دانلود پایان نامه درباره موقعیت جغرافیایی و تغییرات ساختاری

آدهیکاری و همکاران (2009) با بررسی زمین آماری بافت خاک سطحی در غرب هانگاری مدعی شدند که نقشه تخمین‌های حاصله را می‌توان به عنوان یک منبع اطلاعاتی برای توسعه و اجرای هرگونه مدیریت اراضی و طرح‌های مربوط به حفاظت آب و خاک مورد بهره‌وری قرار داد.
کوکونوبا و همکاران (2011) در شناسایی واحدهای مدیریت کشاورزی بر اساس خصوصیات فیزیکی خاک فهمیدند که استفاده از کریجینگ برای تهیه نقشه‌های خط تراز، راهی برای شناسایی مناطق مدیریتی و رابطه بین خواص فیزیکی مختلف خاک می‌باشد. این امر به نوبه خود موجب سهولت در طبقه بندی‌های بعدی جهت تهیه واحدهای مدیریت آگرونومی می‌باشد.
گُکالپ و همکاران (2010) پس از تجزیه و تحلیل مکانی برخی خواص فیزیکی خاک در خاک علفزارهای شور و قلیای ترکیه، بیان نمودند که نقشه‌های کریجینگ مناطقی که از نظر محیطی خطر آفرین هستند شناسایی نمودند.
ژائو و همکاران (2011) با بررسی تغییر پذیری مکانی ازت کل خاک در جنگل‌های مخلوط کاج در کره متوجه شدند که ازت خاک دارای همبستگی مکانی متوسط بوده و تغییر پذیری مکانی آن هم متأثر از فاکتورهای ساختاری و هم فاکتورهای تصادفی می‌باشد.
پیوتروسکا (2011) غییر پذیری مکانی ازت کل و ازت معدنی در خاک سطحی یک لوویسول بررسی نمود و نشان داد که ازت معدنی در افق سطحی توزیع نامنظم داشت در حالیکه توزیع مکانی ازت کل منظم‌تر بود. وی نشان داد که توزیع ازت کل در خاک سطحی شدیداً متأثر از فاکتورهای خارجی مانند تیمار‌های کشاورزی (کوددهی، اقدامات آگروتکنیکی، آفت‌کش‌ها) بود. در حالیکه ازت معدنی متأثر از تغییرات ساختاری خاک مانند بافت یا کانی‌شناسی بود.
کشاورزی و همکاران (2011) با استفاده از کریجینگ استعداد اراضی را مورد بررسی قرار داد. ایشان مدعی شدند که استفاده از کریجینگ در تهیه نقشه‌های پیوسته تناسب اراضی مفید بوده و قادرست عدم قطعیت مربوط به شاخص‌های پیش‌بینی شده تناسب اراضی را تخمین بزند.
هونگ‌بو وهمکاران (2009) تغییرپذیری مکانی عناصر غذایی خاک‌های زراعی اراضی زراعی را براساس کریجینگ مطالعه نمود. نتایج نشان داد که فاکتورهای تصادفی مانند کوددهی، مدیریت خاک و کاربری اراضی توزیع فضایی ازت کل، فسفر و پتاسیم قابل دسترس را کاهش داده بود. توزیع مکانی ازت و پتاسیم شدیداً متأثر از ارتفاع بود در حالیکه میزان فسفر با تغییر ارتفاع تغییری نمی‌کرد.
نایانکا و همکاران (2010) خصوصیات آلفی‌سول‌های شالیزاری را در سری‌لانکا از نظر زمین آماری بررسی نمودند. آنها پیشنهاد نمودند که اقدامات مدیریتی مانند کاربرد کود، آبیاری و عملیات زراعی بر پراکنش مکانی خصوصیات خاک تأثیر گذار است.
مواد و روش‌ها
موقعیت منطقۀ مطالعاتی
منطقه نقده در حدود 90 کیلومتری شهرستان ارومیه واقع در استان آذربایجان غربی با وسعت 8300 هکتار می‌باشد که بین طول‌های جغرافیایی “30,ʹ24, ْ45 و”30,ʹ35, ْ45 شرقی و عرض جغرافیایی “30,ʹ53, ْ36 و “030,ʹ58, ْ36 شمالی واقع شده است. ارتفاع منطقه از دریا 1300 تا 1500 متر و رژیم رطوبتی منطقه زریک می‌باشد. الگوی نمونه‌برداری و موقعیت منطقه مورد مطالعه درشکل ‏31 موقعیت منطقه مطالعاتی و الگوی نمونه برداری نمایش داده شده است. منطقه مورد مطالعه از چهار واحد فیزیوگرافی مختلف تشکیل شده بود که شامل تپه، اراضی پست، دشت دامنه‌ای و دشت آبرفتی رودخانه‌ای می‌شد. کشت رایج این منطقه، چغندر قند بخصوص در نیمه شمالی منطقه، گندم، ذرت، یونجه و در بعضی قسمتها مخصولات باغی میباشد. نقشه مربوط به واحدهای فیزیوگرافی منطقه نقده در شکل ‏32 نمایش داده شده است. شکل ‏33 واحدهای زمین‌شناسی منطقه مطالعاتی را نشان می‌دهد و همانطور که مشاهده می‌شود بخش عمده منطقه مطالعاتی از تراس‌های جوان تشکیل شده است. در حالیکه حاشیه شرق و جنوب شرق منطقه مطالعاتی بطور عمده از سنگ آهک و دولومیت تشکیل یافته است. طبق این نقشه منطقه مطالعاتی در حاشیه غربی از سنگ گرانیت تشکیل یافته است.

