پایان نامه ارشد رایگان با موضوع سیستم اطلاعات جغرافیایی و فرآیند تحلیل شبکه ای

مکانیابی پارکینگهای طبقاتی که با اشغال زمین کمتر، ظرفیت پارک بالایی دارند، از ضرورتهای برنامهریزی شهری و ترافیک شهرهای بزرگ میباشد، به همین نسبت، مکانیابی مرکزهای خدماتی همچون پارکینگهای طبقاتی در سطح شهر، به عنوان جزئی از برنامه ریزی کاربری زمین تحت تأثیر معیارها و متغیرهای فراوانی از جمله فاصله از مرکزهای جذب ( مرکزهای تجاری، اداری، درمانی، آموزشی و …)، دسترسی به خیابانهای اصلی و فرعی با سطح سرویس و عرضهای مختلف، ارزش ملک، کیفیت بنا و … می باشد که در نظر گرفتن تمامی این معیارها در قالب روشهای سنتی و نقشههای کاغذی مشکل است و با توجه به مبنا قرار دادن وضعیت موجود شهر تبریز و علی الخصوص منطقه 8 شهری از لحاظ مشکلات مربوط به توقف های غیر قانونی و غیر متعارف و همچنین مسائل مربوط به کارت پارکها که در این مقطع زمانی تعیین مکانهای بهینه و اصولی پارکینگهای طبقاتی بیش از پیش ضروری مینماید که در این پایان نامه در نظر است به مکانیابی محلهای مناسب جهت پارکینگ طبقاتی با استفاده از GIS در منطقه مورد مطالعه پرداخته شود. هدف اصلی این تحقیق مکانیابی مناسب برای پارکینگ طبقاتی با در نظر گرفتن معیارهای مختلف با روش فرآیند تحلیل شبکه ای ( ANP) فازی میباشد.
سوالات تحقیق
گام اول در پژوهش علمی، پرسش یا پرسش‎های اولیه است که فرضیه‎سازی، روش‎شناسی و چارچوب اصلی پژوهش برمبنای آن استوار است با توجه به موضوع پژوهش، پرسش‎های آغازین به شرح زیر می‎باشد :
مهمترین معیار در مکانیابی بهینه پارکینگهای طبقاتی کدام موارد است ؟
با استفاده از مدل ANP فازی برای منطقه مورد مطالعه چه تعداد گزینه بدست میآید.
فرضیات تحقیق
فرضیه‎ سازی برای پژوهش حاضر با توجه به پرسش‎های آغازین وبررسی‎های اولیه و مرور ادبیات موضوع صورت گرفته و خطوط اصلی و راهنمای تحقیق را مشخص خواهد کرد. این فرضیه‎ها پاسخی موقتی برای پرسش‎های آغازین اولیه مدون شدهاند معمولاً به دلیل پیچیدگی موضوعات و جنبه‎های مختلف آنها در هر پژوهش بیش از یک فرضیه ارائه میگردد که دستگاهی از فرضیه ها ساخته میشود این فرضیه ها که دارای ارتباط منطقی با یکدیگرند مدل تحلیلی نامیده میشود (کیوی و کامپنهود 1988).
به نظر میرسد مهمترین معیار در مکان یابی پارکینکهای منطقه هشت به ترتیب قیمت زمین و دسترسی میباشد.
به نظر می رسد با استفاده از معیار و زیر معیار های مورد استفاده در مدل ANP بیش از سه گزینه بهینه جهت تعیین مکان پارکینگهای طبقاتی مشخص میشود.
شکل 1-1. فرآیند انجام پژوهش
فصل دوّم
مبانی نظری و پیشینه تحقیق
تصمیم‌گیری چندمعیاره(MCDM) و سیستم اطلاعات جغرافیایی( (GIS
روش تصمیم‌گیری چندمعیاره بر فرایند ارزش‌گذاری گزینه‌هایی که به‌وسیله چند معیار ارزیابی شده‌اند، دلالت دارد. واژه معیار به‌عنوان یک اصطلاح کلی در نظر گرفته می‌شود که مفاهیم صفات و اهداف را شامل می‌شود. از همین‌رو وجوه مختلف MCDM را می‌توان به دو طبقه کلی تقسیم کرد: تصمیم‌گیری چندصفتی و تصمیم‌گیری چند هدفی . اگر مساله مورد ارزیابی، مجموعه‌ی محدودی از گزینه‌ها براساس وزن‌های مربوط به ویژگی‌های آن گزینه‌ها باشد، این مساله یک تصمیم‌گیری چندصفتی است. تصمیم‌گیری چندهدفه به انتخاب بهترین گزینه‌ها برمبنای یک سری اهداف کم‌و‌بیش ناسازگار سروکار دارد(فوا و مینوا، 2005). مدل‌های تصمیم‌گیری چندهدفه به‌منظور طراحی به‌کار گرفته می‌شوند، درحالی‌که مدل‌های تصمیم‌گیری چندصفتی به‌منظور انتخاب گزینه برتر استفاده می‌گردند(اصغرپور، 1385).
در تجزیه و تحلیل مسایل شهری و زلزله می‌بایست به‌طور همزمان حجم انبوهی از متغیرهای مکانی درنظر گرفته شده و تصمیم‌گیری‌ها براساس ارزش و وزن هریک از آن‌ها اتخاذ گردد. لذا در جهت بهینه‌سازی روش ها ، استفاده از ابزار تحلیلگری که بتواند حجم انبوهی از داده‌های مکانی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد، ضروری می‌نماید(حبیبی و کوهساری، 1386).
