تحقیق رایگان درمورد حضرت ابراهیم و مشیت الهی

عایشه درباره جوریه دختر حارث بن مصطلق می‌گوید: «فَمَا رَأَینا اِمْرَأَهً کانَتْ أَعْظَمُ بَرَکهً عَلَی قَوْمِهَا مِنْهَا…» (ما زنی را ندیدیم همانند او که برکتش بر قومش از او بیش‌تر باشد).
اصل برکت از جانب خداست
از آیات قرآن استفاده می‌شود که برکت بالأصاله از آنِ خداوند متعال است؛
 ١ . خداوند متعال می‌فرماید: «قِیلَ یا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ‌ٍ مِنَّا وَ بَرَکاتٍ عَلَیک» (گفته شد: ای نوح! با سلامت و برکاتی از ناحیه ما بر تو فرود آی.)
 ٢ . و می‌فرماید: «رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیکمْ أَهْلَ الْبَیتِ» (این رحمت خدا و برکاتش بر شما خانواده است.)
 ٣ . و می‌فرماید: «فَإِذا دَخَلْتُمْ بُیوتاً فَسَلِّمُوا عَلی أَنْفُسِکمْ تَحِیهً مِنْ عِنْدِ اللهِ مُبَارَکهً طَیبَهً» (و هنگامی که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام وتحیتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت وپاکیزه.)
فصل دوم: موارد تبرک در آیات قرآن کریم و روایات
کلمه برکت در قرآن کریم به الفاظ گوناگون به کار رفته است، برای افاده این معنا که برخی از اشخاص یا مکان‌ها یا زمان‌های معینی را خداوند به جهات خاصی برکت افاضه کرده است. بنابراین ما نیز می‌توانیم از آن برکات استفاده کنیم، ولی با این اعتقاد که همه چیزها و کارها به اذن و مشیت الهی است.
 ١ . برکت در اشخاص
از برخی آیات استفاده می‌شود که بعضی از افراد دارای برکتند:
الف) برکت در حضرت نوح
خداوند متعال درباره حضرت نوح و همراهانش می‌فرماید: «اِهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَکاتٍ عَلَیک وَ عَلَی أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَک» (با سلامت و برکاتی از ناحیه ما بر تو و بر تمام امّت‌هایی که با تو هستند، فرود آی.)
ب) برکت در حضرت عیسی
همچنین درباره حضرت عیسی می‌فرماید: «وَ جَعَلَنِی مُبَارَکاً أَینَمَا کنْتُ وَ أَوْصَانِی بِالصَّلاهِ وَ الزَّکاهِ مَا دُمْتُ حَیاً» (و مرا – هرجا که باشم – وجودی پربرکت قرار داده؛ وتا زمانی که زنده‌ام، مرا به نماز وزکات توصیه کرده است.)
خداوند متعال می‌فرماید: «إِنَّ اللهَ یبَشِّرُک بِکلِمَهٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِیحُ عِیسَی ابْنُ مَرْیمَ وَجِیهاً فِی الدُّنْیا وَ الآخِرَهِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ» (ای مریم! خداوند تو را به کلمه‌ای [وجود باعظمتی] از طرف خودش بشارت می‌دهد که نامش مسیح، عیسی پسر مریم است؛ در حالی که در این جهان وجهان دیگر، صاحب شخصیت خواهد بود؛ واز مقرّبان (الهی) است.)
در این آیه اشاره به وجیه و آبرومند بودن حضرت عیسی نزد خدا کرده که می‌تواند برای انسان منشأ خیر باشد و نیز در این آیه به مصداق مبارک بودن حضرت عیسی که در آیه قبل آمده، اشاره شده است.
و نیز می‌فرماید: «تِلْک الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلی بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ کلَّمَ اللهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ وَ آتَینا عِیسَی ابْنَ مَرْیمَ الْبَینَاتِ وَ أَیدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ» (بعضی از آن رسولان را بر بعضی دیگر برتری دادیم؛ برخی از آنها، خدا با او سخن می‌گفت؛ وبعضی را درجاتی برتر داد؛ وبه عیسی بن مریم، نشانه‌های روشن دادیم؛ واو را با روح القدس تأیید نمودیم.)
در این آیه تصریح شده که حضرت عیسی مورد تأیید خدا با روح‌القدس است و کسی که مؤید به روح القدس الهی است، منبع خیر و برکت برای موجودات می‌باشد.
ج) برکت در حضرت موسی
خداوند متعال درباره حضرت موسی می‌فرماید: «وَ کانَ عِنْدَ اللهِ وَجِیهاً» (و او نزد خداوند، آبرومند (و گران‌قدر) بود.)
بیانی که در مورد وجاهت حضرت عیسی ذکر شد در اینجا نیز پیاده می‌شود و می‌دانیم کسی که آبرومند نزد خداوند متعال است می‌تواند منشأ برکت معنوی و مادی از جمله شفاعت‌گری باشد.
د) برکت در حضرت ابراهیم
و در مورد حضرت ابراهیم و فرزندش اسحاق می‌فرماید: «فَلَمَّا جاءَهَا نُودِی أَنْ بُورِک مَنْ فِی النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَهَا» (هنگامی که نزد آتش آمد، ندایی برخاست که: مبارک باد آن کس که در آتش است وکسی که در اطراف آن است.)
همچنین در مورد اهل بیت یا اهل بیت حضرت ابراهیم می‌فرماید: «رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیکمْ أَهْلَ الْبَیتِ إِنَّهُ حَمِیدٌ مَجِیدٌ» (این رحمت خدا و برکاتش بر شما خانواده است؛ چرا که او ستوده و والا است.)
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.