تحقیق رایگان درمورد قرآن کریم و حضرت موسی

این تابوت همان تابوتی است که مادر حضرت موسی به امر خدا فرزندش را در آن قرار داد و بر روی آب رها نمود، این تابوت در بین بنی‌اسرائیل احترام خاصی داشت؛ به حدّی که به آن تبرک می‌جستند. حضرت موسی قبل از وفاتش، الواح و زره خود و آن‌چه از آیات نبوّت بود در آن قرار داد و نزد وصی‌اش یوشع به ودیعه گذارد. این صندوق نزد بنی‌اسرائیل بود و آن را از دید مردم پنهان نگه می‌داشتند. بنی‌اسرائیل تا مادامی که تابوت نزدشان بود در عزت و رفاه بودند، ولی هنگامی که گناه کرده و به تابوت بی‌احترامی کردند، خداوند آن را مخفی نمود. آنان بعد از مدتی، آن را از یکی از انبیائشان خواستند؛ خداوند متعال طالوت را پادشاه آنان کرد و نشانه ملک او، همان صندوق [عهد] بود.
زمخشری می‌گوید: «تابوت، صندوق تورات بوده است، وهرگاه حضرت موسی درصدد جنگ برمی‌آمد آن را بیرون آورده ودر منظر بنی‌اسرائیل قرار می‌داد تا با دیدن آن آرامش پیدا کرده ودر جهاد سست نگردند.»
از این داستان استفاده می‌شود که بنی‌اسرائیل نیز از تابوتی که آثار حضرت موسی در آن بوده تبرک می‌جستند و برای آن احترام خاصی قائل بوده‌اند.
ابن کثیر در ذیل این آیه می‌گوید: «وقد کانوا ینصرون علی أعدائهم بسببه، و کان فیه طست من ذهب کان یغسل فیه صدور الأنبیاء.» (آنان بر دشمنانشان به سبب آن تابوت یاری می‌جستند، که در آن تشتی از طلا بود که سینه‌های انبیا در آن شسته می‌شد.)
او همچنین می‌گوید: «کان فیه عصا موسی و عصا هارون، و لوحان من التوراه و ثیاب هارون. و منهم من قال: العصا و النعلان.» (در آن تابوت عصای موسی و عصای هارون و دو لوح از تورات و لباس هارون بود. و برخی گفته‌اند که در آن عصا و نعلین بوده است.)
د) برکت در آب زمزم
ابن عباس از پیامبر نقل کرده که فرمود: «خَیرُ مَاءٍ عَلَی وَجْهِ الأَرْضِ مَاءُ زَمْزَمَ…» (بهترین آب روی زمین آب زمزم است.)
خیریت آب زمزم مصداق پربرکت بودن آن است. همچنان‌که در آیه‌ای دیگر اصل آب را برکت دانسته، می‌فرماید (وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَکاً) ؛ «و از آسمان آب پربرکت نازل گردیم».
هـ) برکت در قرآن کریم
خداوند متعال قرآن را در چهار موضع به عنوان مبارک توصیف کرده است:
یک) خداوند متعال می‌فرماید: «وَ هَذَا کتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ مُبَارَک مُصَدِّقُ الَّذِی بَینَ یدَیهِ…» (و این کتابی است که ما آن را نازل کردیم؛ کتابی است پربرکت، که آن‌چه را پیش از آن آمده، تصدیق می‌کند…)
دو) همچنین می‌فرماید: «وَ هَذَا کتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ مُبَارَک فَاتَّبِعُوهُ» (و این کتابی است پر برکت، که ما (بر تو) نازل کردیم؛ از آن پیروی کنید.)
سه) و در جای دیگر می‌فرماید: «وَ هَذَا ذِکرٌ مُبَارَک أَنْزَلْنَاهُ…» (و این (قرآن) ذکر مبارکی است که (بر شما) نازل کردیم…)
چهار) همچنین می‌فرماید: «کتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَیک مُبَارَک لِیدَّبَّرُوا آیاتِهِ…» (این کتابی است پربرکت که بر تو نازل کرده‌ایم تا در آیات آن تدبّر کنند…)
و در برخی موارد نیز آن را منشأ برکت دانسته است از قبیل: «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَهٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ لا یزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلاَّ خَسَاراً» (و از قرآن، آن‌چه شفا و رحمت است برای مؤمنان نازل می‌کنیم؛ و ستمگران را جز خسران (و زیان) نمی‌افزاید.)
شفا و رحمت بودن قرآن برای مؤمنان، دو مصداق برکت داشتن آن می‌باشد.
عوامل تبرک به قرآن کریم
قرآن کریم به جهت عواملی که خود به آن اشاره کرده دارای برکت است و می‌توان به این دلایل به قرآن تبرک جست:
 ١ . کلام الهی
خداوند متعال می‌فرماید: «وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِکینَ اسْتَجَارَک فَأَجِرْهُ حَتَّی یسْمَعَ کلامَ اللهِ…» (و اگر یکی از مشرکان از تو پناهندگی بخواهد، به او پناه ده تا سخن خدا را بشنود…)
از آنجا که شنیدن کلام خدا عامل هدایت است، پس از این جهت دارای برکت است.
 ٢ . وسیله‌ای برای تمییز حق از باطل
خداوند متعال می‌فرماید: «یا أَیهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَکمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکمْ…» (ای مردم! حق از طرف پروردگارتان به سراغ شما آمده…)
و می‌فرماید: «وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْنَاهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ» (وما قرآن را به‌حق نازل کردیم؛ وبه حق نازل شد)
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.