پایان نامه ارشد درمورد راهبردهای یادگیری و مهارت های شناختی

نمودار 4 -1: الگوی پوست پیازی تفاوت های فردی کاری، 1983
ابزار های سنجش سبک یادگیری:(24 )
برخی از ابزارهای موجود برای ارزیابی سبک های یادگیری یه شرح زیر است:
سیاهه سبک یادگیری کلب در انگلستان/12 سوالیLSI/(1999)
پرسشنامه سبک یادگیری هانی و مامفورد(1992)
تحلیل سبک شناختی رایدینگ(1991)
فهرست سبک شناختی آلینسون و هایز(1988)
سیاهه رویکرد و مهارتهای مطالعه برای دانشجویان انتو ویستل و تیت (1990)/32 سوالی 5 درجه ای/
آزمون شکلهای نهفته سبک وابسته به زمینه نابسته به زمینه، ویتکین و همکاران(1977)
آزمون همتایی شکلهای آشنا سبکهای تکانشی و تاملی
سیاهه سبکهای یادگیری دان،دان و پرایس(1997) 100 سوالی دارای نسخ مختلف برای سطوح سنی متفاوت
سبکهای فلدر و سیلور من (1993،1988) *حسی-شهودی، دیداری-کلامی، فعالیتی-تاملی، و مرحله ای-کلی /پرسشنامه 44 سوالی به نام شاخص سبکهای یادگیری/
«بهبود اثر بخشی آموزشی و پیش بینی انتخاب رشته یا تخصص دو عرصه عمده ایست که علاقه به سبکهای یادگیری را در آموزش پزشکی تقویت میکند. دو مسیر نظری و پژوهشی در این مدت استقرار یافته است : آثار و نوشته های آمریکای شمالی از سنت اختلاف های فردی در شناخت منشاء می گیرد، در حالی که پژوهشگران اروپایی و استرالیایی اختلاف منسجمی را در سبکهای مطالعه به عنوان نشانه ای از تفاوتهای انگیزشی دنبال کرده اند».(28 )
تفکر انتقادی و یادگیری:
تفکر انسانی، تنها توانی است که ما می توانیم برای یادگیری از آن استفاده کنیم . اگر هنگام یادگیری خوب فکر کنیم، خوب یاد می گیریم و فکر ضعیف یادگیری ضعیف را به دنبال دارد.
یادگیریِ اصل محتوای یک علم -به عبارتی رشته دانشگاهی- معادل یادگیری تفکر در ظرف یک رشته است. بنابراین برای یادگیری زیست شناسی شخص باید یاد بگیرد تا زیست شناسانه فکر کند. برای یادگیری جامعه شناسی فرد باید یاد بگیرد که جامعه شناسانه فکر کند.(29 )
سبک های یادگیری در این مطالعه نقش متغیر مستقل را به عهده دارند. آنچه در فرض اصلی این مطالعه به آن توجه شده است این است که آیا بین برخی از سبکهای یادگیری مطابق با نظریه یادگیری تجربی و نمره گرایش به تفکر انتقادی در دانشجویان رابطه ای وجود دارد؟
دکتر سیف(1388) در کتاب روانشناسی پرورشی چنین می نویسد: «هر چند که می توان سبک های مؤثرتر یادگیری را به دانش آموزان مختلف آموزش داد، امّا در هر حال هر سبک یادگیری یک ویژگی شخصیتی است که ممکن است برای یادگیرنده مناسبترین باشد. لذا مدرس باید روشهای آموزشی و ارتباطی خود را تا آنجا که ممکن است با سبک های یادگیری دانشجویان خود وفق دهد.»(25 ) در مقابل ولفلک(2001) این را توقع زیادی می داند که از مدرس انتظار داشته باشیم تا برای هر یک از دانشجویان خود موقعیتی مقابل میل او فراهم آورد و هرگونه حمایتی را که در ارتباط با سبک یادگیری اوست برایش فراهم نماید. وی در مقابل نظریه انطباق روشهای آموزشی بر سبک های یادگیری دانشجویان چنین می گوید: پیش از کوشش برای هماهنگ کردن فعالیت های خود با سبک های مختلف همه دانش آموزان، به یاد بیاورید که دانش آموزان، به ویژه جوانتر ها ممکن است بهترین داور در این باره