دسته بندی علمی – پژوهشی : بررسی مقاومت افزایش یافته به آنتی بیوتیک‌های گروه آمینوگلیکوزیدی (HLAR) در انتروکوکوس …

۱

۴-۴- نتایج مربوط به واکنش زنجیره ای پلی مراز

۴-۴-۱-استخراج ژنوم

جهت استخراج DNA باکتری انتروکوک از باکتری های کشت داده شده در محیط بلادآگار و بایل اسکولین آگار، استفاده گردید.DNA استخراج شده با استفاده از پروتکلهای استخراج ژنوم که قبلاً توضیح داده شده اند، انجام و با دستگاه اسپکتروفوتومتر مورد سنجش قرار گرفت و با توجه به میزان جذب در nm 260 و نسبت ۲۸۰/۲۶۰، روش استخراج ژنوم از بافت و محیط کشت با استفاده از روش فنل-کلرفرم انتخاب و استفاده گردید. در ضمن DNA استخراج شده علاوه بر ارزیابی توسط اسپکتروفوتومتر بر روی ژل ۱ درصد، الکتروفورز شد. در این روش، DNA استخراج شده را الکتروفورز کرده و از روی شدت باند های شکل گرفته روی ژل، می‌توان به کیفیت و تا حدی کمیت DNA پیبرد. این روش، تجربی بوده و به مهارت آزمایشگر بستگی دارد

۴-۴-۲- نتایج مربوط به الکتروفورز محصولات PCR :

ابتدا ژنوم های استخراج شده با روش شرح داده شده در بخش پیشین روی ژل آگارز برده شدند.
شکل ‏۰-۱۳: نتایج حاصل از الکتروفورز نمونه های DNA استخراج شده از نمونهها
سپس نتایج حاصل از PCR ژن aac(6’)-Ie-aph(2’’)-Ia با طول bp369 انجام و روی ژل آگارز Load گردید.
شکل ‏۰-۱۴: نتایج حاصل از الکتروفورز نمونه ها با پرایمرهای ژن aac(6’)-Ie-aph(2’’)-Ia با طول bp369
شکل ‏۰-۱۵: : نتایج حاصل از الکتروفورز نمونه ها با پرایمرهای ژن های aph(3’)-IIIa و ant(4’)-Ia ، به ترتیب با طول ۵۲۳ جفت باز برای PCR استاندارد و طول ۲۹۶ جفت باز برای Multiplex PCR
در PCR ژن aac(6’)-Ie-aph(2’’)-Ia از کل نمونه های ادرار ۳۸% ، زخم ۵%، پلور ۳%، آسیت ۳%، خلط، مایع مفصلی، BAL، برونش، پروستات، بیضه، بافت هیپ، خون و نمونه واژینال وسینوس هر یک ۱% PCR مثبت شد و PCR مایع نخاعی منفی شد.
در PCR ژن ant(4’)-Ia از کل نمونههای ادرار ۱۹% ، زخم ۴%، مایع نخاعی ۳%، پلور، آسیت، خلط ، نمونه واژینال هر یک ۱% PCR مثبت شدند و در مایع مفصلی، BAL، برونش، پروستات، بیضه، بافت هیپ، خون وسینوس PCR منفی شد.
در PCR ژن aph(3’)-IIIa از کل نمونه های ادرار ۳۷% ، زخم ۴%، مایع نخاعی ۱%، پلور۲%، خلط۲%، آسیت، مایع مفصلی، بافت هیپ هر یک ۱% PCR مثبت شدند و در نمونه واژینال، BAL، برونش، پروستات، بیضه، و سینوسPCR منفی شد.
در نهایت واکنش PCR برای هر سه ژن با هر سه جفت پرایمر و به طور جداگانه برای هر دو تا پرایمر انجام شد.
شکل ‏۰-۱۶: نتایج حاصل از الکتروفورز ژنهای مورد بررسی. الف) سمت راست: نتایج حاصل از PCR استاندارد .ب) سمت چپ: نتایج حاصل از Multiplex PCR
در مولتی پلکس PCR سه ژن aac(6’)-Ie-aph(2’’)-Ia و ant(4’)-Iaو aph(3’)-IIIa از کل نمونه های ادرار ۶% ، زخم ۲%، پلور۱% PCR مثبت شدند و مایع نخاعی، خلط، آسیت، مایع مفصلی، بافت هیپ و نمونه واژینال، BAL، برونش، پروستات، بیضه وسینوس PCR منفی شد.
در مولتی پلکس PCRدو ژن aac(6’)-Ie-aph(2’’)-Ia و ant(4’)-Ia از کل نمونه های ادرار ۹% ، زخم ۳%، پلور۱%و خلط ۱% PCR مثبت شدند و مایع نخاعی، آسیت، مایع مفصلی، بافت هیپ و نمونه واژینال، BAL، برونش، پروستات، بیضه وسینوس PCR منفی شد.
در مولتی پلکس PCRدو ژن aac(6’)-Ie-aph(2’’)-Ia و aph(3’)-IIIa از کل نمونه های ادرار ۲۵% ، زخم ۳%، پلور۲% و آسیت، خلط، مایع مفصلی و پروستات، بافت هیپ و نمونه خون هر یک ۱% PCR مثبت شدند و مایع نخاعی، نمونه واژینال، BAL، برونش، بیضه وسینوس PCR منفی شد.
جدول ‏۰‑۶: نتایج حاصل از PCR نمونه های مورد بررسی بر حسب جنسیت

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.

aac(6’)-Ie-aph(2”)-Ia ant(4’)-Ia aph(3’)-IIIa Male Female total
Urine ۳۸ ۱۹ ۳۷ ۲۳