندازهای مهار نشده گسیخته می‌شوند. در نتیجه ساختمان دچار خرابی‌های گسترده و فراوانی می‌شود. در این حالت اگر سازه دچار تغییر مکان‌هایی بیش از این حد شود، سازه ناپایدار می‌گردد و فرو می‌ریزد. با توجه به شرایط به وجود آمده ساختمان در آستانه فرو ریزش است.
در شکل (3-9) و شکل (3-10) به ترتیب سطوح عملکردی متفاوت سازه با توجه به منحنی نیرو – تغییر مکان جانبی سازه در سازه‌های شکل‌پذیر و غیر شکل‌پذیر نشان داده شده است.
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.