تحقیق رایگان درمورد دنیا و آخرت و قصد و نیت

تعبیر به مقام ابراهیم به جهت آن است که سنگ در آن بدن ابراهیم را لمس کرده و هنگام بنای خانه خدا (کعبه) بر روی آن می‌ایستاده است. لذا خداوند متعال آن را تعظیم نموده و مقام نامیده و به ما دستور داده تا هنگام نماز آن را مورد توجه قرار دهیم و بدانیم که او در دعوت به توحید تأثیر بسزایی داشته است. بنابراین جا دارد به جهت رسیدن به خدا از راه انبیا و اولیا خصوصاً ابراهیم برویم که داعی توحید و بنیان‌گزار خانه توحیدی بوده است.
در علم اصول ثابت شده که حکم معلول موضوع خودش می‌باشد نه علت خود، و لذا موضوع همیشه سابق بر حکم است.
در مورد آیه (وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِیمَ مُصَلًّی) حکم: وجوب اتخاذ مقام ابراهیم به عنوان مصلّی است، و موضوع مقام ابراهیم می‌باشد، و از آنجا که موضوع، علت حکم بوده و سابق بر حکم است لذا علت حکم در آن مقام ابراهیم، به جهت تعبد و برکت و قداست می‌باشد؛ چرا که محلّ استقرار حضرت به جهت بنای کعبه است.
از این بیان روشن می‌شود که قصد بیت الله الحرام باید با این شرط باشد که مقرون به ولی خدا ابراهیم و مقامات و مشاهد مشرفه‌ای شود که بدن شریف آن حضرت را لمس کرده است.
قرطبی در تفسیرش از مجاهد نقل کرده که تمام حرم مقام ابراهیم است.
هـ) روضه پیامبر
بخاری و مسلم به سند خود از رسول خدا نقل کرده‌اند که فرمود: «مَا بَینَ بَیتِی وَ مِنْبَرِی رَوْضَهٌ مِنْ رِیاضِ الْجَنَّهِ» (ما بین خانه و منبرم باغی از باغات بهشت است.)
ابن قیم جوزیه از ابن عقیل حنبلی نقل کرده که گفت:
سَأَلَنِی سَائِلٌ: أَیمَا أَفْضَلُ حُجْرَهِ النَّبِی أَمِ الْکعْبَهُ؟ فَقُلْتُ: إِنْ أَرَدْتَ مُجَّرَدَ الْحُجْرَهِ فَالْکعْبَهُ أَفْضَلُ، وَ إِِنْ أَرَدْتَ وَ هُوَ فِیها فَلا وَ اللهِ وَ لا الْعَرْشُ وَ حَمَلَتُهُ وَ لاجَنَّهُ عَدْنٍ وَ لا الأَفْلاک الدَّائِرهُ؛ لأَنَّ بِالْحِجرَهِ جَسَداً لَوْ وُزِنَ بُالْکونَینِ لَرَجَحَ.
سؤال‌کننده‌ای از من پرسید: کدامین افضل است: حجره پیامبر یا کعبه؟ گفتم: اگر مجرد حجره را می‌خواهی کعبه افضل است، و اگر حجره را با پیامبرش می‌خواهی نه به خدا، هرگز آن با عرش و حملۀ آن و بهشت عدن و فلک‌های دورزننده قابل مقایسه نیست؛ زیرا در آن حجره، جسدی است که اگر با دنیا و آخرت وزن شود سنگینی نماید.
از آنجا که باغهای بهشت مصداق و مظهر برکت الهی است در نتیجه مابین حجره و منبر پیامبر نیز مصداق و مظهر تجلی برکت معنوی می‌باشد، که انسان می‌تواند از آن با نماز خواندن و حتی جلوس در آنجا بهرهمند شود.
