دی اکسید کربن و اکسیداسیون

2Mg2SiO4 + 2H2O + CO2 Mg3Si2O5 (OH)4 + MgCO3
مگنزیت + سرپانتین دی اکسید کربن + آب + اولیوین(فورستریت)
در بسیاری از نمونههای بررسی شده دونیتهای سرپانتینیزه منطقه بقایای کانی اولیوین در مرکز و سرپانتینها در حاشیه دیده میشوند.
Olv
Olv
اکسید آهن
شکل ‏35- اکسیدهای آهن که محصولات ناشی از دگرسانی اولیوین در دونیتها هستند (PPL)
Olv
اکسید آهن
شکل ‏36- اکسیدهای آهن که محصولات ناشی از دگرسانی اولیوین در دونیتها هستند (PPL)
ورلیت
ترکیب مودال این سنگها شامل اولیوین 35 تا 75 % و کلینوپیروکسن 20 تا 40% و اورتوپیروکسن کمتر از 10% و شامل حدود 5 درصد کانی اوپاک میباشند در این سنگها دگرسانی سرپانتینیشدن دیده میشود و بافت این سنگها گرانولار تا ساب هدرال گرانولار بوده و کانیها جهتیابی مشخصی نشان نمیدهند. در زیر به توضیح ویژگیهای هر کدام از کانی های تشکیلدهنده میپردازیم:
اولیوین
این کانی دارای اشکال نیمه خود شکل تا بیشکل بوده و اندازه آن بین 2/. تا 5/. میلیمتر متغیر است و این کانی در بعضی موارد با کلینوپیروکسن همرشدی نشان میدهد. بلورهای اولیوین بدون دگرسانی بوده، ولی در برخی موارد دارای شکستگی بوده و دگرسانی سرپانتینی و کلریتیشدن را نشان میدهند.
کلینوپیروکسن
این کانی به صورت بی شکل و نیمه شکل دار دیده میشود و بلورهای درشتی دارد که اندازه آن از 2/. تا 5/. میلیمتر تغییر میکند، این کانی دارای خاموشی موجی بوده در اثر فشار و در بعضی از بلورهای درشت آن تیغههای جدایشی اورتوپیروکسن هم دیده میشود. کلینوپیروکسن نسبت به اولیوین دگرسانی کمتری دارد. اورتوپیروکسن هم به صورت فاز فرعی در این سنگها با مقدار کمتر از 10 درصد حجمی سنگ حضور دارد.
Spl
Olv
شکل ‏37- بافت ساعت شنی در سنگ مادر دونیتی با هسته های اولیوین پراکنده که هنوز به سرپانتین تبدیل نشده اند (XPL).
کرومیتیت
ذخایر کرومیت بیشتر خاستگاه ماگمایی داشته و با فرآیندهای تبلور و تهنشینی از ماگما وابستگی مستقیم دارند و یکی از مهمترین کلیدهای پیجویی کانسارهای کرومیت بررسی بافت و ساختهای موجود در این کانسارها است و به طور کلی بافت و ساختهای موجود در کرومیتیتها را میتوان به دو گروه اولیه و ثانویه تقسیم کرد، کرومیتیت سنگی است که از نظر ژنتیکی با دونیت مرتبط است رخدادهای کرومیتی ناحیه فرومد همراه با سنگ میزبان دونیتی دستخوش فرآیند سرپانتینیشدن شدهاند. بافتهای اولیه کرومیتیتها شامل: بافت افشان و نواری و تودهای و پوستپلنگی میباشد، در مقاطع بررسی شده دانههای کرومیت به صورت نیمهشکل دار و بیشکل هستند و این کانیها دارای ترکهای کششی فراوانی هستند و از بافتهای ثانویه موجود در کرومیتیتهای منطقه میتوان بافت کششی یا جدایشی را نامبرد. ترکهای کششی عموماً عمود بر جهت طویلشدگی کانی گسترش مییابند و با سرپانتین پر شدهاند (شکل 3-9). از کانیهای موجود در کرومیتیتها میتوان کرومیت و اولیوین را نامبرد که در زیر به شرح کانی کرومیت و اولیوین میپردازیم.
کرومیت
بهطور کلی فرآیندهای دگرسانی و دگرگونی تاثیر چندانی بر کانی کرومیت ندارند، گاهی مشاهده شده که انکلوزیونهای به دام افتاده در این کانی کاملاً سرپانتینی شدهاند در صورتی که کانی کرومیت نسبتاً بدون تغییر ماندهاست، مقاومت کانی کرومیت در برابر هوازدگی و دگرسانی باعث شده که این کانی به طور گستردهای به منظور درک روند تکامل و تعیین محیط تکتونیکی و زمینساختی و بررسی سنگهای پریدوتیتی مورد مطالعه قرارگیرد (Arai, 1992; Pooley, 1995; Uysal et al, 2007). طبق مطالعات انجامشده دانههای کرومیت تازه و دگرساننشده در نور پلاریزه به رنگ قهوهای متمایل به قرمز تا قهوهای تیره، و دانههای کرومیت دگرسان شده که تحت تاثیر اکسیداسیون، میزان آهن فریک آنها افزایش یافته به رنگ سیاه دیده میشوند (Ballantyne, 1992; Najafzadeh, 2008). دانههای کرومیت موجود اغلب نیمه شکلدار و بدون شکل بوده و اندازه کوچکی دارند، در اطراف کرومیتها، نوار باریکی از سرپانتین دیده میشود که در نتیجه دگرسانی اولیوین تشکیل شدهاست. طبق مطالعات میکروپروب صورتگرفته به دلیل اکسیداسیون، مقدار آهن این کانی در حاشیه بیشتر از مرکز کانی میباشد.
اولیوین
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.