  پایان نامه ارشد رایگان با موضوع شبیه سازی مونت کارلو و عرضه و تقاضا

شکل ‏31 موقعیت منطقه مطالعاتی و الگوی نمونه برداری
شکل ‏32 نقشه واحدهای فیزیوگرافی منطقه مطالعاتی
شکل ‏33 نقشه واحدهای زمین‌شناسی منطقه مطالعاتی
تعیین نقاط نمونه‌برداری
ابتدا یک پایگاه داده‌ای ‌مکانی و توصیفی در محدودۀ منطقه نقده با مساحت 8300 هکتار تهیه شد. با استفاده از نرم‌افزار ArcGIS® 10 لایه‌های اطلاعات مکانی (نقشه) و اطلاعات توصیفی (جداول) مانند محدوده اراضی، توپوگرافی و غیره به دست آمد. پس از بررسی نقشه‌های زمین‌شناسی، توپوگرافی، عکس‌های هوایی و تعیین نقاط، نمونه برداری صحرایی انجام شد. تعداد 282 نمونه خاک سطحی (30-0 سانتیمتری) به صورت تصادفی جمع‌آوری شدند. این تعداد نمونه با حد استاندارد مجاز (150-100 نمونه) همخوانی دارد (ولتز و وبستر، 1990؛ رابینسون و مترنیت، 2006). موقعیت جغرافیایی نمونه ها با استفاده از دستگاهGPS ثبت شد.
تجزیه‌های فیزیکی و شیمیایی
اندازه‌گیری بافت خاک با روش هیدرومتری
در این روش حدود 10 گرم خاک را توزیع و به مدت 24 ساعت در آوِن، در حرارت 105 درجه سانتی‌گراد قرار داده و پس از سرد شدن، مجدداً توزین و رطوبت وزنی محاسبه شد.
mw: جرم خاک مرطوب
md: جرم خاک خشک
50 گرم خاک خشک با توجه به درصد رطوبت خاک و با استفاده از رابطه (2)، توزین و در یک ظرف یک لیتری ریخته شد.
300 میلی‌لیتر آب مقطر و 100 میلی‌لیتر محلول دیسپرس کننده و سوسپانسیون را با هم‌زن شیشه‌ای خوب هم زده شد. ظرف محتوی سوسپانسیون خاک را به مدت 16 ساعت به حالت سکون گذاشته شد تا کاملاً خیس بخورد. سپس سوسپانسیون خاک را به لیوان هم‌زن مکانیکی منتقل و به مدت 5 دقیقه با سرعت 1000 دور در دقیقه به هم زده شد. محتویات لیوان به استوانه یک لیتری منتقل و پس از شستشوی کامل لیوان به درون استوانه، حجم سوسپانسیون درون استوانه با آب مقطر به یک لیتر رسانده شد. درجه حرارت سوسپانسیون قبل از هم‌ زدن با همزن مکانیکی یادداشت شد و تصحیح حرارتی انجام شد. محتویات استوانه با هم‌زن دستی به مدت یک دقیقه به هم زده شد و هیدرومتر به دقت و آرامی در داخل سوسپانسیون قرار داده شد تا سوسپانسیون به هم نخورد، به طوری که هیدرومتر در وسط استوانه قرار گیرد و در 40 ثانیه پس از پایان هم زدن، عدد هیدرومتر قرائت گردید. سوسپانسیون به مدت 5/6 ساعت به حالت سکون قرار داده شد، سپس با هیدرومتر قرائت گردید. درجه حرارت سوسپانسیون پس از قرائت دوم یادداشت و تصحیح حرارتی انجام داده شد. برای تهیه نمونه شاهد، 100 میلی لیتر از محلول دیسپرس کننده به استوانه یک لیتری منتقل و با آب مقطر حجم آن به یک لیتر رسانده شد. سپس با هیدرومتر به همراه قرائت نمونه‌ها، شاهد نیز قرائت شد (کلوت، 1986).

این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.