متن پایان نامه : توانایی مدیریت

اطلاعات خود را با رغبت بیشتری به بیمه ی مرکزی ایران می دادند. در قانون تأسیس این سازمان آمده که همه شرکت های بیمه باید 25 درصد قراردادهایشان را اتکایی کنند. این امر هم موجب کنترل شرکت های بیمه می شود وهم تضمینی است برای جلوگیری از ورشکستگی آن ها.
تأسیس این سازمان بدلیل کارایی بالا و نظارت بدون رقابت با سایر شرکت ها مورد تقلید چند کشور توسعه یافته از ایران شد.
شورای عالی بیمه که یکی از ارکان بیمه ی مرکزی ایران است مقرراتی را وضع کرد که در ماده 5 قانون تأسیس سازمان بیمه ی مرکزی آن در بندهای 3 و 4 و 5 حق قبول و واگذاری بیمه های اتکایی اجباری و اختیاری از مؤسسات داخلی و خارجی را از وظایف و اختیارات این شرکت می داند.

مبحث دوم- تعریف و مفهوم عقد بیمه اتکایی

از عقد بیمه اتکایی تعریف های گوناگون شده است که شماری از آنها در ذیل نقل می شود، پروفسور ژوزف آمار می گوید: «عقد بیمه اتکایی عملی است که به موجب آن بیمه گر با پرداخت مبلغی موافقت بیمه گر اتکایی را برای تأمین تمام یا بخشی از ریسک های مورد تعهد خود بدست می آورد».
ایمرسون تعریف جامعی از عقد بیمه اتکایی به این شرح کرده است :«بیمه اتکایی قراردادی است که بر اساس آن بیمه گر با در نظر گرفتن حق بیمه مشخص، خطر بیمه شده را به شرکت دومی واگذار می نماید در حالکیه خود در برابر بیمه گذار اصلی مسئول است و قرارداد بیمه اصلی به همان صورتی که صادر شده، بدون هیچگونه تغییر یا تبدیلی باقی می ماند».
صاحب نظر دیگری می گوید: «عقد بیمه اتکایی شکلی از بیمه است که بر پایه آن بیمه گر اتکایی با دریافت مبلغی (حق بیمه) از بیمه گر (واگذارنده ریسک)، تمام یا بخشی از تعهدهای او را طبق شرایط قرارداد بیمه اتکایی به عهده می گیرد».
پروفسور موریس پیکار استاد دانشکده حقوق پاریس با توجه به جنبه های حقوقی و فنی عقد بیمه اتکایی این نوع قراداد بیمه را این گونه تعریف می کند: «بیمه اتکایی نوعی از عملیات بیمه ای است که بدون دخالت بیمه گذار با قراداد بیمه مستقیم رابطه داشته و در نتیجه آن بیمه گر می خواهد انحرافی را که بین حساب احتمالات و واقعیت از لحاظ وقوع خطر وجود دارد تخفیف دهد.
در واقع می توان گفت بیمه ی اتکایی عقدی است که بیمه گر واگذارنده عملیات بیمه ای خود را نزد یک شرکت بیمه دیگر که همان شرکت اتکایی است، بیمه می کنند. هیچ ارتباطی بین بیمه گذار اولیه و بیمه گر اتکایی وجود ندارد و پل ارتباطی آن ها بیمه گر واگذارنده است مگر اینکه خلاف آن را تصریح کنند.
این بیمه بدین مفهوم است که ما ریسک خطرها را توزیع جهانی کنیم یعنی شرکت های بیمه بخشی از حق بیمه دریافتی را در نزد شرکت بیمه بزرگتر بیمه می کند و آن شرکت نیز ممکن است در یک مقصد اتکایی مجدد آن را نزد یک شرکت خارجی و یا داخلی بزرگتر بیمه نماید و بدین نحو است که خسارت های کوچک هم توزیع جهانی می شود .
شرکت های بیمه با توجه به میزان خطرات ناشی از بیمه کردن ریسک های مختلف، یک ظرفیت نگهداری برای خودشان تعریف می کنند. مثلاً اگر ریسک آن کم و احتمال ضرر پایین باشد، سهم نگهداری را بالا می برند و در غیر این صورت سهم نگهداری را پایین می آورند .
حال اگر میزان بیمه نامه ها زیاد باشد که از سهم نگهداری آن ریسک بیشتر شده با استفاده از بیمه اتکایی و انتقال برخی از آن ریسک به شرکت بیمه دیگر می توان ظرفیت و سهم نگهداری را بالا برد و خدمات بهتری به مشتریان داد و سود بیشتری نیز ببرند.
از مجموع این تعریف ها می توان به مکانیسم عقد بیمه اتکایی پی برد. در واقع همانگونه که حرفه یا فن بیمه گری از ظرافت و پیچیدگی آماری و حقوقی و توانایی مدیریت و سامانگری ریسک ها برخوردار است، بیمه اتکایی به عنوان مکانیسم لازم و مکمل آن، انجام وظایف بیمه گری را تسهیل می کند و پشتیبانی از پذیرش ها و تعهدهای عقد بیمه گری را مقدور می سازد و به آن استواری و اطمینان می بخشد. همکاری و همبستگی درونی میان بیمه گران مستقیم و بیمه گران اتکایی نشان می دهد که راز کامیابی و آسایش و پیشرفت بشری در سازمان دادن به مشارکت انسانها و تشکیل صف سنجیده و سازمان یافته ای از مجموع خواسته ها و منافع همگانی در برابر خطرها، ترس ها و تهدیدهای ناشی از عوامل زیانبار طبیعی و اجتماعی است.

