مقاله درمورد تغییرات کاربری اراضی و کشورهای توسعه یافته

شکل (37):نقشه طبقه بندی نظارت شده سال 2011 88
شکل (38):نقشه طبقه بندی نظارت شده سال 2013 89
شکل (39):نقشه طبقه بندی کلی سال 2009 90
شکل (40):نقشه طبقه بندی کلی سال 2011 91
شکل (41):نقشه طبقه بندی کلی سال 2013 92
شکل (41):نقشه شایستگی زمین های کشاورزی 94
شکل(42):نقشه پیشبینی تغییرات با استفاده از تحلیل زنجیره مارکف برای سال 2013……..97
شکل(43):نقشه پیشبینی تغییرات با استفاده از تحلیل زنجیره مارکف برای سال 2015……98
شکل (44):نقشه توان/تناسب کشاورزی 99
شکل (45):نقشه توان/تناسب شهر 99
شکل (46):نقشه توان/تناسب باغ شهر 100
شکل(47):نقشه توان/تناسب باغ 100
شکل (48):نقشه توان/تناسب مرتع 101
شکل (49): نقشه پیشبینی تغییرات با استفاده از مدل CA-Markov برای سال 2013 102
شکل (50): نقشه پیشبینی تغییرات با استفاده از مدل CA-Markov برای سال 2015 102

فصل اول

مقدمه
1-1-کلیات
کاربری اراضی ((Land use از دو کلمه کاربری و اراضی تشکیل شده است.اراضی به کلیه امکانات طبیعی یا خصوصیات و شرایط طبیعی یک محل نظیر اقلیم،زمین شناسی، خاک، توپوگرافی، هیدرولوژی و… اطلاق می گردد.کاربری یعنی استفاده از امکانات طبیعی موجود بر حسب نیازهای انسانی که ممکن است منطبق بر استعداد اراضی و به شیوه های علمی یا به روش سنتی یا احتمالا تخریب کننده اراضی باشد(FAO,1981).کاربری اراضی شامل انواع بهره برداری از زمین به منظور رفع نیازهای گوناگون انسان است.یکی از پیش شرط های اصلی برای استفاده بهینه از زمین اطلاع از الگوهای کاربری اراضی در طول زمان است(فیضی زاده و همکاران،1386).نرخ سریع توسعه شهری موجب تغییرات وسیعی در الگوی کاربری اراضی پیرامون شهرها شده است.اثرات رشد شهرنشینی در کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه یافته محسوس بوده است.با این حال در کشورهای در حال توسعه از جمله ایران این نرخ رشد سریع تر بوده و در نتیجه منجر به تغییرات وسیعی در کاربری اراضی شده است(Hall,2000 ).در سال های اخیر رشد شهرنشینی در ایران و افزایش مهاجرت به شهرهای بزرگ کشور باعث گسترش ناگهانی و غیرطبیعی این شهرها و تخریب زمین های حاصلخیز و منابع طبیعی شده و آسیب های جبران ناپذیری به طبیعت وارد کرده است،در حالیکه که این روند می توانست با کنترل و هدایت اصولی گسترش مناطق شهری بدون تخریب زمین های حاصلخیز و منابع طبیعی صورت گیرد (امانی،1380).تغییرات کاربری اراضی و پوشش گیاهی یکی از عوامل مهم در تغییر رژیم هیدرولوژیک،فرایندهای فرسایشی و وضعیت تنوع زیستی می باشد.با پیش بینی روند تغییرات کاربری اراضی و اتخاذ سیاست های مدیریتی موثر می توان در راستای هدایت اکوسیستم به سمت مطلوب گام برداشت.تغییر کاربری و پوشش اراضی فرایند دینامیک و پیچیده ای است که از تلاقی سیستم های طبیعی و انسانی بدست می آید و اثرهای مستقیمی بر آب ،خاک و هوا دارد.وقوع این پدیده پیامدهایی اقتصادی،اجتماعی و زیست محیطی در مقیاس محلی،ناحیه ای و جهانی به همراه خواهد داشت((koomen et al,2007.
بنابراین در برنامه ریزی و مدیریت بهینه منابع طبیعی و محیط زیست آگاهی از نسبت تغییرات پوشش گیاهی و کاربری اراضی و عوامل ایجاد کننده آن از ضروریات محسوب می شود(.(Jensen,2007

این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.