تحقیق رایگان درمورد حضرت ابراهیم و فرزندان

چون بر اهل بیت حضرت ابراهیم از جانب خداوند متعال برکات نازل شده آنان مبارک می‌باشند، از این‌رو در آیه دیگر می‌فرماید: «وَ بَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِیا مِنَ الصَّالِحِینَ * وَ بَارَکنَا عَلَیهِ وَ عَلی إِسْحَاقَ…» (ما او را به اسحاق -پیامبری از شایستگان- بشارت دادیم! ما به او واسحاق برکت دادیم…)
هـ) برکت در رسول خدا
خداوند متعال می‌فرماید: «وَ مَا أَرْسَلْنَاک إِلاَّ رَحْمَهً لِلْعَالَمِینَ» (ما تو را جز برای رحمت جهانیان نفرستادیم.)
در این آیه به مصداقی از برکت که رحمت مادی و معنوی بودن پیامبر اسلام باشد تصریح شده است و ما درصدد تصریح به لفظ برکت نیستیم، بلکه الفاظی قریب المعنی است که به این معنا اشاره دارد.
خداوند متعال می‌فرماید: «وَ مَا کانَ اللهُ لِیعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ» (ولی (ای پیامبر!) تا تو در میان آن‌ها هستی، خداوند آن‌ها را مجازات نخواهد کرد.)
از این‌که خداوند متعال وجود پیامبر در میان قوم خود را وسیله‌ای برای رفع و دفع عذاب دانسته، استفاده می‌شود وجود پیامبر منشأ برکت است.
و) برکت در اهل بیت پیامبر
خداوند متعال می‌فرماید: «فَمَنْ حَاجَّک فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جاءَک مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنَا وَ أَبْنَاءَکمْ وَ نِساءَنَا وَ نِساءَکمْ وَ أَنْفُسَنَا وَ أَنْفُسَکمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَهَ اللهِ عَلَی الْکاذِبِینَ» (هرگاه بعد از علم ودانشی که (در باره مسیح) به تو رسیده، (باز) کسانی با تو به محاجّه وستیز برخیزند، به آن‌ها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ آن‌گاه مباهله کنیم؛ ولعنت خدا را بر دروغ‌گو یان قرار دهیم.)
از این آیه استفاده می‌شود که آمین گفتن اهل بیت برای دعای پیامبر در تسریع اجابت آن تأثیر دارد و این، دلالت بر وجود برکت در وجود اهل بیت داشته، یا لااقل دلالت بر برکت داشتن آنان می‌کند.
لذا در روایت آمده که پیامبر فرمود: «إِذَا أَنَا دَعَوْتُ فَأمِنُوا» (هرگاه من دعا کردم شما آمین بگویید.)
پیامبر در کیفیت صلوات چنین دستور داده‌اند که بگویید: «أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَعَلی آلِ مُحَمَّدٍ کمَا صَلَّیتَ عَلی إِبرَاهِیمَ، وَبَارِک عَلی مُحَمَّدٍ وَعَلی آلِ مَحَمَّدٍ، کمَا بَارَکتَ عَلی إِبْرَاهِیمَ فِی الْعَالَمِینَ إِنَّک حَمِیدٌ مَجِیدٌ.» (بار پروردگارا! بر محمد و آل محمد درود فرست همچنان‌که بر ابراهیم درود فرستادی و بر محمد و آل محمد مبارک گردان همچنان‌که در میان جهانیان بر ابراهیم مبارک گردانیدی؛ زیرا تو بزرگوار ستوده شده‌ای.)
در صحیح بخاری در کیفیت صلوات به رسول خدا چنین آمده است: «أَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ عَبْدِک وَرَسُولِک، کمَا صَلَّیتَ عَلی إِبْرَاهِیمَ وَبَارِک عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کمَا بَارَکتَ عَلی إِبْرَاهِیمَ.» (بارپروردگارا! بر محمد بنده و رسولت درود فرست همچنان‌که بر ابراهیم درود فرستادی و بر محمد و آل محمد مبارک گردان همچنان‌که بر ابراهیم مبارک گردانیدی.)
ز) برکت اولیای الهی
خداوند متعال می‌فرماید: «قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِیدِ اللهِ یؤْتِیهِ مَنْ یشاءُ وَ اللهُ واسِعٌ عَلِیمٌ * یخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یشاءُ وَ اللهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ» (بگو: فضل (و موهبت نبوّت وعقل ومنطق، در انحصار کسی نیست؛ بلکه) به دست خداست؛ و به هر کس بخواهد (و شایسته بداند،) می‌دهد؛ و خداوند، واسع [دارای مواهب گسترده] و آگاه (از موارد شایسته آن) است. هر کس را بخواهد، ویژه رحمت خود می‌کند؛ و خداوند، دارای مواهب عظیم است.)
اختصاص پیدا کردن برخی به رحمت خدا مصداق برکت پیدا کردن اوست.
ح) برکت مسلمانان نزد پیامبر
عبدالله بن عمر می‌گوید:
بَینَا نَحْنُ عِنْدَ النَّبِی جُلُوسٌ إِذْ أُُتِی بجُمَّارِ نَخْلَهٍ، فَقَالَ النَّبِی: إِنَّ مِنَ الشَّجَرِ لَمَا بَرَکتْهُ کبَرَکهِ الْمُسْلِمِ. فَظَنَنْتُ أَنَّهُ یعْنِی النَّخْلَهَ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَقُولَ: هِی النَّخْلَهُ یا رَسُولَ اللهِ! ثُمَّ الْتَفَتُّ فَإِذَا أَنَا عَاشِرُ عَشَرَهٍ أَنَا أَحْدَثُهُمْ، فَسَکتُّ، فَقَالَ النَّبِی هِی النَّخْلَهُ
در آن حال که ما نزد پیامبر نشسته بودیم شیره درخت خرمایی را آوردند، حضرت فرمود: برخی از درخت‌ها هستند که برکت آن‌ها همانند برکت مسلمان است. من گمان کردم که مقصود حضرت درخت خرماست، لذا خواستم که بگویم: ای رسول خدا مقصود شما درخت خرماست! سپس التفات نمودم و دیدم که من دهمین نفرم و از همه سنّم کمتر است، لذا سکوت کردم. پیامبر فرمود: همان درخت خرماست.
ط) برکت افراد مؤمن
خداوند متعال می‌فرماید: «وَ لَوْ لا رِجَالٌ مُؤْمِنُونَ وَ نِساءٌ مُؤْمِنَاتٌ… لَوْ تَزَیلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِینَ کفَرُوا مِنْهُمْ عَذاباً أَلِیماً» (وهرگاه مردان وزنان با ایمانی… واگر مؤمنان وکفّار (در مکه) از هم جدا می‌شدند، کافران را عذاب دردناکی می‌کردیم.)
از این آیه استفاده می‌شود وجود مردان و زنان مؤمن وسیله برکت و رحمت و رفع عذاب می‌باشد.
خازن در تفسیرش نقل می‌کند:
و لمّا مات یوسف علیه الصلاه و السلام دفنوه فی النیل فی صندوق من رخام. و قیل من حجارۀ المرمر، و ذلک انّه لما مات یوسف تشاح الناس فیه، فطلب کل اهله محله ان یدفن فی محلّتهم رجاء برکته حتّی همّوا ان یقتتلوا، ثم رأوا ان یدفنوا فی النیل بحیث یجری الماء علیه و یتفرق عنه و تصل برکته إلی جمیعهم…
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.