ارزیابی تاثیرات سفارشی سازی و محیط بازار بر موفقیت کسب و کار روزنامه …

عدم وجود محدودیت فضایی برای درج خبر
ارائه اخبار و اطلاعات در هر ساعت شبانهروز
میدان یافتن نشریات مستقل به علت نیاز به پشتوانه مالی کمتر
حذف واسطهها
تغییر در روشهای پوشش خبری
تعاملی بودن
امکان ایجاد تماس مشترکان با مسئولان نشریه
به وجود آمدن رقابت بین رسانهها
به دست آوردن مخاطبانی ماورای منطقه توزیع
۳۵-۲ وضعیت کنونی روزنامه آنلاین در ایران
اما با وجود سیاستگذاری و سرمایهگذاری مناسب چند روزنامه ایرانی برای نسخههای آنلاین، وضعیت عمومی وبسایت روزنامهها در ایران چندان مناسب نیست. بررسیها نشان میدهد برخی روزنامهها هنوز ابتداییترین امکانات فضای مجازی یعنی ارائه نسخهای متنی از مطالبشان و دسترسی به آرشیو شمارههای گذشته را در وبسایتهایشان ارائه نمیکنند. برخی از روزنامههای ایران هنوز در عصر «سالهای پیدیاف» بهسر میبرند. در میان روزنامههایی که نسخه متنی ایچتیامال مطالبشان را ارائه میکنند نیز اغلب همان مطالب روزنامههای چاپی در فضای مجازی بازنشر داده میشود. لذا همانگونه که اشاره شد، تعداد اندکی از وبسایتها به مرحله «روزنامهنگاری سایبر» رسیدهاند و نسخه آنلاینشان چیزی فراتر از نسخه چاپی است. به رغم وضعیت نامناسب اغلب وبسایتهای روزنامه آنلاین ایران، تعداد اندک رسانههایی که به فضای مجازی توجه لازم داشتهاند در جلب نظر کاربران اینترنتی موفق بودهاند. رتبه وبسایتهای روزنامههای ایرانی در میان وبسایتهای پرمراجعه در ایران نشان میدهد روزنامههایی که در ایجاد تحول در فضای مطبوعاتی ایران پیشگام بودهاند و سرمایهگذاری لازم را انجام دادهاند با استقبال بیشتر مخاطبان نیز مواجه بودهاند. (ناصری گیسور، محمدرضا، ۱۳۹۰)
۳۶-۲ موانع گسترش اینترنت در ایران
پس از گذشت سالها از ورود اینترنت به ایران، این شبکه هنوز آنچنان که باید و شاید جایگاه و کارکرد مناسب خود را نیافته و آنطور که باید، از ظرفیتها و قابلیتهای آندر جامعه استفاده نشده است.
مهمترین موانع بهبود اینترنت در ایران عبارتند از:
 
 
انحصار دولتی مخابرات: واگذاری اینترنت در ایران به طور انحصاری در اختیار شرکت مخابرات ایران و وزارت فنآوری اطلاعات و ارتباطات است و این امر، مانع ایجاد رقابت و بهبود چشمگیر وضعیت اینترنت میشود. دولتی و انحصاری بودن اینترنت در ایران، موجب شده است از یک سو، شرکت مخابرات به دلیل نداشتن رقیب، برای بهبود سریع خدمات اینترنتی تلاش نکند و از سوی دیگر، تحت تاثیر سیاستهای دولتی و در اغلب موارد، به دلایل سیاسی از سرعت دادن به اینترنت جلوگیری کند. این در حالی است که تجربه نشان داده است، عموماً انجام امور از سوی دولت، به دلیل بوروکراسی پیچیده و نبودن انگیزه لازم در مسئولان شرکتها و ادارات، نسبت به بخش خصوصی با کندی بیشتری مواجه است. ایران در حال حاضر در زمینه پهنای باند اینترنتی در قالب فیبر نوری با محدودیت مواجه است. در کشور ما فیبر نوری در اختیار دولت قرار دارد و توزیع پهنای باند نیز خصوصی نیست، اگر چه شرکتهای واسطهای در این زمینه تشکیل شدهاند که میان دولت و مصرفکننده قرار دارند. بهعبارت دیگر، در ایران، زیرساختهای مربوط به اینترنت و دنیای سایبر بهطور کامل دولتی هستند.
