تحقیق رایگان درمورد امام حسین(ع) و مسجد الحرام

پاسخ
اوّلاً: دست کشیدن بر قبور وبوسیدن آن‌ها -همان‌گونه که اشاره کردیم- از عادات مسلمانان وبزرگانی از صحابه چون ابوایوب انصاری وبلال وعده‌ای دیگر بوده است.
ثانیاً: هر نوع عادتی از یهود ونصارا دلیل بر حرمت آن نیست؛
زیرا چه بسیار مواردی که در شرع اسلام جایز بوده وهست ودر شرایع سابق نیز جایز بوده است.
7. تبرک به تربت امام حسین(ع) و سجده بر آن
با مراجعه به روایات اهل بیت(عه) پی می‌بریم که نه تنها آن بزرگواران مشروعیت تبرک به قبر امام حسین(ع) را قبول داشته‌اند، بلکه به این امر ترغیب نیز کرده‌اند:
ابن قولویه به سندش از امام باقر(ع) واو از امیرالمؤمنین(ع) نقل کرده که فرمود: رسول خدا(ص) به زیارت ما آمد در حالی که امّ ایمن برای ما شیر وکره وخرما به عنوان هدیه فرستاده بود. حضرت از آن تناول فرمود، آن‌گاه برخاست وبه کناری از اتاق رفته ودو رکعت نماز به‌جای آورد. در آخر سجده‌اش گریه زیادی کرد. کسی علّت آن را از حضرت -به جهت اجلال وتعظیم به او- سؤال ننمود. امام حسین(ع) برخاست ودر دامان پیامبر(ص) نشست وعرض کرد: «ای پدرم! شما داخل خانه ما شدی وما به چیزی مثل وارد شدن شما بر ما مسرور نشدیم، سپس گریه‌ای کردی که ما را محزون نمود، چه چیزی شما را به گریه واداشت؟»
پیامبر(ص) فرمود:
یا بنی! اتانی جبرئیل(ع) آنفاً فاخبرنی انّکم قَتلی، وانّ مصارعکم شتّی، فقال: یا ابه! فما لمن یزور قبورنا علی تشتّتها؟ فقال: یا بنی! اولئک طوائف من امّتی یزورونکم فیلتمسون بذلک البرکه، وحقیق علی أن آتیهم یوم القیامه حتّی أخلّصهم من أهوال الساعه من ذنوبهم ویسکنهم الله الجنّه.
ای فرزندم! جبرئیل الآن بر من وارد شد ومرا خبر داد که شما کشته خواهید شد وقتلگاه شما پراکنده خواهد بود. امام حسین(ع) عرض کرد: ای پدرم! با این پراکندگی اگر کسی قبور ما را زیارت کند بر او چه ثوابی خواهد بود؟ پیامبر(ص) فرمود: ای فرزندم! آنان طوائفی از امتم هستند که شما را زیارت می‌کنند وبا این کار برکت می‌طلبند، و بر من سزاوار است که روز قیامت به نزدشان آمده تا از هول‌های قیامت و گناهانشان خلاصی داده وخداوند آنان را در بهشت سکنی دهد.
ابوالصباح کنانی از امام صادق(ع) نقل کرده که فرمود: «طِینُ قَبْرِ الْحُسَینِ(ع) فِیهِ شِفَاءٌ وَ إِنْ أُخِذَ عَلی رَأْسِ مِیلٍ» (در تربت قبر حسین(ع) شفاست گرچه از فاصله یک میل گرفته شده باشد.)
عبدالله بن سنان از امام صادق(ع) نقل کرده که فرمود: «قَبْرُ الْحُسَینِ بْنِ عَلِی(عهما) عِشْرُونَ ذِرَاعاً فِی عِشْرِینَ ذِرَاعاً مُکسَّراً، رَوْضَهٌ مِنْ رِیاضِ الْجَنَّهِ.» (قبر حسین بن علی(عهما) که بیست ذراع ضرب در بیست ذراع است باغی از باغ‌های بهشت می‌باشد.)
ابن ابی یعفور می‌گوید: «قُلْتُ لأَبِی عَبْدِاللهِ(ع): یأْخُذُ الإِنْسَانُ مِنْ طِینِ قَبْرِالْحُسَینِ(ع) فَینْتَفِعْ بِهِ وَ یأْخُذُ غَیرُهُ فَلاینْتَفِعُ بِهِ؟ فَقَالَ: لا، وَاللهِ الَّذِی لاَ إِلهَ إِلاَّ هُوَ، مایأْخُذُهُ أَحَدٌ وَ هُوَ یری أَنَّ اللهَ ینْفَعُهُ بِهِ إِلاَّ نَفَعَهُ اللهُ بِهِ» (به امام صادق(ع) عرض کردم: کسی از تربت امام حسین(ع) برمی‌دارد و از آن نفع می‌برد، ولی یکی دیگر از آن برمی‌دارد و نفع نمی‌برد؟ حضرت فرمود: این چنین نیست، به خدایی که به جز او خدایی نیست. هیچ‌کس از آن تربت برنمی‌دارد در حالی که معتقد است که خداوند به واسطه آن نفع می‌دهد، جز آنکه خداوند او را به واسطه آن تربت نفع می‌رساند.)
زید شحّام از امام صادق(ع) نقل کرده که فرمود:
إِنَّ اللهَ جَعَلَ تُرْبَهَ الْحُسَینِ(ع) شِفَاءً مِنْ کلِّ دَاءٍ، وَ أَمَاناً مِنْ کلِّ خَوْفٍ، فَإِذَا أَخَذَهَا أَحَدُکمْ فَلْیقَبِّلْهَا وَلْیضَعْهَا عَلی عَینِهِ وَلْیمِرَّهَا عَلی سائِرِ جَسَدِهِ…
همانا خداوند تربت حسین(ع) را شفای از هر دردی و امان از هر  خوفی قرار داده است، و لذا چون یکی از شما از آن برداشت باید آن را بوسیده و بر چشم خود بگذارد و نیز بر سایر اعضای بدنش بمالد…***
سجده بر تربت امام حسین(ع)
از موضوعاتی که مورد توجه و سؤال وهابیان واقع شده این است که چرا شیعه بر تربت امام حسین(ع) سجده می‌کند؟ آیا در حقیقت این سجده بر امام حسین یا سجده بر تربت نیست؟ برای روشن شدن مطلب به بررسی این موضوع می‌پردازیم:
فتوای وهابیان
صالح بن فوزان می‌گوید:
السجود علی التربه المسمّاه تربه الولی؛ ان کان المقصود منه التبرک و التقرب إلی الولی فهذا شرک اکبر؛ و ان کان المقصود التقرب إلی الله مع اعتقاد فضیله هذه التربه و انّ السجود علیها فضیله کالفضیله التی جعلها الله فی الأرض المقدسه فی المسجد الحرام و المسجد النبوی و المسجد الأقصی فهذا ابتداع فی الدین…
سجده بر تربتی که به نام تربت ولی معروف است اگر مقصود از آن تبرک به این تربت و تقرب به ولی است، این شرک اکبر است، و اگر مقصود تقرب به خداست ولی با اعتقاد به فضیلت این تربت و این‌که سجده بر آن فضیلتی است همانند فضیلتی که خداوند در سرزمین مقدس در مسجدالحرام و مسجد نبوی و مسجد الاقصی قرار داده، این عمل بدعت در دین است…
سجده شیعه بر هر نوع خاک
عالمان شیعی، سجده بر تربت امام حسین(ع) را واجب نمی‌دانند، بلکه حکم به جواز سجده بر هر تربت و خاکی نموده‌اند، ولی از آنجا که تربت امام حسین(ع) امتیاز خاصی دارد، حکم به استحباب سجود بر آن داده‌اند.
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.