پایان نامه ارشد رایگان با موضوع خصوصیات جمعیتی و آبهای زیرزمینی

بخش جنوبی منطقهی مورد مطالعه که بر پایکوه سهند استوار میباشد؛ عمدتا برروی ارتفاعات 1700و1800متر گسترده شده است. در حالت کلی سطح ارتفاع دامنههای پایکوهی این بخش را میتوان ارتفاعات حدود 1700متر در نظر گرفت. میانآبهای متراکم و عمدتا از نوع تپهماهور چشمانداز غالب توپوگرافی این بخش را تشکیل میدهند؛ شیب دامنههای بخش شمالی کمتر بوده و بین 5 تا10درصد است. بخش مرتفع این محدوده به طرف جنوب و از ارتفاع 1800تا1850متر شروع میشود که این ارتفاعات مانند کمربندی، حد توسعهی جنوبی تبریز را به وجود میآورند.

واحد جلگه
بخش میانی و غرب منطقهی مورد مطالعه را سطح نسبتا مسطح و پستی تشکیل میدهد که شهر تبریز در شرق این بخش مسطح با ارتفاع متوسط 1350متر قرار دارد. شیب متوسط واحد جلگه بهطورکلی و طبق اطلس شیب ایران کمتر از 1درصد میباشد. تمایل شیب در این بخش به طرف غرب میباشد. شیب بسیار کم منطقه(بهطرف غرب) بههمراه سطح آبهای زیرزمینی و جنس زمین از موانع توسعهی فیزیکی شهر به طرف غرب به شمار میرود.
ژئومورفولوژی
شناخت پیکربندی زمین که همان اشکال ظاهری سطح زمین می‌باشد، برای مکانیابی شهرها ازجهات مختلف حائز اهمیت است. این شکلگیری که با ساختمان زمینشناسی و عناصر تشکیلدهنده سنگها رابطهی مستقیم دارد، از نظر شیب، بافت زمین ، نوع سنگ و جنس خاک حاصل از آن، قابلیت نفوذپذیری آب و همچنین وجود گسلها و شکست‌ها در طرحریزی شهری مورد توجه قرار می‌گیرد. بر این اساس به بررسی ویژگیهای زمینشناسی شهر تبریز پرداخته می‌شود(کرمی، 1382، ص23).
ویژگیهای ساختمانی
شهر تبریز در اکثر جهات در محاصرهی عوارض توپوگرافیک قرار دارد. درجنوب و جنوبشرقی کوههای سهند، در شمال کوه عونبنعلی و در غرب نیز جلگهی وسیع تبریز، این شهررا محصور ساخته است. در بخش جنوبی شهر زمین‌های آتشفشانی سهند که از مواد آتشفشانی، تشکیلیافته در بخششرقی و شمالشرقی شهر تشکیلات قرمز فوقانی(دورهی میوسن«نئوژن») قرار دارد. بخش عمدهای از شهر نیز بر روی رسوبات تلخهرود واقع گردیده است. بخش شمالغربی وجنوبغربی شهر نیز تماما از رسوبات آبرفتی(الویوم) کوارترنر تشکیل یافته است؛ بنابراین بستر شهر از زمینهای دوران اخیر زمینشناسی بوده و زمان زیادی از آن نمیگذرد.
خصوصیات جمعیتی و اجتماعی شهر تبریز
جمعیت
دنیای امروز با مسائل و معضلات گوناگونی مواجه است. امروزه آهنگ تند و رشد سریع جمعیت به عنوان یک مسالهی جهانی، منطقهای و محلی، بسیار حاد مطرح است و بدون شک بحرانهای زیادی را برای نسلهای آینده بالاخص درجهان سوم به وجود خواهد آورد. اهمیت و تاثیر ساختار جمعیت شهری و ویژگیهای آن(زیستی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و …) و پویایی جمعیت هر شهری در شکلگیری فضاهای شهری از دیرباز مورد توجه برنامهریزان و سیاستگذاران شهری بوده است و در عینحال موضوع بحثهای ریشهدار و تاریخی بین متخصصان امر و دانشمندان و متفکران دورههای مختلف تکامل اجتماعی و اقتصادی جوامع انسانی می‌باشد. مقولهی جمعیت، اصلیترین داده برای هر برنامهریزی شهری است.
مطالعات جمعیتی در سه مرحلهی اساسی انجام میگیرد:
مطالعه و شناخت روند و گرایشهای گذشته.
شناخت جمعیت در وضع موجود از نظر ترکیبات سنی و جنسی و…
پیش بینی افزایش جمعیت در آینده(پورمحمدی، 1385، ص21).
ساختار جمعیت
با مطالعهی گذرای تاریخ شهر تبریز و صنعت و تحولات آن در طول قرون متمادی چنین بر میآید که تبریز از دیرباز تاکنون یکی از مراکز مهم شهری در ایران از نظر اقتصادی، بازرگانی(و امروزه صنعت نیز بدان افزوده شده) بوده و میباشد. به تبع چنین شرایط مناسب، جاذب جمعیت بوده و در حال حاضر نیز یکی از پرجمعیتترین و مهمترین شهرهای ایران محسوب می‌شود. امروزه تبریز از نظر جمعیت، صنعت، آموزش، بهداشت قطب شمالغرب کشور بوده و در کنار مادرشهرهای تهران، مشهد و اصفهان چهارمین شهر پرجمعیت کشور به حساب میآید. جمعیت شهر نیز در طی هفت دورهی 1335، 1345، 1355، 1365، 1375، 1385 و 1390 به ترتیب برابر با 290 هزار، 403 هزار، 598 هزار، 971 هزار، 1.190 میلیون، 1.398 میلیون و 1.695 میلیون نفر فزونی یافته است. تعداد خانوار در شهر تبریز در طی سالهای مذکور نیز افزایش یافته، اما بعد خانوار کاهش یافته است. اما متوسط نرخ رشد جمعیت شهر تبریز از سال 1335 تا 1365 سیر صعودی داشته و 45-1335 برابر با 35/3 درصد، 55-1345 برابر 4 درصد و 65-1355 برابر با 97/4 درصد و از 75-1365 با 11/2 و 85-1375 با 73/1 و از 90-1385 با 69/1 درصد سیر نزولی داشته است (سرشماری عمومی نفوس و مسکن سالهای 1375-1390).
جدول شمارهی(3-1): تحولات جمعیت شهر تبریز طی سالهای 1335-1390
دوره زمانی
تعداد جمعیت
تعداد خانوار
بعد خانوار
رشد جمعیت
45-1335
403413
77047

این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.