مشکلات زیرساختی: اینترنت ایران از مشکلات ساختاری و زیربنایی رنج میبرد. بهگونهای که در حال حاضر، بستر پایداری برای آن وجود ندارد. یکی از مهمترین دلایل این وضعیت آن است که مسیرهای اینترنت در ایران (فیبر نوری) صرفاً از طریق ترکیه و امارات متحده عربی به جهان خارج وصل شده و این دو مسیر معمولاً با قطع فیبر نوری بر اثر اصابت لنگر کشتیها در خلیج فارس یا دریای عمان یا مسائل دیگر بهراحتی قطع میشود. قطع هر مسیر به معنای افزایش فشار تقاضا بر مسیر دیگر میشود و این مسئله به کندی بیشتر خط اینترنت و بروز مشکلات جدی برای کاربران میانجامد. این در حالی است که در صورت بروز قطعی در اینترنت نمیتوان از طریق ماهواره از آن استفاده کرد. (همشهری، ۲۲ آذر ۸۷)
فیلترینگ: یکی دیگر از مشکلات جدی اینترنت در ایران، فیلترینگ است. در حال حاضر، هزاران وبسایت و پایگاه خبری فارسی و غیرفارسی وجود دارند که به دلایل امنیتی یا فرهنگی در ایران مسدود شدهاند و این وضعیت با وقوع رخدادهایی مانند حوادث پس از انتخابات دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ۲۲ خرداد ۸۸ به مراتب تشدید شده است. فیلترینگ یاد شده از طریق وارد کردن کلیدواژه به سیستم اینترنتی ایران صورت میگیرد و همین مساله موجب شده است تا حتی سایتهای علمی و مفید نیز که مشکل امنیتی، فرهنگی و یا سیاسی ندارند صرفا به دلیل وجود واژهای مشابه در مطالب آن، از دسترس کابران خارج شوند. همه ما هنگام گردش در اینرنت بارها با این پیغام فیلترینگ یا پیامهای مشابه برخورد کردهایم: «با استناد به قانون جرایم رایانهای، دسترسی به تارنمای فراخوانده شده امکانپذیر نمیباشد.» یا «مشتریک گرامی، دسترسی به این سایت امکانپذیر نمیباشد. در صورتیکه این سایت به اشتباه فیلتر شده است با پست filter@dci.ir الکترونیکی با درج نام دامنه مورد نظر در موضوع نامه و ارائه توضیحات لازم مکاتبه فرمایید.»
سرعت اینترنت: یکی دیگر از مهمترین مشکلات اینترنت در ایران، کندی شدید سرعت آن است. اکنون در کشورهای پیشرفته، اینترنت با سرعت صدمگابایت در ثانیه با کابل

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.

برق در اختیار خانوادهها قرار میگیرد، در حالیکه متوسط سرعت اینترنت در ایران (بنا به گزارش اردیبهشت ۱۳۸۸ سایت آمارهای جهانی اینترنت) ۳۶ کیلوبایت در ثانیه است. گفتنی است تا زمان مذکور فقط ۴۶۵ هزار نفر در ایران از طریق مودمهای ADSL به اینترنت پرسرعت متصل بودهاند. اگر چه آمار ارائه شده درباره کاربران اینترنت در ایران متفاوت است اما گزارش یاد شده، کل کاربران اینترنت را در ایران ۲۳ میلیون نفر بیان کرده که حدود ۵/۲۲ میلیون نفر از آنان با شیوه Dial Up (خط تلفن) با سرعت متوسط کمتر از ۳۰ کیلوبایت در ثانیه به اینترنت وصل میشوند. بهنظر میرسد، نبود سرعت دسترسی مناسب به اینترنت موجب میشود کاربران از ادامه تلاش برای استفاده از اینترنت صرفنظر کنند و در نتیجه، میزان تقاضای کاربران تحت تاثیر قرار گیرد. چنین اقدامی به خودی خود موجب پیامدهای دیگری مانند غنی نشدن فرهنگ اینترنت در میان مردم و بیرغبتی به گسترش آن، از سوی کسانی میشود که در پی سود یا کسب توجه مردم از طریق تبلیغات و اطلاعرسانی اینترنتی هستند. از سوی دیگر باید در نظر داشت که دولت نیز برنامههای بسیاری را برای ارائه خدمات مختلف اداری، آموزشی و بانکی به مردم در قالب اجرای طرحهایی نظیر دولت الکترونیک و شهروند الکترونیک آغاز کرده است که توفیق آنها نیازمند بهبود وضعیت اینترنت در ایران است.
مدیریت: دیگر مشکل عمده اینترنت در ایران، مدیریت است. در حال حاضر، مدیریتی روی ثبت دامنه و محتوای مطالب سایتها و وبلاگها وجود ندارد و از طرفی ۴۰ درصد محتوای اینترنت مطالب پورنو و جنسی برآورد میشود که در فرهنگ ایرانی، مستهجن و غیراخلاقی است. این در حالی است که در کشورهای غربی برای دسترسی افراد به اینگونه مطالب، محدودیتهای قانونی وجود ندارد و منعی برای دسترسی قشرها و سنین مختلف در نظر گرفته نشده است.
امنیت: یکی دیگر از موضوعات مهم درباره اینترنت، مساله امنیت آن است. این موضوع اگرچه فقط به ایران مربوط نمیشود و کشورهای مختلف درگیر پیامدهای آن هستند اما به نظر میرشد در ایران با گسترش اینترنت، هکرها و کسانی که با حمله به سایتها به دنبال از کار انداختن آنها هستند یا تلاش میکنند به حسابهای اینترنتی آنان نفوذ و از کارتهای اعتباری آنان سوء استفاده کنند، در حال افزایش است. نمونههای آن را میتوان به صورت روزمره در اخبار مطبوعات و رسانهها خواند. این درحالی است که بالا بودن امنیت در برنامههای کاربردی تحت وب، باعث حفظ منافع کاربران میشود و میتواند به افزایش همگانی شدن استفاده از اینترنت کمک کند. توجه عمومی جامعه به اینترنت در صورتی میسر خواهد شد که اعتماد کافی نسبت به آن وجود داشته باشد تا در صورت مواجه شدن مردم با هرگونه ضرر مادی یا معنوی، آنها تقاضای خود را همراه با علاقه در استفاده از این سرویس از دست بدهند و باید در نظر داشت که میزان سواد کاربر در این دیدگاه نقش بسزایی دارد.
محدودیت کاربرد: موضوع محدودیت کاربرد اینترنت در ایران از دیگر مشکلاتی است که در این زمینه مطرح است. اگرچه امروزه اینترنت برای اطلاعرسانی، تبادل اطلاعات یا برخی اطلاعات بانکی در کشور مورد استفاده قرار میگیرد اما موارد استفاده از آن، بسیار بیش از آن چیزی است که در ایران شناخته شده است. یکی از این کاربردها، امضای الکترونیکی برای انتقال اسناد گوناگون از طریق اینترنت است. ارائه مجوزهایی از سوی دولت به همراه فعالیت بانکها باعث پیشرفت عملیات و نقل و انتقال در اینترنت و کاربردی کردن فرهنگ استفاده از آن خواهد شد و همزمان، ارائه سرویسهای اینترنتی از سوی ارگانهای کلیدی اعم از دولتی و خصوصی که با بیشتر مردم جامعه در ارتباطند، نقش مهمی در رسیدن به هدف ایفا خواهد کرد. ثبت نام اینترنتی کنکور یکی از گامهای اولیه و موفق در این عرصه است. به عقیده بسیاری از کارشناسان، برنامههای کاربردی استفاده از اینترنت در کشور اکنون محدود است و سازوکاری برای سودآوری سازمانها و شرکتهای فعال در حوزه محتوا و ایجاد کاربری اینترت وججود ندارد. این در حالی است که اگر نیاز به استفاده از اینترنت و ایجاد محتوا در کشور رشد کند، مردم بهصورت خودکار در آن سرمایهگذاری خواهند کرد. محدودیت کاربرد در اینترنت موجب طرح این سوال میشود که با توجه به وضعیت کنونی که هنوز ضرورت استفاده و گسترش آن برای اقشار مختلف مردم و حتی مسئولان بهخوبی جا نیفتاده است، آیا گسترش فیبر نوری و تلاش برای افزایش پهنای باند و سرعت اینترنت چندان گرهگشا خواهد بود؟ پاسخ روشن است. بدون وجود زیربناها و قوانین مورد نیاز و فرهنگسازی مناسب کاربردهای اینترنت در ایران رشد نخواهد کرد.
هزینه بالا: یکی دیگر از موانع رشد اینترنت در ایران، هزینه بالای آن بویژه درباره اینترت پرسرعت ADSL است. اکنون بسیاری از اقشار جامعه اعم از استادان دانشگاهها، روزنامهنگاران و دانشجویان و محققان برای انجام تحقیقات و پژوهشهای خود یا آگاهی و اطلاعرسانی در فضای سایبر هر روز چندین ساعت در خانه به اینترنت مراجعه میکنند اما این مراجعه اغلب با سیستم خط تلفن معمولی یا همان Dial Up صورت میگیرد که بسیار کند است زیرا هزینههای ماهانه بهرهگیری از خط اینترنت پرسرعت در کشور بسیار بالاست، اگرچه همین خط نیز نسبت به کشورهای دیگر بهویژه کشورهای غربی و شرق آسیا بسیار کند بهنظر میرسد. برای بهبود این وضعیت، بهنظر میرسد ارزان کردن هزینهها از طریق بهبود زیرساختها – که برعهده وز
ارت ارتباطات و فنآوری اطلاعات است – و نیز ایجاد آمادگی لازم به لحاظ آموزشی و فرهنگی باید مورد توجه قرار گیرد.
فرهنگ اینترنت: مانع دیگری که در راه گسترش اینترنت در ایران به چشم میخورد، نبود فرهنگ استفاده مناسب و بیاعتمادی بسیاری از خانوادهها به آن است. باید بهخاطر داشت که کاربرد محدود اینترنت در ایران، ویژگیهای فرهنگی جامعه ما، وجود مطالب و تصاویری در همه زمینهها اعم از اخلاقی و غیراخلاقی و استفاده نادرست از اینترنت چه از نظر نوع مطالب و چه به لحاظ میزان استفاده – که میتواند به اعتیاد اینترنتی بینجامد – باعث شده است، فرهنگ اینترت در ایران به تشویق خانوادهها برای استفاده از آن منجر نشود.
به طور طبیعی، بهبود وضعیت اینترنت در ایران، نیازمند توجه به همه مسائل یاد شده و رفع موانع است. هماکنون مردم به عنوان کاربران اینترنت، بسته به نوع کاربردی که از اینترت میشناسد، از آن استفاده میکنند و خود تعریفی از این فضا دارند اما بهنظر میرسد این امر کافی نیست و جامعه، نیازمند طرح موضوعهایی مفید و بهینه در این حوزه است. فضای اینترنت مانند یک شهر، شامل مباحثی چون ترافیک و نیازمند قوانینی برای حضور و تردد در این شهر است. نادیده گرفتن قوانین، با ایجاد ترافیک خسارتهای مالی و معنوی زیادی را بهدنبال خواهد داشت و در تمامی شرایط، نیاز به دستگاه و ارگان ناظر که متولی امر باشد، احساس میشود. در این راه، تحقق شعار اینترنت ملی مبنی بر دسترسی به مجموعه اطلاعات سریع، ارزان و همگانی در داخل کشور میتواند نقش موثری ایفا کند. (همان)
۳۷-۲ کاستیهای روزنامهنگاری آنلاین
روزنامهنگاری آنلاین اگرچه بهعنوان عرصهای جدید در اطلاعرسانی، فرصتیرا فراهم کرده است تا با هزینه کمتر، در هر لحظه از اطلاعات، اخبار و رویدادهای مهم باخبر شویم اما همانند دیگر فنآوریهای نوین، بهدلیل آنکه هنوز در آغاز راه است، نیازمند فرصتهایی است تا سایبرژورنالیستها و مخاطبان، خود را در برابر یکدیگر قرار دهند و روزنامهنگاری آنلاین توانایی خود را برای غلبه بر مشکلات بهمعرض نمایش بگذارد.
کارشناسان ارتباطات بر اینباورند که روزنامهنگاری آنلاین با وجود رشد فوقالعاده و شگفتیآفرین خود در سالهای اخیر و نوآوریهای بسیاری که در اطلاعرسانی داشته است، هنوز راه درازی برای تکامل در پیش دارد و باید بر مسائل و مشکلاتی بسیار غلبه کند. برخی مشکلات یاد شده، ناشی از ماهیت دنیای سایبر و کاستیهای آن و برخی دیگر نیز بهدلیل کمتجربگی دستاندرکاران و مخاطبان این عرصه یا ضعف زیرساختها در کشورهای گوناگون است.
بهطور خلاصه، کاستیهای روزنامههای آنلاین در مقایسه با روزنامههای چاپی چنین است:
سختی مطالعه روی صفحه نمایش
وابستگی به فنآوری روز
هزینه بالای نیروی متخصص و تجهیزات نوین
حذف درآمد حاصل از تکفروشی روزنامهها
امکانات و دانش انفورماتیک محدود مخاطبان
کیفیت پایین و گرانی ارتباطات اینترنتی (بویژه در کشورهای در حال توسعه مانند ایران)
غیرتخصصی شدن روزنامهنگاری بهواسطه حضور روزنامهنگاران کمتجربه اما متخصص در علوم رایانه و مخابرات
منابع ناموثق خبر؛ چرا که هر فرد و گروه میتواند در اینترنت منبع خبر باشد، در حالیکه انعکاس اخبار موثق برای حفظ مخاطب یکی از مهمترین دستورهای کار رسانههای چاپی است.
زمان ماندگاری پیام در رسانههای الکترونیکی کمتر از روزنامههای چاپی است.
مشکلات و محدودیتهای فنی