نرخ بازده سرمایه گذاری و بازده سرمایه گذاری

1-10 تعریف عملیاتی متغیر های تحقیق
P/E: ضریب P/E یا ضریب قیمت به سود هر سهم با تقسیم قیمت بازار سهم به سود هر سهم در سال مالی جاری تعیین میگردد، منظور از سود هر سهم در اینجا، سود پس از کسر مالیات میباشد. در اکثر بازارهای مالی ضریب P/Eبراساس قیمت سهم و سود سهم تخمینی منظور میگردد.
بازدهی سهام: عبارت از نسبت تفاوت بین قیمت سهام در ابتدا و انتهای ماه بعلاوه سود پرداختی بر قیمت سهام درابتدای ماه است.
برای اندازه گیری نرخ بازده سرمایه گذاری، عایدی حاصل از سرمایه گذاری را بر مبلغ اولیه سرمایه گذاری تقسیم می کنند. عایدی حاصل از سرمایه گذاری، از دو بخش تشکیل می شود:
مبلغ دریافتی بابت سود سهام.
منفعت یا ضرر سرمایه ای ناشی از تغییر قیمت اوراق بهادار در طی دوره سرمایه گذاری.
بازده سرمایه گذاری در سهام عادی، در یک دوره معین، با توجه به قیمت اول و آخر دوره و منافع حاصل از مالکیت، به دست می آید. منافع حاصل از مالکیت در دوره هایی که شرکت، مجمع برگزار کرده باشد به سهامدار تعلق می گیرد و در دوره هایی که مجمع برگزار نشده باشد، منافع مالکیت برابر صفر خواهد بود.
منافع حاصل از مالکیت ممکن است به شکل های مختلفی به سهامداران پرداخت شود که عمده ترین آن ها عبارتند از: سود نقدی، افزایش سرمایه از محل اندوخته (سهام جایزه)، تجزیه سهام، بازخرید سهام (سهام خزانه) و تجمیع سهام، افزایش سرمایه از محل مطالبات و آورده نقدی.
بازده سرمایه گذاری در سهام ، با استفاده از رابطه زیر قابل محاسبه است:

  جنسیت آزمودنی ها و اکتساب و یادداری

که در آن:
R= بازده سهام
P0 = قیمت سهام در ابتدای دوره
P1= قیمت سهام در انتهای دوره
D= سود نقدی پرداختی
a= درصد افزایش سرمایه از محل مطالبات و آورده نقدی
b= درصد افزایش سرمایه از محل اندوخته
c= مبلغ اسمی پرداخت شده توسط سرمایه گذار بابت افزایش سرمایه از محل آورده نقدی(ومطالبات)
ساختارسرمایه: ساختار سرمایه میزان استفاده از بدهی و سهام عادی برای تامین دارایی‌ها می‌باشد و کلاً شامل قسمت چپ ترازنامه می‌شود و ارتباط بین بدهی و سرمایه در تامین دارایی‌های یک شرکت را اهرم مالی می‌گویند.

فصل دوم
مبانی نظری و پیشینه تحقیق
2-1مقدمه
روشهای متعددی برای اندازه گیری عملکرد و تعیین ارزش شرکت وجود دارد که هر یک دارای معایب خاص خود می باشند و چنانچه این روشها بعنوان معیاری برای اندازه گیری عملکرد و تعیین ارزش شرکت درنظر گرفته شود، احتمالاً منجر به تعیین ارزش واقعی شرکت نخواهد شد.البته آنچه که حائز اهمیت است ، این نکته می باشد که ارزشیابی انجام شده تا چه حد به واقعیتهای موجود نزدیک است(برزیده1382).
کسانی که در سهام عادی سرمایه گذاری می کنند، از نسبت قیمت هر سهم دربازار به سود خالص هر سهم در سطحی گسترده استفاده می نمایند. نتایج یک تحقیق پرسشنامه ای از تحلیلگران در سال 1971 نشان داد که 75% از آن ها استفاده از تکنیک های ساده ارزشگذاری با استفاده از یک ضریب را ترجیح می دهند و تنها 6% آنها روش های محاسبه ارزش فعلی جریانات آتی را ارجح می دانستند. دلایل آن 75% عمدتاً شامل 1) محدودیت های متعدد پیش بینی سود و 2) تأثیرات افزایش رقابت برای کسب بازده در کوتاه مدت بوده است. اگر چه استفاده از روش های تنزیل جریانات نقدی در سال های اخیر گسترش قابل توجهی یافته است اما هنوز هم استفاده از نسبت P/E میان تحلیلگران رواج دارد.

این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.