دانلود پایان نامه با موضوع سازمان یافته بودن و معاونت در جرم

2-6-1-1- حمل
حمل به معنای جابه‌جا کردن چیزی از یک نقطه به نقطه‌ی دیگر است که همان واژه‌ی نقل و انتقال نیز می‌باشد. این جرم به عنوان یکی از رفتارهای فیزیکی جرایم مواد مخدر و روان گردان بیان شده است(زراعت،386، ص69).
در واقع برای ارتکاب جرم وارد و صادرکردن و ترانزیت مواد مخدر و روان‌گردان، لازم است این مواد از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر حمل شوند. از این رو حمل هم از لوازم و مقدمات قاچاق است و هم اینکه می‌توان گفت، در مفهوم عناوین مزبور مستتر است( رحمدل، پیشین، ص27).
اما عناصر سه‌گانه تشکیل‌دهنده‌ی این جرم شامل:
2-6-1-1-1- عنصر مادی
هرگونه فعل ایجابی که موجب نقل و انتقال مواد مخدر و روان گردان از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر شود. حمل مواد اشکال و حالات گوناگونی دارد، گاهی با‌لمبا‌ شره است (مانند زمانی که شخص مواد مخدر و روان‌گردان را با خود حمل می‌کند) و گاهی مع‌الواسطه را که ممکن است واسطه، فرد دیگری یا شی‌ء یا حیوانی باشد. که البته حمل مع‌الواسطه همان عمل ارسال هم می‌توان نامید. حمل مواد روان‌گردان و مخدر، معمولاً با جاسازی همراه است. زیرا، مرتکب جرم نهایت سعی خود را به کار می‌برد تا مواد را از دید دیگران (مخصوصاً مأمورین) پنهان دارد و جاسازی هم اقسام و اشکال گوناگونی دارد( ساکی، پیشین، ص74).
تبصره ذیل ماده 30 قانون 1376 که هنوز در قانون اصلاحی 1389 پابرجاست، کسانی را که اقدام به تعبیه و جاسازی مواد مخدر و روانگردان می‌کنند در صورتی که جرم حمل تحقق یابد، به عنوان معاونت در جرم حمل قابل تعقیب و مجازات می‌داند، ولی در صورتی که جرم حمل تحقق نیابد به موجب همین قانون جرم مستقلی قلمداد می‌شود و برای آن مجازات جداگانه در نظر گرفته می‌شود. بنابراین فعل مادی تعبیه و جاسازی که در صورت عدم تحقق حمل همین عنوان مجرمانه را دارد عبارت است از، فعل مادی ایجابی بر روی وسیله‌ی نقلیه که منجر به ساخت و تعبیه مکانی یا وسیله‌ای در خودرو به منظور حمل مواد می‌شود.
2-6-1-1-2- عنصر معنوی
این جرم از جرایم عمدی محسوب می‌شود و ارتکاب آن همراه با سوء نیت جزایی است. عنصر معنوی در اینجا 1- علم به موضوع 2- سوءنیت عام است و سوء نیت خاص نمی‌خواهد.
1-علم به موضوع: در واقع شخص هم بایستی علم و اطلاع از موضوع داشته باشد و بداند که موادی را که حمل می‌کند مواد‌ مخدر و روان‌گردان است.
2-سوء نیت عام: سوء نیت عام یا همان عمد در عمل را داشته باشد یعنی اینکه بخواهد مواد مخدر و روان‌گردان را حمل کند. بنابراین اگر شخصی داخل کیفش مقداری مواد وجود داشت و نمی‌دانست که آنها مواد مخدر است درعین حال فکر می‌کرد که در حال حمل داروهای مجاز است، جز اول عنصر معنوی که علم به موضوع است مخدوش می‌شود و اگر اصلاً علم و اطلاعی از وجود مواد همراهش نداشت. جزء دوم عنصر معنوی که عمد در حمل است نیز مخدوش می‌شود و مجازات وی تحت عنوان جرم حمل مواد موضوعی ندارد.
2-6-1-1-3- عنصر قانونی
حمل مواد مخدر و روان گردان در قانون اصلاحی 1389 به صراحت جرم‌انگاری شده و برای آن مجازات در نظر گرفته شده است. موادی که به آن اختصاص داده شده است شامل:
1- در ماده‌ی 1 قانون مصوب 1376 که در اصلاحیه 1389 نیز پابرجاست، حمل مواد در بند 3 جرم‌انگاری شده است. در این ماده و بند بیان می‌کند که: «اعمال زیر جرم است و مرتکب به مجازاتهای مقرر در این قانون محکوم می‌شود. بند 3: «نگهداری، حمل،خرید، توزیع، اخفا، ترانزیت، عرضه و فروش مواد مخدر و روان‌گردان‌های صنعتی غیر دارویی
2- ماده‌ی 5 نیز، حمل مواد روان‌گردان را جرم انگاری کرده است.
3- در ماده 17 الحاقی به قانون اصلاحی 1389، اتباع ایرانی که به هر قصدی حمل مواد این قانون را نمایند، گذرنامه‌ی آنها به مدت یک تا پنج سال ابطال می‌شود و آنها ممنوع‌الخروج می‌شوند.
4- در ماده 40 الحاقی 1376 که با اصلاح در سال 1389، عبارت «روان‌گردان صنعتی غیر‌دارویی» هم در آن وارد شده، اقدام به حمل مواد صنعتی و شیمیایی برای تولید مواد روان‌گردان صنعتی غیردارویی را جرم تلقی کرده و مستوجب مجازات‌ها مقرر در ماده‌ی 5 قانون کرده است. در این قسمت، در مورد تبصره‌ی ماده‌ی 8 توضیحی داده می‌شود: شرایط اعمال حکم تبصره، را می‌توان سه شرط دانست، اول اینکه: مرتکب جرم موضوع بند6 برای بار اول مرتکب این جرم شده باشد، بنابراین اگر قبلا مرتکب جرایم دیگری شده باشد شامل این شرط نمی‌شود، دوم: مرتکب موفق به توزیع یا فروش مواد مخدر و روان‌گردان صنعتی نشده باشد. سوم: میزان آن مواد بیش از صدگرم نباشد و اگر میزان بیش از سی‌گرم ولی تا صدگرم باشد و مرتکب برای بار اول مرتکب این جرم شده باشد و موفق به توزیع یا فروش نشده باشد مشمول حکم تبصره‌ی یک می‌شود.
6- قانون مربوط به مواد مخدر و روان‌گردان (پیسکوتروپ) مصوب 1354، که تنها قانون مختص به مواد مخدر و روان‌گردان است در ماده‌ی 3، حمل مواد این قانون را جرم‌انگاری می‌کند. البته به نظر می‌رسد با توجه فهرست جدید مواد مخدر روان‌گردان که در سال 1383 تهیه شده و جرم‌انگاری جرایم مرتبط با مواد قانون 1354 در قانون اخیر مصوب 1389، مجازات‌های مقرر در این قانون دیگر قابلیت اعمال نداشته باشد و مجازات‌های موجود در قوانین مجری به روز، اعمال شود. در مورد تبصره ماده5 نیز می‌توان گفت که منظور از زنجیره‌ای عمل کردن، سازمان یافته بودن جرم است و قانون‌گذار همگام با کنوانسیون 1988 به مبارزه‌ی شدیدتر با مجازات بیشتر پرداخته است. البته 2 شرط بایستی وجود داشته باشد تا این تبصره اعمال شود ؛
1) ارتکاب جرایم موضوع ماده5، با هدف مصرف داخلی باشد و
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.