پایان نامه حقوق درباره : مالیات بر درآمد

بینالملل تعریف نشده است. در مجموع میتوان گفت که قرارداد مدرن امتیازی قراردادی است که همان اصول حقوقی قراردادهای امتیازی سنتی بر آن حکمفرماست اما به طرز آشکاری در آن جنبههایی از قراردادهای سنتی که به ضرر کشورهای تولید کننده بود تغییر پیدا کرده است. در این قراردادها نیز به مانند قراردادهای سنتی، شرکت نفتی خارجی مجاز است که به کشف و استخراج مخازن نفتی کشورهای میزبان بپردازد و اختیارات قابل توجهی برای توسعه مخازن به شرکت نفتی اعطا میشود. همچنین شرکت طرف قرارداد اختیار بازاریابی و انتقال نفت تولید شده را نیز بطور معمول داراست. بر خلاف قراردادهای طبیعی که معمولا حاکم یا پادشاه اقدام به اعطای امتیاز مینمـود در این قراردادهـا دولت از طریق وزارت صنایع و بـا تصویب هیات وزیران اقدام به اعطای امتیـاز مینماید. اما باید توجه داشت که فقط وزارت صنایع به عنوان یکی از اطراف قرارداد است و دولت در این زمینه هیچ تعهدی را نمیپذیرد. ورود دولت به عنوان یکی از اطراف قرارداد آثار حقوقی فراوانی در پی دارد. بطور خلاصه می توان گفت قراردادی که با دولت منعقد میگردد اگر قادر به تامین خواستههای عمومی نباشد از پایداری و ثبات کافی برخوردار نخواهد بود. در این میان تغییرات شرایط اقتصادی و سیاسی دولتهای میزبان نیز تاثیرات فراوانی بر قراردادها خواهد داشت که در این میان میبایست به دو فاکتور تعهدات و الزامات شرکت متصدی اکتشاف و توسعه و نیز تعیین حداقل هزینههای اکتشاف و توسعه اشاره نمود. شرکت طرف قرارداد متعهد است برای انجام تعهداتش در اکتشاف و توسعه میدان نفتی حداقلی از هزینهها را صرف نموده و کارهای مورد نیاز را لااقل در حدود معین شده در قرارداد به انجام برساند. مبلغ حداقل هزینهها وکارهای مورد تعهد در هنگام شرکت در مزایده توسط شرکت اعلام میشود و در هر قرارداد بسته به شرایط تعیین میگردد. عدم انجام هر یک از تعهدات توسط دارنده امتیاز به عنوان نقض اساسی تعهد محسوب میشود و ممکن است به اقامه دعوی توسط دولت و مطالبه مبالغ هزینه نشده به همراه بهره آن از شرکت منجر شود. برای این قراردادهـا نمونههای زیادی را میتوان مثال زد. به عنوان مثال قرارداد امتیازی ابوظبی و یا قراردادهای منعقده در انگلستان را میتوان نام برد. در جنوب شرقی آسیا هم تایلند کشوری است که نظام امتیازی را به شکل تغییر یافته و مدرن آن، هم در صنعت نفت فراساحل و هم در صنعت نفت خشکی مورد استفاده قرار میدهد.

2-2-1-2-1. نظام مالی قراردادهای مدرن امتیازی
در قرارداد امتیاز گوفر در سال 1985 تکالیف مالی زیر برای دارنده امتیاز شمرده شده بود:
الف- پاداش امضای قرارداد
دارنده حق امضاء موظف است در زمان امضای قرارداد مبلغ معینی را به عنوان جایزه یا حق امضاء به دولت بپردازد. این مبلغ به نسبت موقعیت جغرافیایی کشورهای تولید کننده نفت و درصد امکان کشف در آن تفاوت میکند. به عنوان مثال این مبلغ در قراردادهای تایلند تا سال 1990 پنجاه هزار دلار بوده است در حالی که در همان زمان این مبلغ در قراردادهای چین یک میلیون دلار تعیین شده است.
ب- پاداش سالانه
از سال 1982 مبلغ معین سالیانه تعیین شده که دارنده امتیاز باید به دولت بپردازد. این مبلغ بر اساس میزان تولید سالیانه تعیین میشود. این نوع از پرداخت که به صورت سالیانه تعیین شده است بیشتر به ماهیت بهره مالکانه شباهت دارد تا پاداش و به نظر میرسد نوع رشدیافتهای از بهره مالکانه باشد.
ج- سود سالیانه
سود سالیانه نیز مانند پاداش از مختصات قراردادهای مدرن امتیازی است. این شرط در بردارنده تعهدی برای دارنده امتیاز است که در هر سال مدعی هزینهای بیش از نوزده درصد ارزش نفت استخراج شده یا فروخته شده، نشود. در فرضی که دارنده امتیاز مدعی هزینهای بیش از درصد مقرر باشد باید معادل مبلغ مازاد بر نوزده درصد به عنوان سود سالیانه به دولت بپردازد. بنابراین چنانچه هزینههای قابل کسر از درآمد کمتر از نوزده درصد کل ارزش نفت استخراج شده باشد، دارنده امتیاز موظف به پرداخت سود سالیانه نیست. بنابراین این مبلغ به نظر میرسد ابزاری برای کنترل هزینههای اعلامی است که در صورت اعلام هزینهای بیش از درصد مقرر منجر به جریمه دارنده امتیاز به میزان اضافی میشود. به بیان دیگر ریسک افزایش هزینهها بیش از مبلغ تعیینی به عهده دارنده امتیاز گذارده شده است. خاطر نشان میشود که تعیین درصد مذکور باید با توجه به شرایط جغرافیایی میدان، میزان هزینههای استخراج، ضریب بازیافت و میزان ذخایر صورت گیرد.
د- بهره مالکانه
بهره مالکانه ممکن است به انتخاب دولت به صورت نقد یا درصدی از نفت خام به دولت پرداخت شود. ملاک تعیین قیمت به منظور محاسبه بهره مالکانه عبارت است از قیمت نفت صادراتی و قیمت بازار در هنگام تحویل به دولت. به بیان دیگر نفت تحویلی به دولت همواره در نقطه تحویل ارزشگذاری میشود در حالی که قیمت نفت صادراتی در نقطه صادرات ملاک محاسبه قرار میگیرد. در هر شرایطی دارنده امتیاز از پرداخت بهره مالکانه نسبت به نفتی که به عنوان بهره مالکانه به دولت تحویل میدهد معاف است.مطابق مقررات تا سال 1989 مبلغی ثابت بود ولی از آن سال به بعد نرخ متغیری برای بهره مالکانه تعیین شد و با افزایش میزان تولید نرخ بهره مالکانه نیز به صورت پله ای افزایش مییابد. همچنین نرخ بهره مالکانه در فراساحل، 70 درصد آن در خشکی است. البته مشوقهایی هم برای دارنده امتیاز در قالب امکان کاهش نرخ بهره مالکانه در دو فرض در نظر گرفته شده است. نخست آنکه محدوده فعالیت دارنده امتیاز از نظر جغرافیایی در محلی واقع باشد که از حیث منابع نفت و گاز چندان غنی نیست به شرطی که میزان تخفیف از 30 درصد تجاوز نکند و دوره تخفیف هم از 4 سال کمتر نباشد و دوم مناطقی که از لحاظ جغرافیایی به گونه ای است که تولید از آنها بسیار پرهزینه خواهد بود.
ه- مالیات بر درآمد
دارنده امتیاز مکلف به پرداخت مالیاتی معادل 50 درصد سود خالص ناشی از تجارت مربوط به نفت و یا 35 درصد مالیات سود بعلاوه 8/23 درصد مالیات بر ارسال وجه به خارج میباشد. تقریبا میتوان گفت نرخ مالیات بر درآمد در تایلند از باقی کشورهای آسیایی بیشتر است.
و- ما به ازای ویژه سود
علاوه بر مالیات بر درآمد گونهای دیگر از مالیات بعد از سال 1989 در تغییرات قانونی اضافه شده است. در واقع این نوع از مالیات به منظور جلوگیری از منافع بادآورده برای شرکتهای بینالمللی نفت وضع شده است. به بیان دیگر در صورتی که منافع عایدی برای شرکتهای نفتی به جهت افزایش قیمت نفت و یا کشف منابعی که هزینه کمی برای استخراج نیاز دارد، از حدود معینی تجاوز کند، این نوع از مالیات به درآمدهای عایدی تعلق خواهد گرفت. هدف این تعدد مالیات ها در واقع تلاشی برای افزایش سهم دولت میزبان از عایدات نفتی است.
با عنایت به مراتب فوق و ملاحظه سایر قراردادهای امتیازی در حال حاضر میتوان گفت که سهم دولتهای میزبان از عایدات نفتی در حال حاضر ما بین 55 درصد تا 90 درصد عایدات میدان در حال نوسان است.
ز- مشارکت دولتی
در برخی از انواع قراردادهای امتیازی نسل جدید، به موجب قوانین حاکم بر قرارداد، پیشبینی شده است که یک شرکت دولتی باید در قرارداد با شرکت دارنده امتیاز مشارکت داشته باشد. به طور معمول شرکت دولتی به عنوان شریک دارنده امتیاز محسوب میشود و به همین منظور لازم است که موافقت نامه مشارکت بین شرکت اخیرالذکر و دارنده امتیاز منعقد گردد. درصدی که دولت در قرارداد مشارکت طلب میکند ممکن است میزانی ثابت باشد که به موجب قانون تعیین شده است و یا اینکه در جریان مذاکره تعیین شود. در برخی از قراردادهای امتیازی قرارداد مشارکت نیز در قرارداد تیپ امتیاز گنجانده شده است.
2-2-2. قراردادهای مشارکت در تولید
علی رغم در دسترس بودن قراردادهای مدرن امتیازی و قابلیت این قراردادها برای پاسخگویی به اغلب نیازهای کشورهای در حال توسعه تعداد زیادی از کشورهای تولیدکننده نفت با اصرار به نوع دیگری از قراردادها روی آوردند. هدف آنها از انعقاد این قراردادها برآورده شدن حداکثری اقتضائات سیاسی و نیازهای اقتصادی آنان بود. به نظر میرسد اولین قراردادهای منعقده از این نوع هم زمان با ملی شدن صنعت نفت و قرارداد کنسرسیوم منعقده بین شرکت ملی نفت ایران و کنسرسیوم متشکل از هفت شرکت نفتی بود ولی در عین حال در ادبیات حقوقی نفت قراردادهای منعقده در اندونزی را به عنوان نمونه قراردادهای مشارکت در تولید مورد بررسی قرار میدهند.

در تعریف قرارداد مشارکت در تولید گفته اند قراردادی است که مابین یک شرکت ملی نفت و یک شرکت نفت خارجی منعقد میشود و بموجب آن شرکت اخیر مجاز میشود در محدوده معینی و مطابق شرایط قرارداد به اکتشاف و استخراج نفت بپردازد و در مقابل منافع تولید نفت بین دو شرکت تقسیم میشود. در تعریف دیگری نیز به طور خلاصه این قرارداد توافقی عنوان شده که به موجب آن دولت به عنوان مالک منبع طبیعی یک شرکت نفتی را به عنوان پیمانکار در خدمت میگیرد و عایدات شرکت نفتی پس از کسر هزینهها مطابق توافق از پیش تعیین شده مابین دو طرف تقسیم میشود.
با عنایت به تعریف بالا میتوان گفت اهلیت طرف دولتی یا بر مبنای تملک منابع طبیعی توسط دولت است و یا به واسطه اجازه انحصاری است که دولت به شرکت دولتی در راستای بهرهبرداری از منابع طبیعی اعطا نموده است. به طور عمده در این قراردادها پیمانکار موظف به تامین مالی پروژههای اکتشاف و بهرهبرداری است، اگر چه ممکن است طرف دولتی نیز در تامین هزینهها مشارکت نماید. تمامی اقدامات شرکت بینالمللی باید مطابق با برنامه سالیانه و بودجهای باشد که باید تصویب قبلی دولت یا طرف دولتی را اخذ نموده باشد.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

  دانلود پایان نامه حقوق درباره : پردازش اطلاعات

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

تمام سهمی که در این قراردادها عاید طرف پیمانکار میشود عبارت است از نفت هزینه و نفت فایده. نفت هزینه عبارت است از درصدی از نفت تولیدی که بابت جبران هزینههای تولید واکتشاف به پیمانکار تعلق
میگیرد. در بسیاری از کشورهای تولید کننده نفت باقی مانده پس از کسر هزینههای مالیات بر درآمد، بهره مالکانه و نفت هزینه ما بین پیمانکار و صاحب مخزن تقسیم میشود این میزان از نفت را نفت فایده مینامند. علاوه بر آنچه ذکر شد ممکن است شرکت طرف قرارداد مجبور باشد که مالیات بر درآمد مبالغ ناشی از فروش سهم خود را نیز بپردازد. البته در نسخههای اولیه این قراردادها فرض بر آن بود که مالیات بر درآمد شرکت طرف قرارداد از محل نفت فایده که به دولت پرداخت میشود جبران میشود و بنابراین دیگر نیازی به پرداخت مالیات بر درآمد نیست.البته این سیستم در برخی از انواع قدیمی قراردادهای مشارکت در تولید هنوز هم به کار برده میشود.
در نهایت و به طور خلاصه تعریف قراردادهای مشارکت در تولید وامتیازی در این است که در مورد اول به جای مشارکت در نفع چنانچه در قراردادهای امتیازی معمول بود، مشارکت در تولید رواج یافت. به هر حال اگر چه در نگاه اول به نظر میرسد که قرارداد مشارکت در تولید برای شرکتهای بینالمللی نسبت به قراردادهای امتیازی سختتر، پر تعهدتر و کم فایدهتر است اما واقع امر آن است که به غیر از کاهش دسترسی این شرکتها به نفت تولیدی، هر میزان نفعی که دولت در قرارداد مشارکت در تولید برای خود لحاظ میکند به راحتی در قراردادهای امتیازی نیز قابل لحاظ کردن است. به نظر میرسد در قراردادهای مشارکت در تولید فقط تعداد پارامترهای مالی به کار گرفته شده برای افزایش سهم دولت، فراوانی بیشتری دارد. به عنوان مثال سهم دولت از تولید، سهم اضافه بر میزان مقرر از نفت فایده، عوارض گمرکی صادرات، مالیات بر درآمد که در مجموع قابلیت انعطاف بیشتری را به قراردادهای مشارکت در تولید میدهد. در عمل پارامترهای مالی قراردادهای مشارکت در تولید بیشتر به کیفیت و میزان تولید بستگی دارند.
2-2-3. قراردادهای خدمت
قراردادهای خدمت به عنوان نسل سوم از قراردادهای بینالمللی نفت و گاز در تجارت بینالملل پا به عرصه وجود گذاشت و اندک زمانی بعد از انشاء آن با اقبال نسبتاً خوبی در کشورهای نفت خیز مواجه شد. قرارداد خدمت (که در نظام حقوقی ما به عنوان

این نوشته در پایان نامه حقوق ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید