مقاله درمورد تغییرات کاربری اراضی و مناسبات شهر و روستا

پیرباوقار(2004)،به بررسی تغییرات گستره جنگل های شمال کشور در ارتباط با عوامل توپوگرافی و مناطق انسان ساخت پرداخت.نتایج تحقیق نشان داد که ارتباط معکوسی بین شیب و میزان تخریب جنگل وجود دارد و مناطق جنگلی تخریب شده عمدتا در اطراف جاده ها و منازل مسکونی هستند.همچنین با افزایش ارتفاع تا منطقه میان بند،تخریب کاهش و در ارتفاعات بالا تخریب افزایش می یابد.
باقری و جویباری(2010)،با استفاده از داده های ماهواره ای و GIS میزان تخریب پوشش جنگلی در آبخیز چهل چای استان گلستان را برآورد کردند.بررسی مشخصه های موثر بر تخریب جنگل با استفاده از مدل رگرسیون لجستیک نشان داد که شیب و فاصله از روستا با تخریب جنگل رابطه عکس داشته اند.با افزایش ارتفاع از سطح دریا در این منطقه مقدار تخریب افزایش یافته و همچنین تخریب در اطراف روستاهای پرجمعیت بیشتر بوده است. کیانی(2003)،مدل CA را برای پیش بینی تغییرات کاربری اراضی در منطقه 5 تهران و برای سال های 43 تا 82 به کار برده است.
میرباقری(2006)،مدل CAدر رساله کارشناسی ارشد خود مدل CA را برای شبیه سازی نحوه گسترش کاربری های شهری در شهرستان اسلامشهر و قسمت هایی از شهرستان رباط کریم تهران استفاده نموده است.
خسروی(1383)؛در پایان نامه کارشناسی ارشد خود جهات توسعه فیزیکی شهر اندیمشک را با استفده از داده های سنجش از دور تصاویر ماهواره ای TM سال 1987 وETM سال 2002 و همچنین تصویر LISS و PAN سال 2003 مورد بررسی قرار داده و در مرحله بعد جهات توسعه فیزیکی شهر را پیش بینی و تعیین نموده است.
ربیعی و همکاران(1383)؛تغییرات و تحولات کاربری و پوشش اراضی منطقه اصفهان را با استفاده از تصاویر سنجنده TM مورد بررسی قرار دادند.نتایج بدست آمده نشان دهنده تغییر وسیع کاربری اراضی کشاورزی مجاور شهر اصفهان به منطقه مسکونی در طول هشت سال می باشد.
ظاهری(1387)،نقش روند گسترش کالبدی کلانشهر تبریز در ایجاد تغییرات کاربری اراضی حومه شهر و روستاهای حوزه نفوذ را با بهره گیری از داده ها و تصاویر ماهواره ای چند زمانه تجزیه و تحلیل کرده و به این نتیجه رسید که تحولات اقتصادی و اجتماعی منبعث از تغییر مناسبات شهر و روستا به صورت مجموعه ای مرتبط با یکدیگر در شکل گیری این تغییرات کاربری اراضی موثر بوده اند.
لطفی(2001)،از مطالعات خود نتیجه می گیرد با استفاده از تکنیک های ساده سنجش از دور در زمان کوتاهی به میزان رشد اراضی شهری می توان دست یافت.وی با استفاده از تصاویر ماهواره ای و عکس های هوایی در سه بازه زمانی از 1976 تا 1990 منطقه شهری آمل را مورد مطالعه قرار داده نتایج حاصله را در سامانه های اطلاعات جغرافیایی وارد کرده و با محاسبه جابه جایی مرز لایه های تعیین کننده واحدهای اراضی میزان تغییرات کاربری اراضی اطراف شهر و رشد آن را مشخص نموده است.
احدنژاد(2002)،با بهره گیری از تصاویر ماهواره ای تغییرات کاربری اراضی در اثر گسترش اراضی شهری در بخشی از آذربایجان شرقی دو مقطع زمانی را مطالعه نموده است.وی با به کارگیری تصاویر ماهواره ای لندست TM انواع واحدهای پوشش کاربری اراضی را در 10 گروه طبقه بندی نموده و میزان تغییر مرز هر یک از کاربری ها را برآورد نموده و به این ترتیب گسترش نواحی شهری را که بیشترین تاثیر را در تغییرات اراضی باغی داشته محاسبه نموده است.
ضیاییان و قنواتی(2000)،تغییرات 10 ساله کاربری اراضی پوشش اراضی منطقه شهری تهران را با استفاده از تصاویر ماهواره ای لندست TM مورد بررسی قرار داده و بیشترین تغییر را در رابطه با میزان وسعت پوشش گیاهی در اثر تغییر کاربری اراضی مطرح نموده اند.
میرآخورلو(1382)،نقشه کاربری و پوشش اراضی محدوده جنگل های شمال کشور را با استفاده از سنجنده Landsat7 ETM تهیه کرد.بر اساس نتایج حاصل از ارزیابی دقت طبقه بندی در طبقات جنگل انبوه،جنگل نیمه انبوه یا تنک،مرتع،زراعت،خاک لخت و آبگیر به ترتیب 83%،78%،54%،46%،76%،98% ارزیابی گردید.
Arsanjan و همکاران(2013)،مدل سازی رشد توسعه شهر تهران را برای سال های 2016 و 2026 با استفاده از مدل ترکیبی شامل رگرسیون لجستیک،مارکف و سلول های خودکار بررسی کردند.انها به صحت 89 درصد دست یافتند که نشان دهنده دقت بالای مدل بود و همچنین،بیان داشتند که رشد زیادی در دهه های آینده در حاشیه غربی تهران رخ خواهد داد.
