پایان نامه ارشد رایگان با موضوع فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و سیستم اطلاعات جغرافیایی

االدین والدراندالی (2004) یک سیستم جدید را که در آن بکارگیری فرآیند تحلیل سلسله مراتبی از طریق کاربرد مدلی از سیستم اطلاعات جغرافیایی یکپارچه شده است برای تعیین مکان بهینه تجهیزات و تسهیلات خاص ارائه کردند.
ایوانس(2004) نقشGIS را در مکانیابی ایستگاه های آتشنشانی به منظور افزایش کارایی آنها در زمان وقوع حادثه را معرفی نمود .
جمع بندی
با مطالعه مباحث این فصل به این نتیجه میرسیم که موضوع پارکینگ و مکانیابی آن یکی از موضوعات مهم و پیچیده شهری است که بیشتر فرایندهای شهری را درگیر خود میسازد. از اینرو مطالعه آن با استفاده از GIS میتواند راهگشا باشد. در این رابطه مدلهایی که کمتر کار شده میتواند نتایج جالبی داشته باشد. با بررسی منابع معرفی شده در مییابیم که به صورت کاربردی کمتر به روش ANP پرداخته شده و بیشتر به مدل سلسله مراتبی اکتفا شده و این نقطه عطفی است برای مطالعات و کارهای آینده که با استفاده از این روش و روشهای مرتبط.
فصل سوّم
منطقه مورد مطالعه
مقدمه
با توجه به عوامل محیط جغرافیایی که بستر و جایگاه اصلی شهر را تشکیل میدهند؛ بایستیکلیهی عناصر و جزئیات، مورد مطالعه و تحلیل قرارگیرد. از این رو شناخت محیط و ویژگیهای جغرافیایی از قبیل مطالعات طبیعی، اجتماعی و اقتصادی برای دست یابی روابط سیال عناصر و عوامل موثر بر موضوعات و پدیدههای مورد مطالعه بهخصوص مکانیابی مراکز امداد بسیار حائز اهمیت است. بر این اساس این فصل اختصاص به معرفی منطقهی مورد نظر داشته و مشتمل بر دو بخش میباشد؛ در بخش اول شهر تبریز را به لحاظ ویژگیهای محیط شناختی، اجتماعی مورد مطالعه قرار میدهد و در ادامه منطقهی هشت از نظر مطالعهی این خصوصیات مورد بررسی قرار میگیرد.
ساختار محیط طبیعی
موقعیت جغرافیایی شهر تبریز
شهر تبریز ، مرکز استان آذربایجان شرقی و شهرستان تبریز در شمال غرب ایران در 524 کیلو متری شمال غربی تهران و 135 کیلو متری جنو ب جلفا و 50 کیلو متری شمال غرب کو هستان سهند و اقع شده است. این شهر در ارتفاع 1365 متر ، در اقلیم معتدل مایل به سرد ، خشک کو هستانی قرار دارد و در مو قعیت جغرافیایی 46 درجه 18 دقیقه طو ل شرقی و 38 درجه و 4 دقیقه و 45 ثانیه عرض شمالی کنار آجی چای و حاشیه شمال غربی کو ه سهند قرار دارد.
شهر تبریز کمابیش در میانهی سرزمین تاریخی آذربایجان و در جلگه مرتفع تبریز قراردارد. این جلگه که از مستعدترین جلگههای این سرزمین است قریب به 3000 کیلومترمربع وسعت دارد و ارتفاع آن از سطح دریا حدود 1400متر است. شهر تبریز در تارک این قلهی وسیع و در بستر ملایم درهی تلخهرود(آجیچای) قرار گرفته است و از تمام جهات به جز غرب و شمالغرب به شیب تند کوههای پیرامون محدود میشود.
حدود و موقعیت جغرافیایی(محدوده مورد مطالعه منطقه هشت)
منطقهی هشت تبریز در مرکز شهر قرار گرفته و عناصر اولیهی شکلدهندهی شهر تبریز در آن واقع شده است. این منطقه 54/436 هکتار مساحت دارد که در مقایسه با کل شهر 3% شهر را شامل میشود. این منطقه از شمال به خیابان شمس تبریزی، از جنوب به خیابانهای امامخمینی، قاضی طباطبائی و شهید یاغچیانی، از شرق به خیابانهای ثقهالاسلام، خیابان بهشتی و حافظ و از غرب به خیابانهای شریعتیجنوبی و خیابان فلسطین منتهی میشود(شکل شمارهی 3-1).
شکل شمارهی(3-1): نقشهی محدودهی منطقهی هشت شهر تبریز
توپوگرافی
تبریز در راس مثلث دشت تبریز و آذرشهر قرار گرفته است. رودخانهی آجیچای با عبور از درهی شمالی از وسط این دشت میگذرد و خطالقعر دره را تشکیل میدهد. به این ترتیب شهر بر روی زمینهایی که از شیب تندی در شمال، جنوب و شیب ملایمی در مرکز برخوردار است، ساخته شده است. شهر در قسمت غربی به صفحهی نسبتا مسطح دشت که تا دریاچهی ارومیه امتداد مییابد، قرار گرفته است(مهندسین مشاور زیستا، 1383، ص51).
شهر تبریز از نظر توپوگرافی، از دو واحد کوهستان و جلگه تشکیل شده است که هر کدام از آنها به اختصار مورد بررسی قرار میگیرد.
واحد کوهستانی
قسمت شمالی، شرقی و جنوبی محدودهی مورد نظر را واحد کوهستانی تشکیل میدهند که بهطور جداگانه بررسی میشوند.
بخش شمالی
این بخش که به خطالراس مرتفعات عونبنعلی(عینالی) با ارتفاع 1902متر منطبق است؛ به طرف شرق و غرب از ارتفاع آن کاسته میشود تا جایی که در قسمت غرب حداکثر ارتفاع 1450متری کوه مورو خودنمایی میکند. شیب این بخش کوهستانی در محدودهی میانی بیشتر است و مطابق اطلس شیب ایران 1:250000، شیبهای 15تا30درصد هم در این منطقه مشاهده میشود.
دامنههایکوهستانی، غالبا شیبهای تند پرتگاهی دارند که به طرف شمال غرب و جنوب شرق از شیب دامنهها کاسته میشود. خطالراس مرتفعات این قسمت از امتداد خطی برخوردارند. ناهمواریها به طرف جلگهی تبریز، پیشآمدگی دماغه مانندی را نشان میدهند. توسعهی تبریز به طرف شمال و شمال‍شرق روی شیبهای 5 تا10درصد، 10 تا 15درصد و 15تا30درصد گسترده میشود. توسعهی تبریز به طرف شمال همواره توسط کوهستان عونبنعلی و کوه مورو در شمال غرب محدود خواهد شد.
بخش شرقی
این قسمت اراضی مرتفع 1770و1700 شرق تبریز را در برمیگیرد. ادامه این اراضی به طرف شرق به گردنهی شبلی منتهی میشود که نسبت به جلگهی تبریز حالت سکو مانندی را نشان میدهد و کاملا به شهر اشراف دارد. به طرف تبریز از اراضی کاسته میشود و بخش مسطحی را به وجود میآورد که شیب نسبتا کمی به طرف شهر تبریز دارد.
بخش جنوبی
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.