  منابع و ماخذ مقاله یادگیری اجتماعی

مبحث سوم- قلمرو قرارداد عقد بیمه اتکایی

در عقد بیمه اتکایی باید معلوم شود واگذارنده چه نوع بیمه هایی را واگذار می کند تا در نتیجه تکلیف بیمه گر اتکایی نیز روشن بوده و بتواند خط مشی خود را با توجه به تعهداتی که می پذیرد مشخص نماید. زیرا اگر بیمه گر اتکایی از حدود تعهدات خود مطلع نباشد و نتواند پیش بینی های لازم را بنماید وضع متزلزلی خواهد داشت.
قلمرو عقد بیمه اتکایی را می توان از سه نظر بررسی نمود:
قلمرو عقد بیمه اتکایی از لحاظ نوع تحصیل معاملات بیمه ای
قلمرو عقد بیمه اتکایی از لحاظ نوع خطر

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

قلمرو جغرافیایی عقد بیمه اتکایی
اینک به شرح عقد هر یک از سه نوع تحصیل معاملات بیمه ای می پردازیم:

گفتار نخست: قلمرو عقد بیمه اتکایی از لحاظ نوع تحصیل معاملات بیمه ای:
منظور از قلمرو قرارداد از لحاظ نوع تحصیل عملیات بیمه ای این است که مشخص شود آیا عقد بیمه اتکایی تنها شامل بیمه هایی می شود که واگذارنده مستقیما تحصیل می کند یا بیمه هایی که واگذارنده از طریق اتکایی بدست می آورد نیز باید بحساب بیمه گر اتکایی منظور شود. از لحاظ تئوری و طبق تعریفی که معمولا از عقد بیمه اتکایی به عمل می آید در عقد بیمه اتکایی تنها بیمه هایی که واگذارنده مستقیما بدست آورده باشد، ولی عملا اتفاق می افتد که بیمه گر اتکایی آن دسته از ریسکهایی را که واگذارنده خود از طریق اتکایی بدست آورده نیز به عهده بگیرد.
در اینجا باید متذکر شد که بیمه گر مستقیم می تواند یک قسمت یا تمام ریسکهایی را که از طریق اتکایی تحصیل کرده مجددا به اتکایی واگذار کند. در این صورت قرارداد اتکایی دیگری بین بیمه گر مستقیم و بیمه گر اتکایی جدید تنظیم می شود که شامل این دسته از ریسکهای بیمه گر را اتکایی مجدد می گویند. (توضیح اینکه در مورد این ریسکها بیمه گر مستقیم در حکم بیمه گر اتکایی می باشد). بنابراین قرارداد اتکایی ساده فقط شامل آن دسته از معاملات بیمه ای خواهد بود که واگذارنده بطریق مستقیم بدست آورده است و با این حال بعضی از دانشمندان این فن معتقدند که کلمه بیمه اتکایی عام است به این معنی که هم بیمه های مستقیم در قلمرو آن قرار می گیرد و هم بیمه های اتکایی. بنابراین در یک قرارداد اتکایی می توان این کلمه را به هر دو شمول داد. آن قرارداد های بیمه ای که از جانب واگذارنده صادر نشده اند بلکه واگذارنده از طریق اتکایی اختیاری آنها را پذیرفته مورد اطمینان کامل بیمه گر اتکایی نیستند، در نتیجه واگذارنده ای که نقش بیمه گر اتکایی را ایفا می کند ممکن است اقدام به قبول ریسکهای مختلفی از طریق اتکایی اختیاری کرده و سپس آنها را مشمول قراردادی کند که خود او در مقام واگذارنده است و به این ترتیب تعهدات بیمه گر اتکایی جدید را سنگین و نامعلوم نماید.