نباشند. بعضی وقت ها دانش آموزان خصوصاً آنهایی که دارای مشکلاتی هستند، آنچه را که آسان و راحت است ترجیح می دهند، یادگیری واقعی ممکنست دشوار و ناراحت کننده باشد. موقعیت هایی پیش می آیند که دانش آموزان ترجیح می دهند به شیوه خاصی یاد بگیرند، زیرا چاره دیگری ندارند، این تنها راهی است که آنان می توانند با تکلیف یادگیری رو به رو شوند. این گونه دانش آموزان ممکن است از یادگیری را ه های تازه(و شاید مؤثر تر) برای یادگیری سود ببرند.(25 )
اگر در این باره با گاردنر موافق باشیم که ممکنست سبک یادگیری و تفکر در رابطه با موضوعات مختلف متفاوت باشند باید به این سوال مهم پاسخ داد که در عرصه پزشکی عمومی و سپس در تخصص های مختلف که سطوح و انواع خاصی از مهارت های شناختی، عاطفی و حرکتی را می طلبد کدام سبک یادگیری موفق تر است؟ طی سده بیستم، گستره عظیمی از موارد کاربردی در آموزش، ارائه شده است. گفته اند که با آموزش فردی متناسب با سبک های یادگیری و شناختی می توان روش های آموزشی را به تناسب مشخصه های یادگیرنده انتخاب یا تعدیل کرد و بدین سان راهبردهای یادگیری و تفکر را در دانشجو ارتقأ بخشید و برونداد یادگیری بهتری ارائه کرد(یونانسن و گرابوسکی، 1993). نویسندگانی دیگر (شییمن، 1985) از نا همخوانی نظام مند سبک های یادگیری فراگیران و سبک تدریس معلم یا وضعیت یادگیری برای توسعه ی «انعطاف سبکی» در یادگیرندگان حکایت دارند. تمام این شیوه های تفکر بر این باورند که تغییرات مشهود در عملکرد یادگیری را می توان بر اساس تفاوت در توانایی توضیح داد. بخشی از اشتیاق و شاید موفقیت آموزشی «یادگیری مبتنی بر حلّ مسأله» و گونه های متعدد آن، جایگزینی نقش انفعالی یادگیرنده با دامنه ی گسترده ای از ساز و کار های یادگیری است که از ابتکارات خود فراگیرنده است.
لنا بوستروم و همکاران در نتایج پژوهشی درباره ارتباط میان سبک ها و راهبردهای یادگیری و یاد دهی، فراشناخت و فرا یادگیری چنین می نویسند:
« تدریس مبتنی بر سبک های یادگیری انفرادی شیوه مؤثری برای توفیق و انگیزش دانشجویان است. گفته می شود، آگاهی از سبک های یادگیری، فرا شناخت و گزینش راهبردهای یادگیری را تحت تأثیر قرار می دهد. دانشجویان با وقوف نسبت به پیشرفت خود برای چشم اندازهای جدیدی از توانایی های بالقوه خود آماده می گردند. چنین تجربیات مثبت دانشگاهی ممکنست به خود- بهره وری منتهی شود.»(نمودار5-1) (24 )

  فشارخون بالا و وضعیت روانی

نمودار 5 -1: تشریح ارتباط یادگیری، سبک های یادگیری، راهبردهای یادگیری، و فرا شناخت، لنا بوستروم و همکاران،
Unraveling learning, learning styles, learning strategies and meta-cognition, Lena Bostrom, Liv M. Lassen, 2006
این پژوهش گامی کوچک برای پرده برداشتن از گوشه ای از این ابهامات در بافت علوم پزشکی و دانشجویان پزشکی در دو سطح علوم پایه و پیش کارورزی در دو دانشگاه انجام شده است. حدّاقل فایده ای که از چنین پژوهشی می توان انتظار داشت ارائه تصویری* از وضعیت موجود دانشجویان پزشکی برای مدیران آموزشی به منظور تصمیم گیری و مداخله در برنامه ریزی درسی با رویکردهای جدید آن می باشد.

این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.