تحقیق درباره قابلیت حمل و ساختار سری

شمای موشک حامل سفیر
تقسیم‌بندی موشک‌های حامل
موشک‌های حامل در دسته‌های مختلفی تقسیم‌بندی می‌شوند. همان‌طور که از‏ شکل1-2 پیداست، موشک‌های حامل بر اساس نحوه طراحی، نحوه ترکیب ساختاری، تعداد دفعات استفاده، نوع محموله، محدوده کاربرد و کلاس وزنی به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌گردند که هرکدام را به‌اختصار توضیح می‌دهیم.
تقسیم‌بندی موشک حامل[15]
کلاس وزنی موشک‌های حامل
موشک‌های حامل ازنظر کلاس وزنی به چهار گروه سبک، متوسط، سنگین و فوق سنگین تقسیم می‌شوند. موشک‌های حامل کلاس سبک، موشک‌هایی هستند که قابلیت حمل جرم بار محموله آن‌ها به مدار ارتفاع پایین زمین (LEO) کمتر از 1 تن و موشک‌های حامل کلاس متوسط، موشک‌هایی هستند که جرم بار محموله قابلیت حمل جرم بار محموله آن‌ها به مدار ارتفاع پایین زمین بیشتر از 1 تن و کمتر از 10 تن و موشک‌های حامل کلاس سنگین، موشک‌هایی هستند که قابلیت حمل جرم بار محموله آن‌ها به مدار ارتفاع پایین زمین بیشتر از 10 تن و کمتر از 20 تن و موشکهای حامل کلاس فوق سنگین، موشک‌هایی هستند که جرم بار محموله آن‌ها بیشتر از 20 تن باشد.
محدوده کاربردی موشک‌های حامل
موشک‌های حامل ازنظر محدوده کاربردی به سه دسته طبقه‌بندی می‌شوند. دسته اول دارای محدوده کاربردی نزدیک زمین، دسته دوم دارای محدوده کاربردی بین سیاره‌ای و دسته سوم نیز دارای محدوده کاربردی خارج منظومه شمسی می‌باشند.
بار محموله موشک‌های حامل
موشک‌های حامل ازنظر نوع بار محموله به دو دسته سرنشین دار و بدون سرنشین تقسیم‌بندی می‌شوند. موشک‌های حامل سرنشین دار موشک‌هایی هستند که برای حمل سفاین فضایی باسرنشین از آن‌ها استفاده می‌گردد و در مقابل موشک‌های حامل بدون سرنشین برای حمل انواع محموله‌های فضایی بدون سرنشین مورداستفاده قرار می‌گیرند. معمولاً کلاس این نوع موشک‌ها از نوع سنگین و فوق سنگین می‌باشند.
تعداد دفعات مصرف
ازنظر تعداد دفعات مصرف موشک‌های حامل به دو دسته یک‌بارمصرف و چند بار مصرف تقسیم‌بندی می‌شوند. معمولاً موشک‌های حامل چند بار مصرف دارای این قابلیت هستند که پس از بازیابی به‌صورت کلی یا جزئی دوباره مورداستفاده قرار گیرند. برای مثال موشک حامل سفیر یک‌بارمصرف و شاتل فضایی چند بار مصرف می‌باشد.
نحوه ترکیب ساختاری موشک‌های حامل
ترکیب ساختاری موشک‌های حامل به تعداد مراحل، نحوه چیدمان مراحل و ساختار مقاومتی سازه موشک حامل برمی‌گردد.
تعداد مراحل
موشک‌های حامل امروزی جزء حامل‌های چندمرحله‌ای هستند؛ به‌عبارت‌دیگر تاکنون حداقل مراحل لازم برای رسیدن به‌سرعت و ارتفاع مداری و قرار دادن محموله در مدار، از دو مرحله به بالا بوده است؛ اما تحقیقات برای ساخت حامل‌های تک‌مرحله‌ای انجام‌شده تا شاید بشر بتواند در آینده به فناوری ساخت حامل تک‌مرحله‌ای دست پیدا کند.‏ شکل1-3 تأثیر پارامترها بر انتخاب تعداد مراحل حامل فضایی را نشان می‌دهد.
تأثیر پارامترها بر انتخاب تعداد مراحل حامل فضایی
در ‏ شکل1-4 شمای مأموریتی یک حامل سه مرحله‌ای را می‌بینید.
بلوک های حامل فضایی ساترن
نوع ترکیب موشک‌های حامل
ترکیب ساختاری موشک حامل به دو بخش ساختار سری و ساختار خورجینی طبقه‌بندی می‌شود. موشک‌های سبک‌تر ساختار سری دارند. در این نوع ساختار باک‌های پیشران روی یکدیگر قرار می‌گیرند و همین مسئله منجر به افزایش طول حامل می‌گردد که مشکلات سازه‌ای را به همراه خواهد داشت. درعین‌حال سادگی، سبکی و کوچک بودن عملگرهای کنترلی از محاسن ساختار سری می‌باشد. در ساختار خورجینی باک‌های پیشران در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند به همین دلیل طول موشک کوتاه‌تر می‌گردد. اما مشکلات کنترلی و افزایش قطر موشک را در پی خواهد داشت. در‏ شکل1-5 دو موشک با ساختار سری و خورجینی مشاهده می‌شود.
ساختار سری و ساختار خورجینی در موشک حامل
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.