تحقیق رایگان درمورد حضرت ابراهیم و توحید افعالی

و به معنای نماء و زیادی نیز اطلاق شده است.
ابن فارض از خلیل نقل کرده: «البرکه من الزیاده والنماء» (برکت از زیادتی و نمو است).
ابن درید می‌نویسد: «یقال: لابارک الله فیه أی لانماه.» (گفته می‌شود: «لابارک الله فیه» یعنی خداوند در آن رشد ونمو ایجاد نکند.)
فراء معنای دیگری نیز برای برکت ذکر کرده که همان سعادت است. او در معنای آیه: (رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیکمْ أَهْلَ الْبَیتِ) می‌گوید: «البرکات: السعاده» (برکات به معنای سعادت است) و «تبریک» به معنای دعا برای انسان یا دیگری به برکت است.
ازهری می‌گوید: «تبرّکت علیه تبریکاً ای قلت: بارک الله علیه» (تبرّکت علیه تبریکاً یعنی بارک الله علیک گفتی).
ابن اثیر درباره حدیث «فحنّکه و برک علیه» می‌گوید: «ای دعا له بالبرکه» (یعنی بر او دعا به برکت کرد).
کلمه «تبارک» به معنای تعالی وتعاظم یا تقدس آمده است. و لذا ابن درید گفته:
«و تبارک لا یوصف به إلاّ الله تبارک وتعالی» (تنها خداوند تبارک وتعالی توصیف به تبارک می‌شود).
وکلمه «تبرک» مصدر باب تفعل به معنای طلب برکت است، وتبرک به چیزی به معنای طلب برکت به واسطه اوست. و «تبرکت به أی تیمّنت به» (تبرکت به یعنی به واسطه آن مبارک شدم).
از مجموعه کلمات استفاده می‌شود در مفهوم تبرک ثبات و لزوم و رشد و نمو و زیادتی نهفته است و کسی که به چیزی یا کسی متبرک می‌شود در حقیقت درصدد تقویت موضع خود است.
توحید در برکت
یکی از اقسام توحید افعالی توحید در برکت است یعنی اعتقاد به این‌که برکت و زیادتی و تأثیر، بالاستقلال وبالاصاله از آن خداوند متعال است و اگر کسی یا چیزی برکت دارد به جهت قرب معنوی به خداست که به اذن او دارای برکت شده و اِعمال می‌کند. و نیز خداوند متعال است که در برخی اشیاء برکت قرار داده است.
لذا خداوند متعال درباره حضرت عیسی می‌فرماید: «وَ جَعَلَنِی مُبَارَکاً أَینَمَا کنْتُ» (ومرا -هرجا که باشم- وجودی پربرکت قرار داده.)
و درباره حضرت ابراهیم و اسحاق می‌فرماید: «وَ بارَکنَا عَلَیهِ وَ عَلی إِسْحَاقَ» (ما به او واسحاق برکت دادیم.)
و همچنین می‌فرماید: «رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیکمْ أَهْلَ الْبَیتِ إِنَّهُ حَمِیدٌ مَجِیدٌ» (این رحمت خدا و برکاتش بر شما خانواده است؛ چرا که او ستوده ووالا است.)
«تبرک» در قرآن کریم
کلمه «برکت» ومشتقات آن  ٣۴  مرتبه در  ٣٢  آیه و بر  ٨  صیغه (بارک، بارکنا، بورک، تبارک، برکات، برکاته، مبارک و مبارکه) به کار رفته است و به معنای کثرت و زیادی خیر آمده است. و این با معنای لغوی (نماء و زیادی) سازگاری دارد.
خداوند متعال می‌فرماید: «إِنَّ أَوَّلَ بَیتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی بِبَکهَ مُبَارَکاً» (نخستین خانه‌ای که برای مردم (و نیایش خداوند) قرار داده شد، همان است که در سرزمین مکه وپر برکت است.)
و نیز می‌فرماید: «رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیکمْ أَهْلَ الْبَیتِ» (این رحمت خدا و برکاتش بر شما خانواده است.)
همچنین می‌فرماید: «وَ هَذا ذِکرٌ مُبَارَک أَنْزَلْنَاهُ» (و این (قرآن) ذکر مبارکی است که (بر شما) نازل کردیم.)
و می‌فرماید: «لَفَتَحْنَا عَلَیهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَ الأَرْضِ» (برکات آسمان وزمین را بر آن‌ها می‌گشودیم.)
«تبرک» در احادیث
کلمه «برکت» و مشتقات در سخنان پیامبر اکرم با صیغه‌های مختلف به کار رفته است. و معنای آن همان دو معنایی است که در قرآن کریم استعمال شده است؛ یعنی ثبوت و دوام خیر یا کثرت خیر و زیادی آن و یا هر دو.
ابن اثیر در شرح حدیث نبوی «وَبارِک عَلی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آلِ مُحَمَّدٍ» می‌گوید: «أی أَثبِت له وأَدِم ما اعطیته من التشریف والکرامه، وهو من برک البعیر إذا ناخ فی موضع فلزمه، وتطلق البرکه أیضاً علی الزیاده، و الأصل الأوّل» (یعنی با ثبات کن بر او وآن‌چه را که به او از شرف وکرامت دادی ادامه بده. و این کلمه از ماده برک البعیر است به این معنا که شتر در موضعی خوابید و بر آن چسبید. و برکت نیز بر معنای زیادتی اطلاق می‌گردد، و اصل در آن همان معنای اوّل است.)
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.