تحلیل چندمعیاری فضایی به علت مولفه جغرافیایی صریح آن، نقطه عزیمت عمده‌ای را از فنون متعارف MCDM به نمایش می‌گذارد. آن دسته از مسائل تصمیم‌گیری که مشتمل بر داده‌ها و اطلاعات جغرافیایی‌اند، تحت عنوان مسائل تصمیم‌گیری فضایی یاد می‌شوند. در تحلیل چندمعیاری فضایی برخلاف MCDM متعارف، علاوه بر نیاز به داشتن داده‌های مبتنی بر ارزش‌های معیار، مکان‌های جغرافیایی گزینه‌ها نیز باید مد نظر قرار گیرند. جهت حصول به اطلاعات برای اتخاذ تصمیم، داده‌ها با استفاده از MCDM و GIS پردازش می‌شوند. ازاین‌رو واژه‌های تحلیل تصمیم چندمعیاری مبتنی بر GIS و تحلیل چندمعیاری فضایی به‌عنوان واژه‌های مترادف به‌کار می‌روند. شاخصه برجسته تحلیل چندمعیاره فضایی این است که ارزیابی رویدادهای جغرافیایی بر پایه ارزش‌های معیار و اولویت‌های تصمیم‌گیران نسبت به مجموعه‌ای از معیارهای ارزیابی قرار دارد. این امر دلالت بر آن دارد که نتایج تحلیل علاوه بر آن‌که به توزیع جغرافیایی رویدادها بستگی دارد، به قضاوت‌های ارزشی نیز که در فرایند تصمیم‌گیری وارد می‌شوند، وابسته است؛ از این‌رو در تحلیل تصمیم‌چندمعیاری، توجه به دو نکته از اهمیت کلیدی برخوردار است: 1) قابلیت‌های GIS در اکتساب، ذخیره‌سازی، بازیابی، پردازش و تحلیل داده‌ها 2) قابلیت‌های MCDM در یکپارچه‌سازی داده‌های جغرافیایی و اولویت‌های تصمیم‌گیر در قالب ارزش‌های تک‌بعدی از تصمیمات جایگزین. اعتقاد بر این است که فنون MCDM امکان پشتیبانی از تصمیم‌گیر را در تمام مراحل تصمیم‌گیری فراهم می‌کند)مالچفسکی، 1385).
روش تحلیل شبکه ( ANP )
روش تحلیل شبکه که در سال 1996 توسط ساعتی معرفی شده است، فرم کلیتر روش تحلیل سلسله مراتبی است. فرآیند تحلیل شبکه ، روش جامع و قدرتمندی را برای تصمیم گیری دقیق با استفاده از اطلاعات تجربی و یا قضاوت های شخصی هر تصمیم گیرنده در اختیار نهاده و با فراهم کردن ساختاری برای سازمان دهی معیارهای متفاوت و ارزیابی اهمیت و ارجحیت هر یک از آن ها نسبت به گزینه ها ، فرآیند تصمیم گیری را آسان میکند.
از جمله فرض های مهم روش تحلیل سلسله مراتبی آن است که بخش ها یا شاخه های بالاتر سلسله مراتب، مستقل از بخش ها و سطوح پایینتر میباشند. طبق اصل همبستگی، در این روش عناصر هر سطح صرفاً به عناصر سطح بالاتر وابسته اند. یعنی ضرایب اهمیت هر سطح لزوماً بر اساس سطح بالاتر مشخص میشوند. در حالی که در بسیاری از تصمیم گیریها نمیتوان عناصر تصمیم را به صورت سلسله مراتبی مدلسازی کرد، چرا که در بیشتر اوقات عناصر با همدیگر درتعامل بوده و بین گزینههای تصمیم و معیارهای تصمیم گیری، روابط متقابل وجود دارد. به همین دلیل ساعتی روش تحلیل شبکه را برای حل مسائلی که معیارها و گزینه ها از هم مستقل نیستند، ارائه داده است.
روش تحلیل شبکه به تصمیم گیرنده اجازه ساخت یک شبکه به جای سلسله مراتب میدهد . این امر امکان بررسی ارتباط داخلی بین عناصر را نیز ممکن میسازد. گرههای مراتب این شبکه، معادل با معیارها یا گزینه ها میباشند و شاخه هایی که این گره ها را به هم متصل میکنند نیز معادل با درجه وابستگی آنها به همدیگر میباشند. تعیین روابط موجود در شبکه یا تعیین درجه وابستگی های متقابل بین معیارها با هم و گزینه ها، مهم ترین تحلیل شبکه است. ارتباط و وابستگی میتواند به شکل ارتباط سطوح مختلف شبکه با خاجی یا داخلی باشد. اهمیت نسبی هر عضو از مجموعه – در سطح مربوط به خود روش تحلیل شبکه یکی از بهترین و کامل ترین روش های تصمیمگیری چند معیار در صورت وجود ارتباط داخلی بین عناصر تشکیل دهنده ساختار شبکه است، این روش پاسخ به مراتب بهتر و دقیق تر از سایر روشهای تصمیمگیری چند معیاره عرضه میکند.
تعریف مجموعه فازی
اگرX مجموعهای از عناصر باشد که اعضای آن با x نشان داده میشوند، آنگاه مجموعه فازی A در X، مجموعهی زوج های مرتبی به صورت رابطه زیر میباشد.
در این رابطه معرف درجه عضویت هر عنصر در مجموعه x است. میتواند عددی در بازه صفر و یک باشد. در صورتی که تنها بتواند یکی از دو مقدار صفر و یک را اختیار کند، مجموعه فازی A به یک مجموعه کلاسیک یا قطعی تبدیل میشود.
à (X)
à (X)
A(X)
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.