پایان نامه حقوق درباره : درآمدهای نفتی

ت هیدروکربوری و میزان گوگرد آن به نفت خام‌های سبک و سنگین و ترش و شیرین طبقه‌بندی می‌شود. نفت خام انواع مختلفی دارد که بیش از هفتاد نوع آن به مقدار تجاری، تولید و در بازار معامله می‌شود. شاید هیچ دو نفت خامی را نتوان یافت که خصوصیات آن درست مثل هم باشد، اما می‌توان ویژگی‌هایی به دست داد که از طریق آن و با مقایسه‌ آنها با ویژگی‌های نفت خام‌های شاخص نظیر برنت، «دبلیو.تی.آی» و دوبی، بهای معقولی برای آنها در بازار به دست آید. از جمله این ویژگی‌ها سبکی و سنگینی و ترشی و شیرینی است.
«ای پی آی» برای نشان دادن میزان سبکی و سنگینی نفت خام، به‌طور معمول از شاخص حاصل تقسیم عدد 14.5 بر «وزن مخصوص» نفت‌خام در درجه حرارت 60 درجه فارنهایت، منهای عدد 131.5 به دست می‌آید.نفت خام‌های با «آی.پی.آی» بالاتر از 30 را سبک و 20 تا 30 را متوسط و پایین‌تر از 20 را نفت خام سنگین می‌گویند. نفت‌خام‌هایی با ای.پی.‌آی» بیشتر از 44 مانند نفت خام «اکوفیسک» نیز وجود دارد که آنها را بسیار سبک می‌گویند.
نفت خام افزون بر «هیدروکربور‌ها»‌، ناخالصی‌هایی نظیر نیتروژن، گوگرد، نمک و فلزات نیز در خود دارد. مقدار گوگرد (سولفور) موجود در نفت، یکی از مهم‌ترین عوامل تاثیر‌گذار بر قیمت آن است. هیدورژن سولفید به سبب داشتن خاصیت اسیدی، خورندگی دستگاه‌های تقطیر را افزایش می‌دهد و به سبب سمی بودن، به محیط زیست خسارات جبران‌ناپذیری وارد می‌کند. از این‌رو، حذف آن از نفت خام ضرورتی انکار‌نشدنی و در عین حال پرهزینه است.نفت خام ترش به نفت خامی میگویند که میزان گوگرد آن بیش از نیم درصد باشد ودر مقابل آن نفت خام شیرین کمترنیم درصد گوگرد دارد. بیشتر نفت خامهای شیرین سبک وبیشتر نفت خام های ترش سنگین هستند برخی از انواع نفت خام عبارتند از:
الف. نفت خام برنت
یکی از شناخته‌شده‌ترین شاخص‌های نفت خام است که به عنوان مبنای قیمت‌گذاری بسیاری از انواع نفت خام در بازارهای جهانی به کار میرود. نفت خام برنت مخلوطی از نفت استخراج‌شده از شبکه‌ برنت و «نینان» در دریای شمال است که از طریق شبکه‌ خط لوله به پایانه‌ نفتی «سالوم وو»؛ بزرگ‌ترین بندر صادراتی دریای شمال، در مخلوط برنت بیش از 38 و میزان گوگرد آن 0.41 درصد «ای پی آی» بریتانیا انتقال می‌یابد و در آنجا بارگیری می‌شود. بنابراین در طبقه‌ نفت خام‌های سبک و شیرین قرار می‌گیرد.
ب. نفت خام مارس
از جمله انواع نفت خام‌های سنگین و ترش به‌شمار می‌آید که در آمریکا و خلیج مکزیک تولید و در مارس بارگیری و صادر می‌شود. درجه «ای.پی.آی» آن 29 و مقدار گوگرد آن 1.9 درصد است. شرکت شل یکی از تولید‌کنندگان بزرگ این نفت خام به‌شمار می‌آید.
ج. نفت‌خام میناس
یکی از نفت خامهای سوماترا لایت که با نام نفت خام سبک سوماترا، نفت خام میناس نیز شناخته میشود. این نفت شاخص بازار آسیاست که در مناطق خشکی جزیره ساماترای اندونزی تولید و از بندر «دومای» صادر می‌شود. این نفت خام با درجه «ای.پی.آی» 35.8 درصد گوگرد از جمله انواع نفت سبک و شیرین به‌شمار می‌آید. محموله‌های صادراتی این نفت خام از 500 تا 700 هزار بشکه در نوسان است. تولید روزانه‌ نفت خام میناس بیش از 400 هزار بشکه برآورد می‌شود.
د. نفت خام موربان
با درجه «ای.پی.آی» 39.3 و وجود 0.8 درصد گوگرد از جمله انواع نفت خام‌های سبک می باشد و در موربان بارگیری می شود. نسبتاً شیرین به‌شمار می‌آید. این نفت خام در امارات متحده عربی تولید و از بندر تولید نفت خام موربان تا 1.5 میلیون بشکه در روز گزارش می‌شود.
ه. نفت خام تاپیس
این نفت خام در مالزی نزدیک به 46 درجه «ای پی آی» و میزان گوگرد 03/0 درصد در حوزه دریایی تاپیس تولید میشود. گفتنی است که این نوع نفت خام برخلاف نفت خام برنت در بازار نفت مورد معامله قرار نمی‌گیرد، اما یکی از انواع نفت شاخص برای قیمت‌گذاری در منطقه‌ آسیا به‌شمار می‌آید. استرالیا به سبب روابط تجاری گسترده‌ای که با منطقه آسیا دارد، قیمت نفت خام تاپیس را برای قیمت‌گذاری نفت خام‌های وارداتی و حتی فرآورده‌های نفتی خود به کار می‌برد.
جدول1-1- جدول مشخصات نفت خام‌ ایران
نفت خام
درجه API
درصد گوگرد
سنگین ایران
29.6
2
سبک ایران
33.4

1.37
فروزان ایران
29.7
2.20
سروش ایران
18.6
3.62
جدول1- 2- جدول مقایسه‌ای نفت کشورهای نفتی
نفت خام
درجه API
درصد گوگرد
سبک عربستان
32.7

1.90
متوسط عربستان
30.6
2.47
دوبی
30.4
2.13
عمان
33
1.14
برنت دریای شمال
35.5
0.41
دبلیو.تیو.آی
38.7
0.45
یورال روسیه
31.8
1.35
زکویت
30.5
2.6
بصره عراق
30.2
2.52

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

گفتار سوم: صنایع بالا دستی و پایین دستی و بررسی دیدگاه قانون اساسی
1-3-1. صنایع بالا دستی و پایین دستی
عملیات و فعالیتهای نفتی از مطالعات ابتدایی برای جستجوی نفت شروع و شامل استخراج، توسعه،
بهرهبرداری، انتقال، ذخیرهسازی، پالایش، تبدیل، پخش و خرید و فروش نفت میگردد. عملیات نفتی به دو گروه عمده تقسیم میشوند: “عملیات بالادستی” و “عملیات پایین دستی”. برخی نیز دسته سومی را تحت عنوان “عملیات میاندستی”به این دو مورد افزودهاند. دستهی اخیر در واقع بخشی از عملیات پایین دستی بوده، مربوط به انتقال نفت و گاز یا فرایند تبدیل برای مقاصد انتقال است.
عملیات بالادستی نفت به فعالیتهای متنوعی اطلاق میگردد که منجر به تولید نفت و گاز میشود. این فالیتها شامل انجام عملیات اکتشافی، توسعه میدان از طریق حفر چاه و نصب تجهیزات سطح الارضی، و نهایتاً تولید است. فعالیتهای بالادستی به این جهت که از اکتشاف شروع شده و نهایتاً به تولید منجر میگردد، به “اکتشاف و تولید” معروف شدهاند. این فعالیتهابه سه دسته اصلی تقسیم میشوند: اکتشاف، توسعه و تولید. اکتشاف به طور عام شامل “ارزیابی” و “توصیف” هم میشود. توسعه نیز شامل “بهبود بازیافت نفت” و “افزایش بازیافت نفت” میگردد.
بعضی مواقع در قانون و یا در قراردادها، برخی از فعالیتهای پاییندستی مرتبط با عملیات بالادستی، جزء شرح کار طرف قرارداد بالادستی قرار گرفته، در مجموع به آن عملیات بالادستی اطلاق میشود. این روش در قانون نفت اصلاحی سال 1390 رعایت شده است. در بند 4 ماده 1 قانون مزبور، عملیات بالادستی چنین تعریف شده است: «کلیه مطالعات، فعالیتها و اقدامات مربوط به اکتشاف، حفاری، استخراج، بهرهبرداری و صیانت از منابع نفتی، انتقال، ذخیرهسازی و صادرات آن مانند پیجویی، نقشهبرداری، زمینشناسی، ژئوفیزیک، ژئوشیمی، حفر و خدمات فنی چاهها، تزریق گاز، آب، هواو یا هر فعالیتی که منجر به برداشت بهینه و حداکثری از منابع نفتی گردد و نیز احداث وتوسعه تأسیسات و صنایع وابسته، تحدید حدود، حفاظت و حراست آنها برای عملیات تولید و قابل عرضه کردن نفت در حد جداسازی اولیه، صادرات، استفاده و یا عرضه برای عملیات پاییندستی را شامل شود.». به رغم اینکه فعالیتهای انتقال یا ذخیرهسازی جزء عملیات پاییندستی است، ولی اگر در تعهد طرف دیگر قرارداد همراه با عملیات بالادستی قرار گیرند، تبعاً به آن عملیات بالادستی اطلاق میشود.
بخش بالادستی نفت از ویژگیهای ممتازی برخوردار است که آن را از سایر فعالیتهای اقتصادی و عمرانی جدا میکند. اولین ویژگی، خطرپذیری و ریسک اقتصادی بالای عملیات بالادستی است. ممکن است میلیونها دلار برای اکتشاف یک میدان سرمایهگذاری شود، بدون این که میدانی نفتی یا گازی کشف شود که استحصال نفت و گاز از آن میدان دارای توجیه اقتصادی باشد. حتی زمانی که میدانی کشف میشود، به دلیل عـدم قطعیتها و خطاهایی که در مرحله اکتشاف وجود دارد، تولیدات میدان ممکن است عملاً نتواند هزینههای هنگفت اکتشاف، توسعه و بهرهبرداری را جبران کند. کاهش قیمت نفت نیز عامل دیگری است که میزان خطرپذیری این نوع فعالیتها را افزایش میدهد.
دومین ویژگی، حجم بالای سرمایهای است که برای انجام عملیات بالادستی مورد نیاز است. تنها برای توسعه یک میدان نفتی جهت تولید صد هزار بشکه نفت در روز، بین سه تا چهار میلیارد دلار سرمایهگذاری نیاز است. این حجم از سرمایهگذاری به اضافه هزینههای اکتشاف و تولید، مقادیر قابل توجهی را تشکیل میدهد. علاوه بر آن، بسیاری از میادین نفت و گاز در مناطق دور دست قرار دارند. بنابراین لازم است هزینههای هنگفتی برای جادههای دسترسی و خطوط لوله، جهت انتقال نفت و گاز تولیدی آنها به مبادی صادراتی صرف گردد.
سومین ویژگی، نیاز به فناوری و دانش فنی بهروز و پیشرفتهای دارد که برای توسعه میادین نفت و گاز ضرورت دارد. عدم بهکارگیری تکنولوژی بهروز میتواند خسارات غیرقابل جبرانی به میدان وارد نماید. علاوه بر آن، ضریب بازیافت نفت وگاز به نوع تکنولوژی مورد استفاده بستگی دارد. امروزه با به کارگیری فناوری پیشرفته میتوان میزان برداشت نفت و گاز از مخازن را افزایش داد. افزایش میزان برداشت نفت و گاز باعث خواهد شد که درآمد حاصل از پروژه زیادتر گردد.
ویژگی دیگر فعالیتهای بالادستی افت تولید است. وقتی میدان نفتی توسعه پیدا میکند، به تدریج از فشار مخزن کاسته شده، بنابراین تولید کاهش پیدا میکند. کاهش تولید بسته به نوع مخزن سالیانه بین 7 تا 10 درصد تولید را شامل میشد. برای جبران این افت تولید، نیاز به انجام سرمایهگذاری بیشتری در قالب افزایش تولید و بهبود تولید یا توسعه میادین جدید خواهد بود.
ایران از جهت ذخایر شناخته شده گازی در جایگاه دوم قرار گرفته، از لحاظ ذخایر نفتی به عنوان چهارمین کشور محسوب میشود. بخشهای بزرگی از کشور، به خصوص در کرانه دریای خزر و استانهای غیرنفتخیز (خوزستان، بوشهر و کهکیلوه و بویراحمد) هنوز کشف نشده باقی ماندهاند.
بند (الف) ماده 125 قانون برنامه پنج ساله توسعه، مقرر داشته است که در طول برنامه پنجم (1394-1390)، علاوه بر حفظ تولید نفت و گاز سال 1389، روزانه یک میلیون بشکه نفت خام ودویست و پنجاه میلیون متر مکعب گاز طبیعی تولید گردد. از آنجا که در سال 1389 تولید روزانه نفت خام حدود 4 میلیون بشکه و تولید روزانه گاز طبیعی 150 میلیون مترمکعب بوده است، تولید نفت خام در پایان برنامه باید به حدود 3/5 میلیون بشکه در روز و تولید گاز به حدود 400 میلیون مترمکعب برسد. با توجه به افت طبیعی بین 7 تا 10 درصدی، برای رسیدن به این اهداف، رقمی بین صد و پنجاه تا دویست میلیارد دلار سرمایهگذاری در طول برنامه (1394-1390) نیاز است.
تامین این سرمایه عظیم از طریق درآمدهای نفتی عملاً غیرممکن است. بنابراین بخش اعظم آن باید از طریق بخش خصوصی تأمین گردد. بخش خصوصی داخلی نیز مممکن است بتواند بخش کوچکی از نیازهای ریالی پروژههای مزبور را تأمین نماید، اما قادر نخواهد بود که بخش قابل توجهی از منابع ارزی مورد نیاز را فراهم سازد. در نتیجه، سرمایهگذاری بخش خصوصی خارجی برای تأمین منابع مرود نیاز جهت حفظ و افزایش تولید نفت و گاز کشوری امری اجتنابناپذیر است.
این نگارش درصدد پاسخ به این پرسش است که آیا مقررات قانونی حاکم بر سرمایهگذاری خارجی در بخش نفت و گاز ایران میتواند بستر مناسبی را جهت جذب منابع خارجی مورد نیاز فراهم نماید. برای پاسخ به این سوال، ابتدا مقررات قانون اساسی از این جهت مورد بررسی قرار میگیرد که تا چه حد به شرکتهای خارجی اجازه میدهد در عملیات بالادستی نفت و گاز ورود یافته، سرمایهگذاری کنند. سپس قانون اجرای سیاستهای اصل 44 قانون اساسی که در صدد بیان حدود فعالیتهای بخش دولتی و خصوصی است، مورد بررسی قرار میگیرد. در قسمت بعد از قانون حمایت و تشویق سرمایهگذاری خارجی و شمول آن بر عملیات بالادستی نفت و گاز بحث میگردد. سپس، مقررات قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه- تا حدی که مربوط به سرمایهگذاری خارجی در عملیات بالادستی است- بررسی میشد. در قسمت بعد، قانون نفت 1366- که در سال 1390 اصلاح شده است- تشریح میشود. و در آخر قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت- که در سال 1391 به تصویب رسیده است- مورد بررسی واقع میگردد.
1-3-2. بررسی دیدگاه قانون اساسی در عرصه سرمایهگذاری خارجی در صنایع بالادستی
در قانون اساسی جمهوری

این نوشته در پایان نامه حقوق ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید