منبع تحقیق درمورد تغییرات فضایی و تابش خورشیدی

لوله کشی کلکتور بوسیله یک شیر تخلیه هوا یا از طریق سیرکوله کردن سیالی با دبی بالا، بر طبق نیاز از هوای محبوس شده تخلیه شود.
سیال باید توسط لوله شفافی که در مسیر لوله کشی مدار سیال تعبیه شده است از نظر ذرات یا هوای به درون کشیده شده بررسی شود. آلاینده‌ها باید رفع شوند.
6-3 شرایط آزمون
در زمان آزمون، کل پرتودهی خورشیدی در صفحه دهانه کلکتور باید بیش از 2W/m 800 باشد.
زاویه برخورد تابش خورشیدی مستقیم در دهانه کلکتور باید در گستره ای باشد که ضریب تصحیح زاویه برخورد برای کلکتور بیش از 2%± از مقدار آن در برخورد عمودی تغییر ننماید.
در مورد کلکتورهای تخت تک شیشه ای، این شرایط معمولاً در صورتی اجرا می شود که زاویه برخورد تابش خورشیدی مستقیم در دهانه کلکتور کمتر از o30 باشد. اما در طراحی‌های خاص ممکن است نیاز به زوایای بسیار کوچکتری باشد. به منظور مشخص کردن عملکرد کلکتور در زوایای دیگر، می توان یک ضریب تصحیح زاویه برخورد را تعیین کرد (به بند فرعی 8 مراجعه نمایید).
مقدار متوسط سرعت هوای اطراف با درنظر گرفتن تغییرات فضایی بر روی کلکتور و تغییرات موقت در طول دوره آزمون، باید بین 2 تا 4 متر بر ثانیه باشد.
دبی سیال باید تقریباً در kg/s 02/0 در هر متر مربع از سطح ناخالص کلکتور تنظیم شود، مگر آنکه طور دیگری قید شده باشد. این مقدار باید تا 1%± مقدار تنظیم شده در طول هر دوره آزمون، ثابت نگه داشته شود و نباید بیش از 10%± مقدار تنظیم شده از یک دوره آزمون تا دوره دیگر تغییر نماید.
در بعضی کلکتورها نرخ جریان سیال ممکن است نزدیک به منطقه گذر بین جریان آرام و مغشوش باشد. این امر می تواند منجر به بی ثباتی ضریب انتقال حرارت داخلی و از اینرو تغییرات در اندازه گیری‌های بازده کلکتور شود. برای تعیین مشخصات چنین کلکتوری به نحو تجدیدپذیر، ممکن است لازم باشد تا از دبی بالاتری استفاده شود که این موضوع باید بوضوح در نتایج آزمون بیان شود.
به علت مشکلات مربوط به درستی وسیله اندازه گیری، اندازه گیـری‌های اختـلاف دمـای سـیال کـمتر از K 5/1 نباید به همراه نتایج آزمون ارائه شوند.
6-4 روش اجرایی آزمون
برای تعیین مشخصه بازده، کلکتور باید در گستره دمای کاری خود در شرایطی که آسمان صاف است مورد آزمون قرار گیرد.
نقاط داده گیری که در الزامات زیر صدق می کنند باید به ازای حداقل چهار دمای ورودی مختلف سیال در فواصل یکسان در گستره دمای کاری کلکتور بدست آیند. برای تعیین صحیح o باید یک دمای ورودی انتخاب شود، به طوری که اختلاف میانگین دمای سیال در کلکتور نسبت به دمای هوای محیط در حدود K3± باشد. (اگر سیال انتقال حرارت، آب باشد دمای oC70 معمولاً به عنوان دمای بیشینه، مناسب است).
برای هر دمای ورودی سیال باید حداقل چهار نقطه داده گیری مستقل بدست آیند به طوری که حداقل 16 نقطه داده گیری بدست آید. در صورتی که شرایط آزمون میسر گردد باید قبل و بعد از ظهر خورشیدی به ازای هر دمای ورودی سیال از تعداد مساوی از نقاط داده گیری استفاده گردد. در صورتی که با استفاده از ردیابی خودکار، کلکتورها در سمت و ارتفاع خورشید حرکت داده شوند نیازی به مورد اخیر نمی باشد.
درطول آزمون، اندازه گیری‌ها باید برطبق بند فرعی 6-5 انجام شوند. سپس از این اندازه گیری‌ها می توان برای تعیین دوره‌های آزمون استفاده نمود که از آنها می توان نقاط داده گیری رضایت بخشی را مشخص کرد.
6-5 اندازه گیری‌ها
اندازه گیری‌های زیر باید انجام شوند :
الف) سطح ناخالص کلکتور AG و سطح جذب کننده AA و سطح دهانه Aa ؛
ب) ظرفیت سیال ؛
پ) پرتودهی کل خورشیدی در دهانه کلکتور ؛
ت) پرتودهی خورشیدی پخشا در دهانه کلکتور ؛
ث) زاویه برخورد تابش مستقیم خورشید (از طریق دیگر این زاویه را می توان توسط محاسبه تعیین نمود) ؛
ج) سرعت هوای اطراف ؛
چ) دمای هوای اطراف ؛
ح) دمای سیال انتقال حرارت در ورودی کلکتور ؛
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.