  فایل رایگان پایان نامه حقوق : فعالیت فیزیکی

گفتار دوم: قلمرو عقد بیمه اتکایی از لحاظ نوع خطر
نوع خطر موضوع بیمه باید در قرارداد کاملا مشخص باشد. معمولا ریسکهائی که بیمه می شوند دو قسم اند :
یکی ریسکهای اصلی و دیگری ریسکهای تبعی البته این تقسیم بندی جنبه علمی ندارد بلکه عرفا آنرا بوجود آورده و از لحاظ سهولت کار و مشخص شدن حدود تعهدات بیمه گران معتبر است. ریسکهای اصلی خطراتی می باشندکه موضوع تعهد بیمه گر در رشته های مهم بیمه بوده و موسسات بیمه از دیر باز این نوع ریسکها را شناخته و آنرا بیمه کرده اند . مانند خطر فوت، خطر آتش سوزی، خطر حمل و نقل، خطر حوادث و مسئولیت مدنی، علاوه بر خطرات مذکور خطرات دیگری وجود دارد که از نظر بیمه گری کمتر مشهورند و آنها نیز دو دسته می باشند :
یک قسم آنهائیکه کاملا مستقل بوده ولی از لحاظ فن بیمه به عللی کمتر مورد توجه قرار گرفته اند مانند زلزله، باران، سیل، بهمن، توفان و دسته دیگر آنهایی هستند که نتیجه قهری یکی از ریسکهای اصلی می باشند مثلا در نتیجه آتش سوزی خطراتی از قبیل بیکاری، محرومیت از اجاره بها، محرومیت از بهره غیره بوجود می آید. گاهی نیز ریسکهائی در نتیجه فعالیت انسان بوجود می آید، مانند: جنگ، شورش، اعتصاب، خطرات ناشی از سوار کردن و پیاده کردن ماشین، شکستن شیشه ،عدم اختیار، اختلاس و نظایر آن. تمام اینها را می توان ریسکهای تبعی نام برد و همانطور که گفته شد این تقسیم بندی پایه علمی نداشته و عرفی است. در قراردادهای عقد بیمه اتکایی باید حدود خطرات مورد تعهدات بیمه گر که به تبع آن بیمه گر اتکایی تعهداتی به عهده می گیرد معین شود و هر قدر قلمرو قرارداد از جهت خطرات موضوع بیمه روشن تر باشد حدود تعهدات منعقد کنندگان آن نیز بیشتر مشخص شده است در نتیجه کمتر ایجاد اختلاف می شود اطمینان و اعتقاد متقابل بیشتر مشهود می گردد. یکی از نظر سیاست بیمه گر اتکایی ممکن است صلاح نداند از لحاظ شرایط جغرافیایی، سیاسی یا پولی و غیره با بعضی از کشورها معاملات بیمه ای داشته باشد، طبیعی است در اینگونه موارد بیمه گر اتکایی کشور مزبور را از قلمرو قررارداد خارج می کند.