و) جای نماز پیامبر
بخاری و مسلم از عتبان بن مالک که از اصحاب رسول خدا بوده و در بدر شرکت کرده نقل می‌کند:
«إِنَّهُ أَتی رَسُولَ اللهِ فَقَالَ: یا رَسُولَ اللهِ! قَدْ أَنکرْتُ بَصَرِی وَ أَنَا أُصَلِّی لِقَوْمِی، فَاِذَا کانَتِ الأَمطارُ سَالَ الوَادِی الَّذِی بَینِی وَ بَینَهُمْ لَمْ أَستَطِعْ أَنْ آتی مَسجِدَهُمْ فَأُصَلِّی بِهِمْ، وَ وَدَدْتُ یا رَسُولَ اللهِ! إِنَّک تَأْتِینِی فَتُصَلِّی فِی بَیتِی فَأَتَّخِذَهُ مُصَلّی. قَالَ: فَقَالَ رَسُولَ‌اللهِ: سَأَفعَلُ إِنْ شَاءَ اللهُ. قَالَ عَتبَانُ: فَغَدَا رَسُولُ اللهِ وَ أَبُوبَکرٍ حِینَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَاستَأْذَنَ رَسُولُ اللهِ فَأْذِنتُ لَهُ، فَلَمْ یجلِسْ حتّی دَخَلَ البَیتَ، ثُمَّ قَالَ: أَینَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّی مِنْ بَیتِک؟ قَالَ: فَأَشرْتُ لَهُ إلی ناحِیهٍ مِنَ البَیتِ، فَقَامَ رَسُولُ اللهِ فَکبَّرَ فَقُمنَا فَصَفَفنَا فَصَلّی رَکعَتَینِ ثُمَّ سَلَّمَ…
او نزد رسول خدا آمد و عرض کرد: ای رسول خدا! چشمانم را از دست داده‌ام و من برای قومم نماز می‌خوانم، و چون باران می‌بارد در وادی بین من و آنان سیل راه می‌افتد و لذا نمی‌توانم به مسجد آن‌ها رفته و برایشان نماز بخوانم، و دوست دارم ای رسول‌خدا! که شما پیش من آمده و در خانه‌ام نماز بگذاری و من آنجا را نمازخانه کنم. او گفت: رسول خدا فرمود: این کار را خواهم کرد اگر خدا بخواهد. عتبان گفت: رسول خدا و ابوبکر چون صبح شد حرکت کردند. رسول خدا برای ورود به خانه از من اجازه گرفت و به آن حضرت اجازه ورود دادم تا این‌که وارد خانه شد و سپس فرمود: کجای از خانه‌ات دوست داری نماز گزارم؟ او گفت: من اشاره به گوشه‌ای از خانه‌ام کردم. رسول خدا برخاست و تکبیر گفت و ما نیز برخاسته و صف تشکیل دادیم آن‌گاه رسول خدا دو رکعت نماز گزارده و سلام دادیم…
از این حدیث استفاده می‌شود جای نماز پیامبر محل مبارک شده و با نماز خواندن دیگران در آن مکان به برکت معنوی رسیده‌اند.
بوسیدن اماکن متبرک
بدرالدین عینی در کتاب «عمده القاری فی شرح صحیح البخاری» می‌نویسد: «قال شیخنا زین الدین… و أما تقبیل الأماکن الشریفه علی قصد التبرک و کذلک تقبیل أیدی الصالحین و ارجلهم فهو حسن محمود باعتبار القصد و النیه…» (شیخ ما زین الدین می‌گوید: و اما بوسیدن مکان‌های شریف به قصد تبرک و نیز بوسیدن دست‌ها و پاهای مردان صالح، به اعتبار قصد و نیت، خوب و پسندیده است…)
از کلام ایشان استفاده می‌شود برخی از مکانهای شریف مبارک بوده و با بوسیدن آن‌ها می‌توان خود را متبرک کرد. و اصل این مطلب در آخر این کتاب مورد بحث قرار خواهد گرفت.
 ٣ . برکت در زمان
برخی از زمان‌ها نیز دارای برکتند:
الف) شب قدر
خداوند متعال می‌فرماید: (إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِی لَیلَهٍ مُبَارَکهٍ…) (به درستی که ما آن را در شبی پر برکت نازل کردیم…)
و می‌فرماید: (لَیلَهُ الْقَدْرِ خَیرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍٍ) (شب قدر بهتر از هزار ماه است.)
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.