تحقیق رایگان درمورد استقلال و مسلمان

فالجواب: انّ تحریمه علی الاطلاق تشریع و ابتداع فی الدین، اذ لیس کلّه ذریعه شرک، و تحریمه علی من هو فی حقه ذریعه شرک لایستلزم تحریمه علی غیره من المسلمین الذین لایتخذون ذریعه إلی الغلو و لا الشرک.
فان قیل: انّه کلّه ذریعه شرک. قلنا: معنی هذا انّه لایکون تبرّک إلاّ و یعقبه شرک من المتبرک، و هذه دعوی لا دلیل علیها فهی باطله.
فان قیل: فالغالب فیه انّه ذریعه شرک. قلنا: لا نسلم ذلک؛ اذ لا دلیل علیه.
پس اگر گفته شود: این باب اگر گشوده شود موجب باز شدن باب غلو می‌گردد که مقدمه شرک است، و لذا این کار راهی به سوی شرک می‌باشد و جایز نیست.
پاسخ این‌که تحریم آن به طور مطلق تشریع و بدعت در دین است؛ زیرا تمام اقسام آن راهی به شرک نیست، و تحریم آن بر کسی که در حق او راهی به سوی شرک است، مستلزم تحریم آن بر غیر او از مسلمانان نیست، کسانی که این کار را راهی به سوی غلو و شرک قرار نداده‌اند.
پس اگر گفته شود: تمام اقسام آن راهی به سوی شرک است، در پاسخ می‌گوییم: معنای آن این است که تمام انواع تبرک از سوی تبرک‌کننده شرک می‌باشد، و این ادعایی بدون دلیل و باطل است. و اگر گفته شود: غالب در آن راهی به سوی شرک است. می‌گوییم: این مطلب را قبول نداریم؛ زیرا دلیلی بر آن نیست.
دلیل سوم: عدم جواز قیاس اولیا به پیامبر
ابن جذیع می‌گوید:
لا یجوز قیاس الصالحین وغیرهم علی النبی فی جواز هذا التبرک؛ سدّاً للذریعه، ولا ریب انّ سدّ الذرائع قاعده عظیمه من قواعد الشریعه الاسلامیه، فمن وجوه موانع القیاس هنا سدّ الذرائع، خوفاً من ان یفضی ذلک إلی الغلو فیمن یتبرک به من الصالحین.
قیاس‌کردن صالحان ودیگران بر پیامبر در جواز این تبرک جایز نیست؛ به جهت بستن راه (بهانه تراشی) ، وشکی نیست که بستن راه‌ها (ی بهانه تراشی) قاعده‌ای بزرگ از قواعد شریعت اسلامی است، واز وجوه موانع قیاس در اینجا بستن راه‌هاست، به جهت ترس از این‌که در موارد تبرک به صالحان منجرّ به غلو نسبت به آن‌ها شود.
بن باز از مفتیان وهابیان می‌گوید:
التبرک بآثار الصالحین غیر جائز وانّما یجوز ذلک بالنبی خاصه، لما جعل الله فی جسده وماسه من البرکه، وامّا غیره فلا یقاس علیه لوجهین:
أحدهما: انّ الصحابه لم یفعلوا ذلک مع غیر النبی ، ولو کان خیراً لسبقونا الیه.
الوجه الثانی: سدّ ذریعه الشرک؛ لانّ جواز التبرک بآثار الصالحین یفضی إلی الغلو فیهم وعبادتهم من دون الله، فوجب المنع من ذلک.
تبرک به آثار صالحان جایز نیست، و این عمل تنها نسبت به آثار پیامبر جایز است؛ زیرا خداوند در جسد وچیزهایی که با حضرت تماس داشته برکت قرار داده است، ولی غیر از حضرت را به دو وجه نمی‌توان قیاس بر او کرد:
وجه اوّل این‌که: صحابه با غیر پیامبر چنین نکردند، واگر این کار خوب بود آنان بر ما سبقت می‌گرفتند.
وجه دوم: به جهت بستن راه شرک؛ زیرا جواز تبرک به آثار صالحان منجرّ به غلو در حقّ آنان وعبادتشان به نحو استقلال از خداوند یکتا می‌گردد ولذا باید از آن جلوگیری کرد.
پاسخ
اوّلاً: اشکال عدم فعل صحابه را قبلاً پاسخ دادیم.
ثانیاً: اگر تبرک به آثار صالحان منجرّ به غلو وعبادت آنان شود که باید از باب سدّ ذرائع منع شود فرقی بین مواردی که صحابه انجام داده یا نداده‌اند وجود ندارد و نیز فرقی بین زمان حیات پیامبر وبعد از آن نیست.
ثالثاً: در جای خود ثابت شده که مقدمه موصله به حرام، حرام است.
دلیل چهارم: حرمت تبرک قبور، به جهت شرک بودن
مسح قبور وبوسیدن آن‌ها از آن جهت که شرک است حرام می‌باشد. ودر این جهت فرقی بین شرک کوچک وبزرگ نیست.
پاسخ
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.