پایان نامه ارشد رایگان با موضوع موانع و مشکلات و مشکلات اجرایی

کارشناسان و مدیران شهری جهت بهبود وضعیت ترافیک شهرهای بزرگ و رفع ترافیک ناشی از پارک وسایل نقلیه در حاشیه خیابان ها (ترافیک ساکن)، به فکر ایجاد مکانهایی عمومی به نام پارکینگ افتادند. به این ترتیب پارکینگهای عمومی جزئی از یک سیستم حمل و نقل شهری شد. احداث پارکینگ های عمومی در مکانهای مناسب شهری باعث افزایش کارایی و در نتیجه کاهش پارک حاشیه ای و به طور غیر مستقیم افزایش عرض خیابان ها و روانی ترافیک می‌گردد.
پارکینگها یکی از تسهیلات حمل و نقل شهرها بوده و احداث آن جزو ملزومات مدیرت ترافیکی شهرها است و کمبود این کاربری تاثیرات نامطلوبی دارد که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
– پارک حاشیه ای در داخل کوچه ها و به تبع آن مزاحمت برای دیگران.
– افزایش پارک دوبله در خیابان ها و در نتیجه ایجاد راهبندان.
– عدم رعایت محدودیت پارک(به دلیل کمبود فضای پارک بعضی از رانندگان در محل هایی که با تابلوی پارک ممنوع و یا پارک مطلقاً ممنوع مشخص شده اند پارک می‌کنند).
– ناراحتی و نگرانی مردم
این مسائل باعث تراکم ترافیکی معابر و مسائل ترافیکی دیگر نیز می‌شود، شاید به نظر برسد که با ساختن پارکینگ های وسیع در محل های مناسب می‌توان مسئله ترافیک را حل کرد ولی با توجه به موانع و مشکلات اجرایی و پیامدهای ناشی از ایجاد آن نمی‌توان بدون در نظر گرفتن تمام ابعاد مسئله ترافیک شهر، بر مشکل ترافیک غلبه کرد.
ساختن پارکینگهای وسیع و احیاناً چند طبقه، در نقاطی نظیر مناطق مرکزی و پرتراکم شهر که غالباً با کمبود فضای لازم جهت توقف وسایل نقلیه روبرو هستند، به علت محدودیت و گران بودن زمین هزینه هنگفتی در بر دارد و در بیشتر موارد، حتی اگر بودجه و اعتبار کافی هم موجود باشد به علل گوناگونی همچون وجود ساختمانهای باستانی یا از بین رفتن بافت اصیل شهری، ساختن آن به تعداد کافی در مراکز شهرها مقدور نیست. از طرف دیگر، ایجاد پارکینگ و تمرکز آن در مراکز شهرها و مکان هایی که از نظر تردد وسایل نقلیه و تراکم ترافیک محدودیت هایی دارند، به علت جاذبه ترافیک بیشتر باعث افزایش مشکلات می‌شود. به علاوه، تخلیه پارکینگ ها در این مکان‌ها، غالباً در ساعات معینی از روز و در فاصله زمانی کوتاهی صورت می‌گیرد که باعث افزایش ناگهانی بار ترافیک به خیابان مورد نظر و خیابانهای اطراف می‌شود(شاهی،1379 ).
مفهوم مکان یابی
مکان‌یابی فعالیتی است که استعدادهای فضایی و غیر فضایی یک سرزمین را جهت انتخاب مکان مناسب برای کاربردی خاص مورد ارزیابی، تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد (مرکز آمار ایران،1385).
مکان یابی و احداث کاربریهای مختلف شهری مثل پارکینگهای عمومی از نیازهای اساسی شهرهای امروزی بویژه شهرهای بزرگ می‌باشد که در راستای رفاه و آسایش شهروندان و حل مشکلات شهرها انجام می‌شود. چنانچه این عمل بدون تاثیر و روابط متقابل بین کاربریها صورت گیرد، ممکن است که نه تنها از مشکلات موجود نکاهد، بلکه خود باعث مشکلات عدیده و مسائل حل نشدنی دیگری نیز بشود لذا ضرورت دارد که تمامی عوامل مرتبط با مسئله مورد نظر مورد مطالعه و توجه جدی قرار گیرد (قاضی عسکر نایینی،1383 ).
مبانی مکان یابی
انتخاب یک مکان مناسب برای فعالیت در سطح محله و مناطق، یکی از تصمیمات پایه ای برای انجام یک طرح پژوهشی است که نیازمند تحقیق در یک مکان مورد مطالعه از دیدگاه های مختلف می‌باشد. از آنجایی که مکان یابی، نیاز به اطلاعات واقعی زیادی دارد لذا می‌بایست حجم بزرگی از اطلاعات جزئی جمع آوری، ترکیب و تجزیه و تحلیل شوند تا ارزیابی صحیحی از عواملی که ممکن است در انتخاب مکان تاثیر داشته باشند صورت پذیرد (کریمی،1382 ).
تصمیم گیری مکانی اساساً زمانی میسر خواهد بود که ابتدا معیارهای موثر و اصولی با توجه به نوع فعالیت آن مکان مشخص گردد، سپس بر اساس قابلیت های مکان مورد بررسی، اطلاعات جامع و مانع جمع آوری، آنگاه اطلاعات جمع آوری شده مورد تجزیه و تحلیل و ارزیابی قرار گرفته و مکان بهینه تعیین می‌گردد. بنابراین در مقیاس محلات و مناطق، مکان یابی فعالیتی است که قابلیتها و تواناییهای یک منطقه را از لحاظ وجود زمین مناسب و کافی و همچنین سازگاری آن با سایر کاربریها، به منظور انتخاب مکانی مناسب و کاربردی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد. در ارزیابی و انتخاب مکانهای مناسب برای استقرار تمام کاربریهای زمین شهری چهار ماتریس به شرح زیر مطرح است (پور محمدی،1387).
1- ماتریس سازگاری
2- ماتریس ظرفیت
3- ماتریس مطلوبیت
4- ماتریس وابستگی
ماتریس سازگاری: در این نوع ماتریس دو نوع کاربری مجاور باید هماهنگ بوده و مزاحمتی برای همدیگر به وجود نیاورند و حتی در بعضی مواقع به همدیگر کمک کنند. برای هر فعالیتی با توجه به خصوصیاتش، حوزه نفوذ و اثر گذاری باید تعریف گردد. در صورتی فعالیتها می‌توانند کنار هم قرار بگیرند که:
الف) آثار سوء بر هم نداشته باشند.
ب) خارج از حوزه نفوذ دیگری قرار گیرند.
که در این صورت کاربریهای تخصیص یافته سازگار محسوب می‌شوند.
ماتریس مطلوبیت: در این نوع ماتریس رابطه بین سایت(زمین و محل) با نوع فعالیت یا به عبارت دیگر رابطه زمین با کاربری مورد نظر مطرح است. یعنی هر زمینی برای کاربری ویژهای مناسب است و هر کاربری زمین خاصی را می‌طلبد که در مکان گزینی مراکز خدمات شهری یک اصل مهم محسوب می‌گردد.
ماتریس ظرفیت: ظرفیت مکانی به عنوان یک اصل اساسی تعیین کننده محدوده سطوح کاربری خواهد بود. اندازه و ابعاد این سطوح باید جواب گوی فعالیتهای مورد نظر در دو بعد جزئی و کلی باشد. به عنوان مثال در یک کاربری واحد آموزشی در بعد جزئی ظرفیت واحد آموزشی باید با تعداد جمعیت استفاده کننده از آن واحد آموزشی و در بعد کلی ظرفیت کل واحدهای آموزشی منطقه در مقاطع مختلف تحصیلی با جمعیت دانش آموزان آن منطقه متناسب باشد. فضاهای یک واحد آموزشی در صورتی می تواند بهینه مورد استفاده قرار گیرد که دارای ابعاد و اندازههای متناسب با عملکردی که مورد نظراست باشد. این ابعاد و اندازهها با توجه به ظرفیت واحد آموزشی متفاوت است. در هر ناحیه با توجه به شعاع دسترسی، تراکم جمعیت دانش آموزی لازم التعلیم، سیاست دولت و … می‌توان تعداد و ظرفیت مورد نیاز مکانهای آموزشی، پرورشی و ورزشی را تعیین کرد.
ماتریس وابستگی:این نوع کاربریها می‌توانند به صورت زنجیر وار به هم وابسته باشند(درست بر خلاف نوع ناسازگاری که می‌توانند مخالف هم باشند و در کنار هم قرار گرفتنشان ممکن است به همدیگر زیان برسانند) در این ماتریس تاکید بر این است که کاربری ها به صورت زنجیر وار به هم وابسته باشند.
معیارهای مکان یابی
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.