تحقیق درمورد سیستمهای اطلاعاتی و ساختار پایاننامه

در طول دهه گذشته در بسیاری از صنایع، مدیریت درآمد تبدیل به ابزاری حیاتی در بهبود و افزایش سطح سوددهی شرکتها شده است. یک شرکت ممکن است سود بسیاری را از دست بدهد فقط به این دلیل که قیمتهای تعیین شده از سوی او برای محصولاتش همراستا و هماهنگ با تقاضا نباشد. حجم بسیار زیادی از تحقیقات انجام شده بر یافتن استراتژی بهینه در قیمتگذاری پویا و تخصیص موجودی با هدف حداکثر کردن سود، تمرکز داشته است. شرکتهای هواپیمایی جزء اولین شرکتهایی بودند که این گونه استراتژیهای پویا را در عمل پیاده کردند.در این پژوهش یک مسئله توام تولید سلولی – قیمت گذاری توسعه داده شده است. که با تعیین قیمت برای هر کالا در هر رده به منظور حداکثر کردن درآمد با تعیین میزان تولید هر کالا در هر دوره تاثیر آن را بر شکل سلول و نحوه تخصیص قطعات به سلولها بررسی میشود.
2-1 : ساختار پایاننامه
ساختار این پایاننامه به شرح زیر میباشد:
در فصل دوم مروری بر تحقیقات انجام شده در زمینه تولید سلولی پویا و مسائل قیمت گذاری صورت گرفته و مسائلی که توسط محققین مختلف در این زمینه مطرح گردیده است مورد بررسی قرار خواهند گرفت.در فصل سوم سیستمهای تولید سلولی پویا و مسئله قیمتگذاری تعریف و به طور مفصل تشریح خواهند شد. در ادامۀ این فصل به معرفی الگوریتمهای فرا ابتکاری ژنتیک و شبیهسازی تبرید که روشهای فرا ابتکاری برای حل مسائل NP-Completeمورد استفاده قرار خواهند گرفت، پرداخته خواهد شد. در قسمت اول فصل چهارم، مساله در غالب یک مدل ریاضی مدلسازی شده و سپس ضمن ارائه مثال و حل آن به بررسی صحت مدل ارائه شده پرداختهایم. در قسمت دوم، یک تحلیل حساسیت جامع از پارامترهای مختلف مدل ارائه و تشریح گردیده است. در قسمت سوم الگوریتمی بر مبنای روش های ژنتیک و شبیه سازی تبرید جهت حل مساله ارائه میشود. برای مقایسه نتایج بدست آمده با حل بهینه، ابتدا برخی مسائل با ابعاد پایین توسط نرمافزارLingo9 حل و سپس جوابهای بدست آمده و زمان پردازش لازم برای آنها با نتایج حاصل از روش های ژنتیک و شبیهسازی تبرید مقایسه میشوند و در نهایت در فصل پنجم به نتیجهگیری و ارائه پیشنهادات برای انجام تحقیقات آتی مبادرت ورزیده میشود.
فصل دوم
ادبیات موضوع
1-2: مقدمه (مرور ادبیات):
در این بخش یک مرور کامل ادبیات از کارهایی که در مسائل قیمت گذاری و طراحی سیستمهای تولید سلولی(CMS) درحالت پویا را در دو زیر بخش به طریق زیر، ارائه میکنیم. به علت تعداد زیاد کارهای مربوط که در عناوین گفته شده پیادهسازی شده است، ما فقط بر روی مطالعات انجام شدهی اخیر تمرکز کردهایم.
2-2: مساله قیمت گذاری:
از زمانی که لتلوود برای نخستین بار در سال 1972 راه حلی را برای مسئله مدیریت درآمد صنایع هواپیمایی ارائه نمود تاکنون مدلها وروش های حل گوناگونی که از تکنیک های گوناگون محاسباتی و ریاضیاتی بهره میجستنددر خطوط هواپیمایی و همچنین سایر صنایع نظیر هتلداری، اتومبیلهای کرایهای، حمل و نقل ریلی و. .. معرفی شده اند.
1-2-2: مرور ادبیات قیمت گذاری پویا:
در این فصل، ادبیات ارائه شده در زمینه قیمتگذاری پویا در مبحث مدیریت درآمد بررسی می شود. همانگونه که اشاره خواهد شد، مبحث قیمتگذاری پویا تنها یکی از مقولههای مورد بررسی در مدیریت درآمد است و در مورد ادبیات صورت گرفته بیشتر به این وجه از مفهوم مدیریت درآمد پرداخته شده است.
مبحث مدیریتدرآمد، نخستین بار در چهار دهه پیش و در زمان رخداد بینظمیهای وسیع در وضعیت شرکتهای هوایی مطرح شد. میتوان مدیریتدرآمدرا بصورت “هنر فروش ظرفیتی محدود از کالا در زمان مناسب با قیمت مناسب”تعریف نمود.
ابتدا تاریخچه مختصری از نحوه پیدایش و تکامل مدیریت درآمد ارائه میگردد و در ادامه، قیمت گذاری پویا در مدیریت درآمد بررسی میشود . توضیحات بیشتر در مورد منشا مدیریت درآمد و تاریخچه آن را میتوان در بلوبابا ]59[، اسمیت، لایمکولر و درو ]7[، کراس ]61[، دانلیوی ]40[، و وینود ]8[ یافت.
پیش از 1972، تقریبا تمامی تحقیقات مربوط به روشهای کمی و عددی ، در زمینه کنترل رزرواسیون بلیت، به موضوع رزرو مضاعف کنترلشدهمنحصر شده بود. محاسباتی که برای رزرو مضاعف انجام میگرفت، عمدتا به پیشبینی توزیع احتمال تعداد مسافرانی که در لحظه پرواز، برای سوار شدن به هواپیما حاضر بودند، وابسته بود. از اینرو، تحقیقات مفیدی در زمینههای پیش`بینی غیر تجمیعی، لغو رزرو توسط مسافران، مسافران غائب، و مسافران بدون جا انجام گرفت. موفقیت نسبی در پیادهسازی نتایج تحقیقات انجام شده در زمینههای پیشبینی و رزرو مضاعف کنترل شده، باعث کسب اعتبار بیشتر برای روشهای علمی کنترل رزرواسیون بلیت شد.
در سالهای اولیه دهه 1970، برخی از خطوط هوایی دست به ابتکار جدیدی زدند. آنها قسمت محدودی از ظرفیت بعضی از محصولات کرایه ایخود را با تخفیف به مسافران ارائه نمودند. به گونه ای که مسافرانی که کرایههای متفاوتی پرداخته بودند، هم زمان در یک قسمت از هواپیما ، از خدمات مشابهی بهرهمند میشدند. به عنوان نمونه، BOAC ( برییتیش ایرویز فعلی) سرویس رزرو زودهنگام را ایجاد نمود که در آن، اگر مسافران حداقل 21 روز قبل از پرواز ، بلیت خود را رزرو میکردند، کرایه کمتری از آنها دریافت میشد.
این ابتکار باعث شد که این خط هوایی بتواند از بعضی صندلیهایی که پیش از این در پروازها خالی میماندند، به کسب درآمد بپردازد. اما این کار، آنها را با مسئله جدیدی روبرو کرد و آن مساله این بود که چه تعداد صندلی باید برای رزروهای دیر هنگام، که از آنها کرایه کامل و بدون تخفیف دریافت میشد، حفظشود. اگر تعداد کمی صندلی کنار گذاشته میشد، هواپیما مجبور بود با صندلیهای خالی پرواز کند، که این نیز به معنای از دست رفتن درآمد بود. برای حل این معضل نمیشد برای تمامی پروازها از یک قاعده ساده، مثل حفظ درصد ثابتی از ظرفیت، برای رزروها دیرهنگام استفاده نمود. چرا که مسافران (در مورد نحوه رزرو بلیت) به عوامل زیادی از جمله کرایه ، برنامه سفر، فصل، روزی از هفته که پرواز درآن انجام میشود، ساعت پرواز و بسیار عوامل دیگر بستگی دارد.
