تحقیق درمورد سیستمهای تولید و منابع انسانی

تولید سلولی که یک استراتژی تولید ابتکاری مبتنی بر تکنولوژی تولید گروهی میباشد روشی است که برای افزایش انعطافپذیری و کارایی در محیطهای تولید رقابتی امروزی از قبیل سیستمهای تولید انعطافپذیر و تولید بهنگام استفاده میشود.
محققان برخی از مزیتهای پیادهسازی تولید سلولی را چنین بیان مینمایند:
کاهش زمان راه اندازی
کاهش موجودی قطعات در حال ساخت
کاهش هزینه جابجایی قطعات
افزایش کارایی ماشین آلات
طراحی یک سیستم سلولی شامل موارد زیر میشود:
پیکربندی سلولها(CF): دستهبندی قطعاتی که دارای عملیات مشابه میباشند و به ماشینهای یکسان نیاز دارند در خانواده قطعات و دستهبندی ماشینهای متناظر در سلولها
چیدمان گروهی(GL): چیدمان ماشینها درون هر سلول(چیدمان درون سلولی) و چیدمان سلولها نسبت به یکدیگر(چیدمان بین سلولی)
زمانبندی گروهی(GS): زمانبندی خانواده قطعات
تخصیص منابع: تخصیص تجهیزات و منابع انسانی و مواد اولیه. ]85[
با وجود روابط متقابل بین موارد فوق، در اکثر مطالعات این موارد به طور مستقل مورد بررسی قرار گرفتهاند. مقاله (وو و سایرین ]87[) به بررسی روابط بین موارد بالا پرداختهاند.
از میان این موارد، چیدمان گروهی جریانهای مختلف قطعات و هزینههای جابجایی قطعات را نتیجه میدهد. در مقایسه با پیکربندی سلولی، مساله چیدمان در سیستمهای تولید سلولی کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. به سبب کمبود سوابق در بحثهای چیدمان، مزیتهایش در سیستمهای تولید سلولی کمتر تحقق یافته است ]71[.
یک موضوع قابل توجه در تولید سلولی کوتاه کردن چرخه حیات تولید میباشد. نادیده گرفتن محصولات جدیدی که به وجود میآیند میتواند در آینده تغییرات پیشبینی نشدهای را به سیستمهای تولید سلولی تحمیل کند و باعث قطع تولید و هزینههای غیرمنتظره میشود. از این رو تغییرات چرخه تولید باید در طراحی سلولها در نظر گرفته شود. اینگونه مدلها سیستمهای تولید سلولی پویا (DCMS) نامیده میشوند]63[.
ترکیب محصول به یک مجموعه از انواع قطعاتی که باید در یک دوره برنامهریزی تولید شود اشاره دارد. یک مثال از مساله تولید سلولی پویا در طی چهار دوره در شکل 3-3 نشان داده شده است که مبتنی بر مدل پویای چیدمان ماشینآلات میباشد. ]64[
شکل 4-3: سیستم تولید سلولی پویا
در نظر بگیرید X پیکربندی سلولی بهینه در دوره اول با توجه به هزینه جابجایی قطعات است. در دوره 2 تغییر تقاضای قطعات باعث میشود پیکربندی سلولی بهینه تغییر کند و منتج به پیکربندی Y در دوره 2 میشود. به طور مشابه به علت تغییر تقاضای پیش رو در دوره 3 و 4، پیکربندی سلولی بهینه به ترتیب به Z و Y تغییر مییابد. اگر هیچ هزینهای برای تغییر از یک پیکربندی بهینه به پیکربندی بهینهی دیگر در نظر گرفته نشود، بهترین استراتژی بکاربردن پیکربندی بهینه برای هر دوره میباشد. اما پیکربندی دوباره سلولها هزینههایی نظیر: جابجایی ماشین آلات، نصب و برداشتن ماشینها، زمان تولید از دست رفته و راهاندازی دوباره را تحمیل میکند. به دلیل هزینههای پیکربندی مجدد، ممکن است یک پیکربندی زیر بهینه در یک دوره بهترین باشد زیرا بکار بستن این پیکربندی زیر بهینه ممکن است باعث کاهش هزینههای پیکربندی مجدد و هزینههای کلی گردد. ]9[ از اینرو هنگام ایجاد سلولهای تولیدی در نظر گرفتن هزینههای پیکربندی مجدد سلولها امری مهم میباشد. همانطور که در بالا ذکر شد، پیکربندی مجدد سلولها به سبب نوسانات در میزان تقاضای تولید میباشد. در این مورد یک تصمیم مناسب از میان استراتژیهای موجود از قبیل خریداری ماشینآلات جدید، جابجایی ماشینها بین جایگاههای تخصیص یافتهی جاری، طراحی مجدد تولید قطعات و غیره، جهت کاهش هزینههای خرید و سرمایهگذاری ماشینها، و هزینه پیکربندی مجدد و هزینه جابجایی درون سلولی و برون سلولی قطعات گرفته میشود.
1-2-3 : انواع رویکردهای تولیدی
رویکردهای تولیدی را براساس چیدمان ماشین آلات در آنها میتوان به سه دسته کلی تقسیم کرد:
عملکردی
خطی
سلولی
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.