Shataee و همکاران(2010)،از رگرسیون لجستیک برای مدل سازی کاهش گستره جنگل در حوزه آبخیز چهل چای استان گلستان استفاده کردند.برای بررسی ارتباط مکانی کاهش جنگل با عوامل فیزیوگرافی و انسانی از رگرسیون لجستیک با متغیرهای انسانی فاصله از جاده،روستا و مقدار جمعیت استفاده کردند.ضریب ROC در این مطالعه 0.72 درصد به دست امد که نشان دهنده توافق نسبی مدل به دست امده با نقشه کاهش گستره جنگل است.
Goldavi(2011)،برای مدلسازی تغییرات کاربری سرزمین در گرگان از رگرسیون لجستیک و Geomod استفاده کرد.برای این منظور با استفاده از تصاویر ماهواره ای سال های 1988،1998 و 2007 آشکارسازی تغییرات کاربری سرزمین را بررسی و سپس تغییرات را برای سال های 2016 و 2025 پیش بین یکرد.نتایج آشکار کرد که منطقه در آینده با رشد مناطق شهری و کاهش اراضی جنگلی همراه خواهد بود.معیار کاپا نیز نشان از اجزای موفق هر دو مدل برای مدل سازی تغییرات کاربری سرزمین داشت.
Talebi Amiriو همکاران(2009)،تخریب سیمای سرزمین نکا را بررسی و تحلیل کردند و نتایج آنها نشان داد ضمن سیل خیز بودن منطقه،روند تخریب سیمای سرزمین افزایشی است.در همین راستا،این تحقیق با هدف پیش بینی تغییرات کاربری سرزمین شرق استان مازندران برای سال 1392،با استفاده از رگرسیون لجستیک و زنجیره مارکف در مدل LCM انجام شد.
جورابیان شوشتری و همکاران(1391)،با استفاده از تصاویر ماهواره ای سال های 1366-1380 تغییرات کاربری سرزمین را با استفاده از مدل رگرسیون لجستیک و زنجیره مارکف برای سال 1385 پیش بینی کردند.مقادیر موفقیت خنثی،موفقیت،خطا و هشدار خطا به ترتیب 0.3،9.8،0.1،89.8 درصد و کل خطای پیش بینی مدل 10.1 درصد به دست آمد که نشان دهنده پذیرفتنی بودن مدل بود.همچنین نتایج پیش بینی نشان داد مساحت اراضی جنگلی و کشاورزی در سال 1392 در مقایسه با 1385 کاهش و مناطق مسکونی و باغ افزایش خواهند یافت.
خوش گفتار و همکاران(1389)،با استفاده از تصاویر ماهواره ای ASTER تغییرات پوششی و کاربری زمین در بخشی از شهر تهران را برای دوره زمانی 2001-2009 مورد بررسی قرار دادند سپس از مدل تلفیقی CA-MARKOV،جهت پیش بینی رشد شهری برای آینده استفاده کردند.
جورابیان شوشتری و همکاران(2012)،در مطالعه ای با عنوان پایش تغییرات کاربری اراضی،تخریب و ترمیم جنگل های هیرکانی شمال ایران،از مدل ساز تغییر سرزمین اسفاده کردند.طی بررسی،آنها به پایش تغییرات کاربری اراضی میان سال های 1977 تا 2010 اقدام کردند و معلوم شد که جنگل های مورد مطالعه در شمال ایران با نرخ سالانه 0.06 درصد کاهش یافته اند.
غلامعلی فرد و همکاران(1391)،به منظور مدل سازی تغییرات کاربری اراضی سواحل استان مازندران با استفاده از مدل ساز تغییر سرزمین،از تصاویر ماهواره لندست متعلق به سال های 1367،1379،1385 و 1390 استفاده کردند و با استفاده از مدل پیش بینی سخت و دوره واسنجی سال های 1379 تا 1385،مدل سازی تغییرات کاربری اراضی را برای سال 1390 انجام دادند.ارزیابی صحت مدل با استفاده از نقشه واقعی زمینی سال 1390 انجام شد و نتایج نشان از انطباق زیاد تصویر پیش بینی شده با تصویر واقعیت زمینی داشت ونتایج پیش بینی آنها برای سال 1395 نشان داد که کاربری های جنگل و اراضی باز نسبت به سال 1390 کاهش نشان خواهند داد.
طاهری و همکاران(1392)،برای مدل سازی تغییرات کاربری اراضی شهرستان تبریز برای سال های 1395 و 1400 با استفاده از مدل ساز تغییر سرزمین از تصاویر ماهواره ای لندست مربوط به سال های 1367،1380 و 1390 استفاده کردند.نتایج حاصل نشان داد که در کل دوره مورد بررسی،یعنی بین سال های 1367 تا 1390،حدود 5195 هکتار به وسعت مناطق شهری و مسکونی افزوده شده است که اراضی مرتعی به ویژه مراتع درجه یک،اراضی کشاورزی و در نهایت اراضی بایر و شوره زار،به ترتیب با مساحت 3488،1007 و 484 هکتار تبدیل اراضی،بیشترین سهم را در افزایش وسعت اراضی شهری و مسکونی داشته اند.همچنین نتایج نشان داد که میزان توسعه و رشد شهری تبریز تا سال 1395 برابر با 1037 هکتار و تا سال 1400 حدود 2033 هکتار خواهد بود.
فصل چهارم
روش تحقیق
4-1-روش پژوهش
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.