تحقیق درباره رتبه بندی واحدهای کارا و محاسبه کارایی واحدهای

2-5-3رتبه بندی واحدهای کارا
تحلیل پوششی داده ها واحدهای تحت بررسی را به دو گروه کارا و ناکارا تقسیم می کند. واحدهای کارا واحدهایی هستند که امتیاز کارایی آنها برابر یک است.
واحدهای غیرکارا با کسب امتیاز کارایی قابل رتبه بندی هستند اما واحدهای کارا با استفاده از مدل های کلاسیک تحلیل پوششی داده ها قابل رتبه بندی نیستند. روش های زیر به منظور رتبه بندی این واحدها ارائه شده اند.
الف) روش اندرسون – پیترسون
در سال 1993، اندرسون – پیترسون روشی را برای رتبه بندی واحدهای کارا پیشنهاد کردند که تعیین کراترین واحد را میسر می سازد. با این روش امتیاز واحدهای کارا می تواند از یک بیشتر شود. به این ترتیب واحدهای کارا نیز مانند واحدهای غیر کارا رتبه بندی می شوند. رتبه بندی واحدهای کارا به صورت زیر انجام می گیرد.
قدم 1 مدل مضربی ( یا پوششی) CCR را برای واحدهای تحت بررسی حل کنید تا واحدهای کارا و غیر کارا در صورتی که واحد تحت ارزیابی واحد K باشد مدل مضربی و پششی آن، همانطور که قبلا گفته شد نمایش داده میشود.
دقت کنید که در مدل BCC محدودیت به مجموعه محدودیت های فوق اضافه می شود.
قدم 2. فقط واحدهای کارایی را در نظر بگیرید که امتیاز آنها در قدم اول معادل یک شده است و از مجموعه محدودیت قدم اول، محدودیت مربوط به آن واحد را از مدل مضربی یا متغییر متناظر به این محدودیت را از مدل پوششی حذف و دوباره مدل را حل کنید.
از آنجا که در قدم 2 محدودیت مربوط به واحد تحت بررسی که حد بالای آن عدد 1 است، حذف می شود مقدار کارایی می تواند بیش از 1 شود. به این ترتیب، واحدهای کارا با امتیازهایی بالاتر از یک رتبه بندی می شوند ( مهرگان ،1383 (
ب) روش کارایی متقاطع
یکی دیگر از روش های رتبه بندی کارا استفاده از مدل متقاطع است که توان بالایی در تفکیک پذیری واحدهای کارا دارد. همانطور که قبلا گفته شد، کارایی در تحلیل پوششی داده ها با نسبت مجموع موزون ستاده ها بر مجموع موزون نهاده ها محاسبه می شود. انتخاب مفدار وزن ها در مدل برنامه ریزی خطی DEA به گونه ای است که واحد تحت بررسی می تواند اندازه کارایی خود را نسبت به سایر واحدها به حداکثر برساند.سنجش کارایی هر واحد با بهترین مجموعه وزن هایی که توسط مدل محاسبه می شود کارایی ساده نامیده می شود.
کارایی ساده محاسبه شده برای واحد K ، EKK، براساس وزن های محاسبه شده و مطابق خواسته مدل واحد K به حداکثر می رسد و اگر کارایی واحد دیگری مانند j با وزن های انتخابی Kام (مطابق مدل Kام) محاسبه شود با EKJ نشان داده می شود و کارایی متقاطع نام می گیرد. کارایی متقاطع ارزیابی همپایه نیز نامیده می شود. خلاصه این که برای تمامی واحدها امکان محاسبه کارایی ساده و متقاطع وجود دارد که حاصل عملیات ارائه دهنده ماتریس کارایی متقاطع است.(مهرگان، 1383 (
2-6 مدل ترکیبی DEA-BSC
DEA ازخانوادهای ازمدل ها با مفروضات گوناگونی در مورد روابط ورودی-خروجی تشکیل شده است. که توسط DMU ها تحت ملاحظاتی به نمایش گذاشته می شوند.
( ,2006 Eilat et al). کاربرد DEA در ارزیابی نتایج BSC می تواند یک راه حل خوب برای اجرای BSC باشد، به طوریکه بیان می کند که DEA برای محاسبه بهترین عملکرد شاخص های BSC مناسب است. مرز کارایی محاسبه شده توسط DEA، می تواند برای محاسبه کارایی واحدهای تصمیم گیرنده استفاده شود. استدلال شده است که DEA می تواند تعیین کند که چطور شاخص های BSC بطور عینی تعیین شود (2009 , Najafi et al).
در تکنیک ترکیبی DEA-BSC از BSC به عنوان ابزاری برای طراحی شاخص های ارزیابی عملکرد و از DEA به عنوان ابزاری برای ارزیابی عملکرد استفاده می شود. ارتباط این دو تکنیک در شکل 2-3 نشان داده شده است.
همانطور که در شکل، مشخص شده است، مراحل شاخص سازی و ارزیابی عملکرد با استفاده از دو تکنیک BSC و DEA به شرح زری می باشد ( علیرضایی و همکاران، 1384)
شناسایی سازمان در این مرحله، اهداف و استراتژی های سازمان مورد نظر شناسایی شده و با استفاده از تکنیک BSC، شاخص هایی در هر دیدگاه طراحی می شود. شاخص ها به طور متوازن و با دیدگاه های مختلف ایجاد می شوند.
ارزیابی عملکرد شاخص های طراحی شده توسط BSC، در دو گروه نهاده یا ستاده ( و یا هر دو) طبقه بندی می شوند و با استفاده از DEA، در ارزیابی افقی ( در طول دوره های زمانی) و یا ارزیابی عمودی ( در مقایسه با واحدهای مشابه در یک دوره زمانی) استفاده می شوند.
طراحی مسیر اصلاح و بهبود توسط DEA، مسیر اصلاح و بهبود برای هر شاخص مشخص می شود. مسیر اصلاح و بهبود برای شاخص های نهاده در جهت کاهش و برای شاخص های ستاده در جهت افزایش است.
تعیین اهداف شاخص ها برای دوره بعد اهدافی که توسط DEA تعیین شده اند، به عنوان اهداف شاخص ها برای دوره بعدی اجرای BSC مد نظر قرار می گیرند.
ملاحظه می شود که بااین روش، در هربار اجرای BSC ( یعنی در هر دوره زمانی که داده های سازمان وارد سیستم BSC می شود و نتایج ارائه می شود) سازمان با تکنیک DEA ارزیابی می شود و اهداف شاخص ها برای دوره بعد مشخص می شوند. در صورت دستیابی به اهداف تعیین شده، سازمان به شرایط مطلوب و مورد انتظار کارایی می رسد.
این نوشته در علمی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.