بدیهی است که انجام کنترل موثر و کارا بر صندلیهایی که با تخفیف ارائه میشوند، مستلزم ثبت و بررسی دقیق سوابق رزرو بلیت، گسترش قابلیتهای سیستمهای اطلاعاتی و انجام تحقیق وتوسعه(R&D) دقیق بر روی قواعد کنترل موجودی صندلیها است. لیتلوود]46[ که یکی از محققین برجسته BOAC بود، نشان داد که تقاضای رزرو بلیت با قیمت تخفیف یافته، تازمانی باید مورد پذیرش واقع شود که درآمد آن از درآمد مورد انتظار هر بلیتیکه در آینده با قیمت کامل رزو شود، بیشتر باشد. این قانون ساده کنترل موجودی صندلیها ، که قانون لیتلوود هم نامیده میشود، سرآغاز تحقیقاتی شد که به نام مدیریت بازده و بعدها به نام مدیریت درآمد شناخته شدند. در آمریکای شمالی ، آغاز توسعه و تحقیقات عمده در زمینه مدیریت درآمد، از زمانی بود که امریکن ایرلاینز ، سرویس های کرایه های فوق ارزان خود را از آوریل 1977 راه اندازی کرد، یعنی کمی قبل از آزاد سازی خطوط هوایی داخلی و بین الملل آمریکا.
در طول بیست سال گذشته، سیستمهای مدیریت درآمد از شکل ساده کنترل تکمسیر خارج شدند و با تکامل تدریجی، به شکل کنترل بخشهای (پرواز)، و نهایتا به صورت کنترل مبدا- مقصد درآمدند. هر یک از این پیشرفتها نیازمند سرمایهگذاری در سیستمهای اطلاعاتی پیچیدهتر بود، اما سود حال از این سرمایه گذاریها بسیار عظیم و خیره کننده بود( به عنوان نونه رجوع کنید به اسمیت، لایمکولر و درو]7[و کراس]61[.) در 1999، اکثر خطوط هوایی بزرگ دنیا و تعداد زیادی از خطوط هوایی کوچک، توانایی مدیریت درآمد را (البته در سطوح متفاوت) کسب کردند.سایر خطوط هوایی کوچک و همچنین خطوط هوایی بینالمللی، در بازارهایی که به تازگی آزاد( خصوصی) شده اند، نیز پیاده سازی مدیریت درآمد را آغاز نموده اند.
گزارشهایی حاکی از موفقیت مدیریت درآمد در خطوط هوایی بسیار فراوان است و این امر، راه را برای استفاده از مدیریت درآمد در سایر بخشهای حمل و نقل( زمینی، ریلی، دریایی و . . .) و همچنین بسیاری از بخشهای خدماتی، باز کرده است.
علاوه بر بررسی چگونگی قیمتگذاری و رزرو بلیت در صنایعی همچون خطوط هوایی، مبحث عمده دیگری که در مدیریت درآمد مورد بررسی قرار میگیرد، قیمتگذاری پویای کالاهای قابل عرضه در افق زمانی معین است. در سالهای اخیر شاهد پیشرفت زیادی در راستای پذیرش استراتژیهای قیمتگذاری پویا و توسعه این روشها از خرده فروشیها به سایر صنایع بودهایم کوی ]57[. در این راستا میتوان سه عامل عمده زیر را به عنوان دلیل این پدیده برشمرد:
افزایش دسترسی به دادههای مربوط به میزان تقاضا
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.