  دانلود پایان نامه حقوق : شرکت در انتخابات

گفتار سوم: قلمرو جغرافیایی عقد بیمه اتکایی
مطلب دوم موضوع تراکم خطر می باشد. مسأله به این صورت است که گاهی بیمه گر اتکایی به اندازه کافی تعهداتی از ریسکهای ناحیه معینی به عهده گرفته و قبول مازاد بر آن تعهداتی از لحاظ فنی به صلاح او نیست، بنابراین واضح است که ناحیه مزبور را خارج از قرارداد اعلام می نماید. با توجه به این دو نکته محدودیت جغرافیایی قرارداد اتکایی حائز اهمیت زیاد است و اینک این قلمرو را از سه نظر مورد بررسی قرار می دهیم :
الف- محل وقوع خطر :
در قرارداد عقد بیمه اتکایی باید معین شود ریسکهای واقع در کدام ناحیه و سرزمین مور تعهد بیمه گر اتکایی می باشد. به عبارت دیگر واگذارنده خطرات چه منطقه ای را بیمه کرده، سپس این معاملات بیمه ای را در قرارداد منظور نماید. از این رو در قراردادها محل وقوع خطر صریحا ذکر می شود. این قلمرو ممکن است محدود یا نامحدود بوده و شامل نواحی واقع در یک کشور معین یا تمام دنیا باشد. صورت مختلف قلمرو قرارداد عبارتند از :

شهر معین و حومه آن؛
ناحیه معینی از یک کشور (یک یا چند استان)؛
یک کشور معین؛
چند کشور معین؛
تمام مناطق دنیا.
به ندرت اتفاق می افتد که حوزه جغرافیایی یک قرارداد عقد بیمه اتکایی خیلی محدود و مثلا منحصر به یک شهر معین باشد، اگرچه کاهش بعضی ریسکها این ضرورت را ایجاب می کنند مثلا بیمه تاکسی های یک شهر که در این حالت قلمرو جغرافیایی خیلی محدود است برعکس زمانی قلمرو جغرافیایی یک قرارداد خیلی وسیع و مشتمل بر تمام نقاط دنیا است. ولی در بیشتر این قراردادها کشور آمریکا مستثنی می باشد.
ب- اقامتگاه بیمه گذار یا بیمه شده :
گاهی محل وقوع خطر به تنهایی نمی تواند قلمرو جغرافیایی قراردادها را تعیین کند مثلا هر گاه مورد بیمه کشتی یا هواپیما یا وسائط نقلیه دیگری باشد که مرتب در مناطق مختلف دنیا در حرکت می باشند. در این صورت نمی توان گفت مثلا بیمه های مورد قرارداد عبارتند از کلیه در ریسکهای واقع در کشورایران، به همین ترتیب است خطرات مربوط به مسئولیتهای حقوقی و نظایر آن. در این گونه موارد برای محدود کردن قلمرو جغرافیایی قرارداد اقامتگاه بیمه گذار یا بیمه شده را در نظر می گیرند مانند اینکه در قرارداد ذکر می شود بیمه های مورد تعهد عبارتند از کلیه هواپیمای شرکت هواپیمایی ایرلاین که اقامتگاه مشخص دارد یا کلیه کشتیهای شرکت کشتیرانی آریا و… .
ج- تابعیت بیمه گذار یا بیمه شده :
تابعیت بیمه گذار یا بیمه شده نیز گاهی قلمرو جغرافیایی قرارداد را تعیین می کند مثلا هرگاه یک کمپانی فرانسوی بخواهد کلیه بنگاههای اقتصادی واقع در کشور فرانسه و خارجه را در مقابل آتش سوزی بیمه نماید از عامل تابعت استفاده می کند به این ترتیب که در قرارداد نوشته می شود ریسکهای آتش سوزی مربوط به بنگاهای اقتصادی مقی

این نوشته در پایان نامه حقوق ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید