روبرو است. بر اساس م 67 ق.ا.ا.م مامور اجرا باید هنگام صورت‌‌برداری اموال بدهکار باید نوع، تعداد و مبلغ اسمی سهام وخصوصیاتی که معرف سهام است را ذکر کند. سهام در صورت لزوم باید در یکی از بانک‌ها نگهداری شود (م77 ق.ا.ا.م).
ولی در خصوص سهام با‌نام بدلیل ثبت نام و مشخصات دارنده در دفتر ثبت سهام به سهولت صورت می‌گیرد.
طلبکار ممکن است خود شرکت باشد، زیرا از تعهدات سهامداران پرداخت تعهد شده‌ی مبلغ سهام است که در صورت مطالبه‌ی شرکت و عدم پرداخت آن از سوی سهامدار، شرکت می‌تواند آن‌را در بورس به فروش رسانده یا خارج از بورس به مزایده بگذارد.
2-4- انواع سهام
سهام از جهات مختلف قابلیت تقسیم بندی دارد و در م 24 ل.ا.ق.ت به سهام بی‌نام، بانام و ممتازه اشاره شده، ولی تعریفی از آنها ارائه نگردیده است. در این قسمت به تبیین انواع مختلف سهام می‌پردازیم.
2-4-1- سهام از لحاظ شکلی
همانطور که گفته شد سهام دارای خصیصه‌ی شکلی است. شکل سهام در تقسیم بندی سهام به بانام و بی‌نام نقش دارد؛ در نتیجه شکل سند بانام و بی‌نام از یکدیگر مستقل است.
2-4-1-1- سهام بانام
سهام بانام سهامی است که نام شخص معین روی آن قید گردد و یا عنوان «سهام بانام» روی ورقه‌ی سهم ذکر گردد.
در سهام بانام، نام صاحب سهام و شماره سهام او باید در دفتر سهام شرکت قید شود. با ثبت در دفتر سهام، شرکت سهامدار خود را می‌شناسد و هم چنین ثبت در دفتر سهام شرکت دلیل مالکیت نیز محسوب می‌شود .
بر اساس م 25 ق ت: «انتقال سهام با اسم باید در دفتر شرکت به ثبت برسد. صاحب سهم باید شخصاً یا به توسط وکیل انتقال را در دفتر شرکت تصدیق نماید». سهم بانام بدون ثبت در دفتر ثبت شرکت قابلیت انتقال ندارد و در صورت گم شدن، دزدی یا از بین رفتن آنها خطری متوجه سهامدار نمی‌شود و مالیت سهامدار همچنان ثابت است.
گرایش بیشتر شرکت‌ها به صدور سهام بانام بدلیل مزایایی مثل شناسایی آسان سهامداران و عدم ورود به دعاوی حقوقی مبنی بر گم شدن یا سرقت برگه‌های سهام بی‌نام و نیز امکان تعهد بخشی از سرمایه شرکت (در صورتی که سهام آن بانام باشد)، می‌باشد و امتیاز دیگر سهام بانام آن است که اگر برگ سهم بانام از سوی شرکت صادر نشود، امکان انتقال این نوع سهام (برخلاف سهام بی‌نام که بدون ورقه‌ی سهم امکان انتقال ندارد) وجود دارد.
در موارد زیر صدور سهام بانام الزامی است:

– مادامی که تمام مبلغ اسمی هر سهم بی‌نام پرداخت نشده باشد،
سهامی که مدیران شرکت به عنوان وثیقه می‌سپارند و تا خاتمه مفاصا حساب دوره تصدی مدیران غیر قابل انتقال می‌باشد،
– سهام محجورین و صغار به منظور حمایت از حقوق آنها.
سهام کلیه‌ی بانک‌های کشور (م 31 قانون پولی و بانکی کشور مصوب 56)
سهام شرکت‌های سهامی انبارهای عمومی (م 1 تصویب‌نامه‌ی مربوط به تاسیس انبار‌های عمومی)
سهام شرکت‌های بیمه (م 31 قانون تاسیس بیمه‌ی مرکزی ایران و بیمه گری 1350)
سهام شرکت‌های دولتی که در جریان خصوصی‌سازی و اجرای سیاست‌های کلی اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به بخش خصوصی واگذار می‌شود.
2-4-1-2- سهام بی‌نام
در سهام بی‌نام، نام شخص معینی قید نمی‌گردد ولی عنوان «سهم بی نام» بر روی ورقه ذکر شده است. سهام بی نام زمانی صادر می‌شود که تمام قیمت آن از سوی صاحب سهم پرداخت شده باشد.
بر اساس م 39 ل.ا.ق.ت سهام بی‌نام یا گواهینامه موقت آن به شکل سند در وجه حامل تنظیم می‌شود؛ در نتیجه دارنده‌ی آن مالک شناخته می‌شود و بر این سهام مقررات اسناد در وجه حامل، حاکم می‌باشد. دارنده یا متصرف سهام بی‌نام (سند در وجه حامل)، مالک آن محسوب می‌شود و تصرف به عنوان مالکیت، دلیل مالکیت می‌باشد، مگر این که خلاف آن ثابت گردد (م 35 ق م). اگر سند در وجه حامل گم شود یا سرقت شود، شخص می‌تواند با مراجعه به دادگاه و انجام تشریفات قانونی بطلان آن را از دادگاه تقاضا کند و گم شدن یا سرقت آن تابع مقررات قانون تجارت راجع به اسناد در وجه حامل است (مواد 320 الی340 ق . ت) .
مزیت این نوع سهام انتقال آن با قبض و اقباض و فوق‌العاده آسان و بدون داشتن هر‌گونه تشریفاتی است و این ویژگی در مورد شرکت‌های پذیرفته شده در بازار بورس اوراق بهادار بیشتر نمایان است. به این دلیل که صاحب آن معلوم نیست و اشخاص می‌توانند بدون آن که مالکیت آنها معلوم باشد، منافع آن را دریافت کنند، مورد توجه زیادی قرار گرفته است.

ایراد این نوع سهام، مشکلات ناشی از اثبات مالکیت دارنده واقعی سند سهام است. در صورت گم شدن یاسرقت یا خیانت در امانت امین و وکیل نسبت به سهام بی‌نام که به آنها سپرده شده و مفقود شدن سند به هر دلیل، اثبات مالکیت صاحب سهم، مشکل است زیرا سهام بی‌نام، سند در وجه حامل است و تصرف آن دلیل مالکیت است و بی‌نام بودن امکان شناسایی دارنده‌ی اصلی را نمی‌دهد و شرکت، کسی را صاحب سهم می‌داند که سهم بی‌نام را ارائه دهد و به این شخص حق می‌دهد از حقوق وابسته به سهام بی‌نام استفاده کند.
تصرف سهم بی‌نام، مانند تصرف در مال منقول است و براساس م 13 آ.د.م محل اقامه‌ی دعاوی مربوط به آن محلی است که عقد یا قرارداد در آنجا واقع شده یا تعهد باید در آنجا انجام شود.
2-4-2- سهام از حیث مزایای وابسته به آن
سهام دارای حقوق و مزایایی می‌باشد. این حقوق مربوط به سهام ممکن است مساوی نباشد و متفاوت باشد. بر اساس تفاوتی که ممکن است در خصوص حقوق و مزایای مربوط به سهام وجود داشته باشد، نوع سهام نیز متفاوت می‌شود .
2-4-2-1- سهام عادی و سهم ممتاز
م 24 ل.ا.ق.ت این دو نوع سهم را پذیرفته است. سهام عادی و ممتاز ممکن است بانام یا بی‌نام باشد. شیوه واگذاری سهام عادی و ممتاز ممکن است در اساسنامه معین شده باشد، در غیر این صورت انتقال آنها تابع احکام انتقال سهام بانام و بی‌نام است. سهام ممتاز در صورتی قابل انتشار است که اساسنامه‌ی شرکت اجازه‌ی انتشار آن‌را داده باشد و یا مجمع‌ عمومی‌فوق‌العاده آن‌را تصویب نماید. سهام ممتاز سهامی است که برای آن ویژگی‌ها و مزایای مثبت نسبت به سهام عادی وجود داشته باشد.
سهام عادی تعریف نشده و می‌توان گفت تمام سهام عادی است و در صورتی که مزایایی مثبت برای بعضی اسناد در نظر گرفته شده باشد، این اسناد از حالت اسناد عادی خارج شده و در زمره‌ی سند سهام ممتاز قرار می‌گیرند‌؛ در نتیجه سهام ممتاز نسبت و در مقایسه با سایر سهام مزیتی خاص دارد. البته سهام ممتاز، نسبت به سایر سهام مزیت و رجحان دارد ولی در هر حال قیمت اسمی آن از سایر سهام تجاوز نخواهد کرد.
م 24 ق.ت و م 42 ل.ا. ق.ت به تعریف سهام ممتاز اختصاص دارد.
سهام ممتاز ممکن است در چند مرحله منتشر شده و دارای چند نوع باشد؛ می‌تواند با تأسیس شرکت به وسیله مؤسسین ایجاد شود و یا هنگام افزایش سرمایه شرکت سهامی و یا در شرایط خاص از جمله جلب همکاری متخصص رشته‌ای خاص، زمانی که شرکت احتیاج دارد اشخاص سرشناسی وارد شرکت شوند و یا در شرایط عادی کسی حاضر به خرید سهام شرکت نباشد، شرکت سهام ممتاز منتشر می‌کند.
تمام سهام شرکت نمی‌تواند ممتاز باشد زیرا در این صورت هیچ کدام بر دیگری مزیتی ندارد و تمام سهام عادی محسوب می‌شوند.
تبصره 2 م 24 ل.ا.ق.ت صدور سهام ممتاز را مشروط به رعایت کلیه مقررات موجود در ل.ا.ق.ت نموده است و اساسنامه شرکت و یا مجمع ‌عمومی‌فوق‌العاده نمی‌تواند هر امتیازی را که بخواهد به سهام ممتاز اختصاص دهد.
2-4-3- سهام از حیث آورده
زمانی که شرکت تشکیل می‌شود و اشخاص آورده‌ی خود را به شرکت منتقل می‌کنند‌، بر حسب نقشی که در تشکیل شرکت داشته‌اند به آنان سهام تعلق می‌گیرد. تقسیم‌بندی سهام در اینجا بر این اساس است که سهامدار چه نقشی در تشکیل شرکت داشته است.
2-4-3-1- سهام انتفاعی و سرمایه
سهم انتفاعی سهمی است که دارنده آن از منافع شرکت به نسبت سهم خود بهره‌مند گردد، ولی حقی نسبت به سرمایه‌ی شرکت ندارد. سهم سرمایه به صاحب آن حق دریافت منافع را می‌دهد، همچنین در موقع انحلال شرکت نسبت به سرمایه‌ی شرکت نیز محق می‌باشد. در واقع صاحب سهم انتفاعی فقط حق دریافت منافع را دارد و در موقع انحلال شرکت حقی بر اصل سرمایه شرکت ندارد و نباید از سود مساوی با سایر سهامداران منتفع گردند.
2-4-3-2- سهام مؤسس
سهام مؤسس پاداش و امتیازی است که به مؤسسان شرکت سهامی به علت زحمات و تلاش‌های ایشان در هنگام تأسیس شرکت داده می‌شود. سهام مؤسس، امتیازی است به موسسین شرکت داده می‌شود. این امتیاز، می‌تواند حق استفاده از منافع شرکت در زمان فعالیت شرکت و یا پس از انحلال شرکت باشد (اساسنامه شرکت می‌تواند به سهام مؤسس حق دهد که در موقع انحلال شرکت بعد از استهلاک و تأدیه سرمایه، از باقیمانده دارایی شرکت چند درصدی دریافت کند)؛ همچنین اشخاص مذکور حق دخالت در امور شرکت برای حفظ حقوق خود را دارند.
دریافت سهمی از سود شرکت می‌تواند ثابت یا چند درصدی از سود شرکت باشد. نحوه‌ی تقسیم سود سالیانه شرکت، در اساسنامه شرکت معین می‌شود و زمانی که سود قابل تقسیم شرکت اعلام شود، صاحبان سهام مؤسس نسبت به مبلغی که به آنها تعلق می‌گیرد، جزء طلبکاران شرکت محسوب می‌شوند.
2-4-4- انواع دیگر سهام
2-4-4-1- سهام نقدی و غیر نقدی
سرمایه شرکت از مجموع آورده‌‌های نقدی و غیر نقدی شرکا تشکیل می‌شود. قانون تجارت 1311 صدور سهام غیر نقدی را مجاز دانسته بود، مطابق م 26 ق.ت: «سهام ممکن است نقدی یا غیر نقدی باشد. سهام غیر نقدی، سهامی است که در ازای آن به جای وجه نقد، چیز دیگری از قبیل کارخانه و امتیازنامه و غیره داده می‌شود». بر اساس این تعریف، سهام غیر نقدی، باید دارای ارزش تجارتی بوده تا قابل تقویم باشد. (م 41، 42 و 43 ق.ت، ترتیب تقویم سهام در مقابل آورده غیر نقدی را معین کرده است.)
در عین حال؛ از مجموع مواد لایحه قانون تجارت اصلاحی 1347 چنین استنباط می‌شود که قانون‌گذار سهم غیرنقدی را نپذیرفته است؛ بلکه در قبال آورده‌های شرکا – چه نقدی و چه غیرنقدی – سهام نقدی داده می‌شود که اوراق متحدالشکلی دارد. پس تعهد‌کنندگان سهام ممکن است، بهای تعهد خود را نقداً پرداخت کنند و یا چیزی را که قابل تقویم بوده و ارزش تجارتی داشته باشد، تسلیم کنند. بعد از صدور سهام بین آورده‌های مزبور هیچ گونه تفاوتی وجود ندارد. قانون تجارت ایران سهم غیرنقدی را فقط برای تقویم ارزش آنها در موقع تأسیس شرکت پیش‌بینی کرده است ولی لایحه چنین مقرره‌ای ندارد.
2-4-4-2- سهام جایزه
هنگامی که شرکت سهامی، از ذخایر اندوخته فراوانی برخوردار باشد، می‌تواند بخشی از آنرا از راه انتشار سهام جایز در وجه سهامداران کنونی خود، به سرمایه تبدیل کند. معمولاً پس از انتشار سهام جایز، با توجه به تعداد سهام منتشرشده، قیمت سهام شرکت در بازار، کاهش پیدا می‌کند. با این حال، از آنجا که نرخ سود قابل تقسیم به ازای هر سهم تغییری نکرده است، پس از مدتی که قیمت سهم افزایش می‌یابد، سهامدارن با توجه به افزایش تعداد سهام خود، منافع بیشتری به دست خواهند آورد.
2-5- ماهیت حقوقی سهم
سهام مخلوق قراردادی است که یک یا چند نفر به موجب آن توافق می‌کنند، سرمایه و شخصیت حقوقی مستقلی را ایجاد کنند، اما این مخلوق از لحاظ ماهیت از خالق خود متمایز می‌شود و ماهیت مستقلی می‌یابد. تبیین ماهیت سهم در بررسی ماهیت معاملات و انتقال سهام نقش اساسی دارد.
برگه‌های سهام قابلیت خرید و فروش دارند و خیلی از مواد ل.ا.ق.ت نمایانگر این مطلب است. این نکته نشان می‌دهد که سهام در دسته حقوق مالی قرار دارد.

  تحقیق رایگان درباره لسان

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

حقوق مالی قابلیت مبادله با پول را دارد و این قابلیت سبب می‌شود که حق مالی انتقال‌پذیر باشد.
حقوق جهان اعتبار و قرارداد است. رابطه اعتباری شخص با مال، حق مالی است که در عرف به مال تعبیر می شود (اشیاء مادی، به این اعتبار که ملک اشخاص قرار می‌گیرند، مال محسوب می‌شوند).
راجع به سهام نیز این رابطه اعتباری صدق می‌کند و مال بودن سهام چه در عرف تجاری و چه در عالم حقوق و اعتبارات، امری بدیهی است و در مال بودن

دسته بندی : پایان نامه حقوق

دیدگاهتان را بنویسید