دانلود پایان نامه حقوق با موضوع حقوق بین الملل بشر

با انسانیت و احترام رفتار کنند.اصل احترام به فرد انسانی یکی از اصول مشترک حقوق بشر و حقوق بشردوستانه است.
تعهد به احترام به اشخاص، تعهد به حمایت و احترام به تمامیت جسمی و ذهنی آن هاست.هرگونه فشار جسمی یا اخلاقی از خارج ممنوع است.شکنجه از هر نوع که باشد ممنوع و به عنوان نقض فاحش کنوانسیون ها قابل مجازات است.حقوق بین الملل بشردوستانه تعدی به حیثیت فردی به خصوص رفتارهای تحقیرآمیز و غیرانسانی، فحشای اجباری و هر شکل دیگری از اقدامات توهین آمیز را نیز کاملا ممنوع می کند.4
بند (1) ماده 27 کنوانسیون چهارم ژنو گویای تمام این موارد است.5
اصل احترام به رفتار انسانی دارای پیامدهای دیگری نیز است که در واقع جهات گوناگون حمایت عام از افراد غیرنظامی را مشخص می کند.
از جمله این پیامدها می توان به
ممنوعیت سلب خودسرانه حیات یا قتل
ممنوعیت گروگان گیری افراد غیرنظامی

ممنوعیت تبعیض ناروا
احترام به زندگی خانوادگی
احترام به عقاید مذهبی
اشاره کرد.
بند دوم: حق دسترسی به کمک های بشردوستانه
همانطور که می دانیم در زمان وقوع درگیری های مسلحانه بسیاری از غیرنظامیان کشته می شوند، مورد تجاوز قرار می گیرند و حتی مجبور می شوند از خانه هایشان بیرون روند و همه دارایی خود را از دست می دهند.در این شرایط افراد غیرنظامی معمولا نیازمند کمک های بشردوستانه هستند و امروزه این نیازها به یک حق یا حمایت بین المللی برای آنان تبدیل شده است.
مسأله امداد رسانی به سکنه غیرنظامی، نخستین بار در سال 1967 آن هم با شدت و حدت تمام مطرح شد.
هدف از کمک انسان دوستانه حفظ حق زندگی آدمیان است و این کمک ها باید منحصرا بی طرفانه و عاری از هرگونه تبعیض باشند.
سوال: چه کسی باید اقدامات امدادی را برای جمعیت غیرنظامی انجام دهد؟
کشورهای متبوع خود غیرنظامیان که درگیر مخاصمه هستند و در صورت لزوم سایر کشورها، سازمان های بین المللی و حتی سازمان های بشردوستانه غیر بین المللی می توانند اقدامات حمایتی را انجام دهند.نقش قدرت های حامی، کمیته بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر بسیار تعیین کننده است.
کمیته بین المللی صلیب سرخ نقش مهمی در این زمینه ایفا کرده است، این کمیته می کوشد از طریق ارتقاء و تقویت حقوق بین المللی بشردوستانه و مقررات مرتبط نظام بین المللی حقوق بشر مانع از ورود درد و رنج به غیرنظامیان گردد.در واقع گرفتاری های غیر نظامیان و خانواده هایشان نگرانی اصلی کمیته است.در سال های اخیر کمیته بین المللی صلیب سرخ کمپین های خاصی را ایجاد کرده تا مشکلات این افراد را به عهده بگیرد.کمیته برای حمایت از آن ها تسهیلات و نیازهای ضروری برای بقا را فراهم می کند و سعی می کند دولت ها، مقامات نظامی و گروه های مسلح را متقاعد کند تا با آن همکاری کنند تا اطلاعاتی را تهیه و خانواده های غیرنظامیان را دور هم جمع کنند و همچنین تدارکات لازم را به غیرنظامیان اعطا کنند.
گفتار دوم: حمایت خاص از برخی افراد غیرنظامی
با توجه به این که تمام افراد غیرنظامی از حمایت عام برخوردارند، اما برخی از افراد با عنایت به ویژگی هایی همچون جنس، سن و غیره تحت توجه و حمایت خاص حقوق بشردوستانه قرار دارند.
بند اول: زنان، حمایت های کلی و خاص
اهداف حقوق بین الملل بشردوستانه جلوگیری کردن و کاستن از درد و رنج انسانی در طول جنگ بدون تبعیض جنسیتی است.اثرات درگیری های مسلحانه بر روی زنان می تواند بسیار شدید باشد بنابراین زنان علاوه بر این که از حمایت های حقوق بین الملل بشر و حمایت کلی از افراد غیرنظامی مقرر در حقوق بشردوستانه برخوردارند، با توجه به نیازهای ویژه و آسیب پذیری شان مقررات حمایتی بیشتری نیز در مورد آنان پیش بینی شده است، زیرا آنان در درگیری های مسلحانه طعمه بسیاری خوبی برای رزمندگان سوء استفاده جو هستند و حقوق بین الملل بشردوستانه مشکلات خاص زنان از جمله خطرات مربوط به سلامتی شان را در درگیری های مسلحانه به رسمیت می شناسد.
نیازهای ویژه زنان بر حسب موقعیتی که در آن قرار دارند، در منزل، در بازداشت و یا در وضعیت آوارگی ناشی از درگیری ها متفاوت است، ولی صرف نظر از موقعیت آنان این نیازها بایستی در هر شرایطی محترم شناخته شوند.زنان از لحاظ خشونت جنسی که شامل تجاوز، فحشای اجباری و هر شکل دیگر از تجاوز شرم آور است نیز باید تحت حمایت خاص قرار گیرند.همچنین حقوق بین الملل بشردوستانه لازم می داند که مادران حامله و مادرانی که بچه های کوچک دارند، تحت مراقبت های خاص قرار گیرند.
علاوه بر تمام موارد ذکر شده چون در زمان مخاصمات اعضای خانواده از هم جدا می شوند و مردان خانواده ممکن است مفقود شوند، زنان درد و رنج زیادی را تحمل می کنند و علت آن هم سرنوشت نامعلوم خویشاوندان گمشده شان است، از این رو مسئولیت بیشتری دارند و بقای هر روز اعضای خانواده را تأمین می کنند به همین دلیل باید تحت حمایت های خاص قرار گیرند و دولت ها از سلامتی و امنیت اقتصادی و
جسمی آنان محافظت کنند.
حمایت از زنان در درگیری های مسلحانه مورد توجه عهدنامه های چهارگانه ژنو، پروتکل های الحاقی، قطعنامه های مجمع عمومی، قطعنامه های شورای امنیت و نهادهای حقوق بشری قرار گرفته است.

  پایان نامه حقوق درباره : العربون

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

شورای امنیت سازمان ملل در قطعنامه ای راجع به حمایت از غیرنظامیان در درگیری های مسلحانه در سال 2000 نگرانی عمیق خود را نسبت به «تأثیرات خاصی که در درگیری ها مسلحانه نسبت به زنان وارد می کند» ابراز نموده و مجددا بر «اهمیت رعایت کامل حمایت ویژه از ایشان و کمک به برآوردن نیازهای ویژه زنان» تأکید ورزیده است.
در رابطه با بازداشت زنان در طول مخاصمات مسلحانه نیز می توان گفت که باید جدا از مردان نگهداری شوند و آنان را نمی توان جز به وسیله مأمورین زن بازرسی بدنی کرد.
مواد 14و 16 کنوانسیون چهارم ژنو، بند (5) ماده 75 و بند (1) ماده 76 پروتکل اول الحاقی به موضوعات بیان شده اشاره دارند.

بند دوم: کودکان، حمایت های کلی و خاص
کودکان همچون زنان آسیب پذیرترین اقشار جوامع هستند، مخصوصا در درگیری های مسلحانه که آنان از خانواده هایشان جدا می شوند، به قتل می رسند، مورد ضرب و جرح و تجاوز جنسی قرار می گیرند و امنیت آن ها به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.در این شرایط بیش از هر زمان دیگری آنان مستحق برخورداری از احترام هستند و در هر شرایطی حق دارند که بر اساس سنشان با آن ها رفتار شود.بنابراین تمام کودکان در درگیری های مسلحانه علاوه بر برخورداری از حمایت های حقوق بین الملل بشر و حمایت های کلی از افراد غیرنظامی، از حمایت های ویژه دیگری نیز برخوردارند.بر طبق کنوانسیون حقوق
کودک، دولت ها باید اصول حقوق بین الملل بشردوستانه را در ارتباط با کودکان محترم شمرده و از رعایت آن اطمینان حاصل کنند.
همانطور که قبلا ذکر شد طبق کنوانسیون حقوق کودک فردی که زیر 18 سال باشد، کودک محسوب می شود اما معیار سنی کودک در رابطه با درگیری های مسلحانه 15 سال ذکر شده است بنابراین در حقوق بشردوستانه کودک به اشخاصی گفته می شود که کمتر از 15 سال داشته باشد.
حمایت از کودکان در درگیری های مسلحانه مورد توجه عهدنامه های چهارگانه ژنو به ویژه عهدنامه چهارم، پروتکل های الحاقی، قطعنامه های شورای امنیت و نهادهای حقوق بشری قرار گرفته است.
سوال: آیا می توان کودکان را بازداشت یا زندانی کرد؟
در پاسخ باید گفت بله، کودکان نیز در بازداشت یا زندان قرار می گیرند اما مانند سایر کسانی که در درگیری های مسلحانه بازداشت می شوند آن ها نیز از حمایت حقوق بین المللی بشردوستانه برخوردارند.
رویه حاکی از آن است که احترام ویژه و حمایت از کودکان متأثر از درگیری مسلحانه شامل موارد زیر است:
حمایت در برابر کلیه اشکال خشونت جنسی
جداسازی کودکانی که از آزادی محروم شده اند از بزرگسالان، به جز در مواردی که اعضاء یک خانواده باشند.
دسترسی به آموزش، غذا و مراقبت های پزشکی
تخلیه از مناطق نبرد به منظور تأمین امنیت ایشان
بازگرداندن کودکان بدون سرپرست نزد خانواده هایشان
همچنین کمیته حقوق کودک سازمان ملل متحد تأکید می ورزد که اقدامات لازم جهت تحقق حقوق کودکان متأثر از درگیری مسلحانه عبارتند از:
حمایت از کودکان در محیط خانواده،
اطمینان از ارائه کمک و تأمین مراقبت های ضروری،
دسترسی به آموزش و مراقبت های بهداشتی،
ممنوعیت شکنجه، سوء استفاده و بدرفتاری،
ممنوعیت مجازات اعدام و حفظ سلامت محیط فرهنگی کودک،
تأمین کمک های امدادی و بشردوستانه و دسترسی به کودکان در درگیری های مسلحانه.
در رابطه با شکنجه کودکان می توان به مثالی از کودکان عراق اشاره کرد، که طبق آمار حدود 200 کودک عراقی در بازداشتگاه ها و زندان های عراق وجود دارند که برخی می گویند به آن ها تجاوز شده است، بعضی هم می گویند که کتک می خورند و مورد شکنجه قرار می گیرند.در واقع این کودکان قربانیان بی گناه جنگ شده اند که هر روز کشته یا زندانی می شوند.
یک جنبه بسیار حزن آور مخاصمات نیز، مشارکت فعال کودکان در مخاصمات است.نیروها و گروه های مسلح آن ها را به کار می گیرند، در شرایط بسیاری آن ها مجبور به حمل سلاح و شرکت فعالانه در جنگ هستند.در طول چند دهه گذشته سرباز گیری کودکان توسط گروهای مسلح به ویژه در آفریقا، از مشکلات جدی حقوق بشردوستانه بود.با این وجود آنان توسط قانون مورد حمایت قرار می گیرند.پروتکل های الحاقی اول و دوم کنوانسیون ژنو استخدام کودکان زیر 15 سال در نیروهای نظامی و مشارکت آنان در عملیات خصمانه را ممنوع اعلام کرده اند.پروتکل الحاقی به کنوانسیون حقوق کودک در سال 2000 سن کودکان را برای استخدام اجباری تا 18 سال بالا برد. این پروتکل تأکید می کند که گروه های مسلح نباید در هیچ شرایطی از کودکان زیر 18 سال استفاده کنند.
کنفرانس های بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر نیز در سال 1986 و 1995 قطعنامه هایی را دایر بر ممنوعیت به خدمت گرفتن کودکان در نیروی نظامی تصویب کرده اند. بیست و ششمین کنفرانس بین المللی صلیب سرخ به همه طرف های درگیر در مخاصمات توصیه اکید کرد که کودکان زیر 18 سال را مسلح نکنند و همه اقدامات ممکن را برای جلوگیری از شرکت کودکان زیر 18 سال در منازعات به عمل آورند.
اگر کودکان زیر 15 سال به استخدام نیروهای مسلح درآیند و در عملیات نظامی شرکت کنند، در صورت دستگیری شرایط اسارت آن ها به گونه ای تضمین خواهد شد که سن آن ها مدنظر قرار گیرد و این شرایط خاص اعم از این که آن ها به عنوان اسیر جنگی شناخته شده باشند یا نه، به آن ها اعطا می گردد.به خصوص این «کودکان سرباز» باید جدا از بزرگسالان نگهداری شوند. قانون زندان ها و بازداشتگاه های رواندا و پاکستان نیز به ترتیب مقرر نموده اند که افراد زیر هجده و بیست و یک سال باید در مکان هایی جدا از بزرگسالان نگه داشته شوند.
به طور کلی اهداف حقوق بین الملل بشردوستانه کاهش تأثیر جنگ بر روی کودکان می باشد.ماهیت درگیری های امروزه نیز به این معنی است که باید برای رهایی کودکان از ترس از جنگ و بازداشت شدن، تلاش های بیشتری توسط دولت ها، کمیته بین المللی صلیب سرخ و دیگران صورت گیرد.
ماده 77 پروتکل الحاقی اول به کنوانسیون های چهارگانه ژنو و ماده 38 کنوانسیون حقوق کودک به خوبی گویای تمام این مسائل هستند.
بند سوم: بازداشت شدگان و حقوق حمایتی آنان
با توجه به این که هدف اصلی این تحقیق حمایت از حقوق افراد بازداشتی است لذا در این قسمت به ذکر نکاتی راجع به رفتار با افرادی که در ارتباط با درگیری های مسلحانه از آزادی خود محروم شده اند، می پردازیم.
اصولا محروم کردن افراد غیرنظامی از آزادی و بازداشت آنان در طول درگیری های مسلحانه اعم از بین المللی یا غیر بین المللی مجاز نیست، در واقع بازداشت یک محدودیت شدید آزادی فردی است و این گونه بازداشت ها غیرقانونی تلقی می شود و بازداشت غیرقانونی غیرنظامیان نقض فاحش کنوانسیون چهارم ژنو محسوب می گردد.اما دلیل این ممنوعیت آن است که این افراد طبق موازین حقوق بشردوستانه مصون از هرگونه تعرض و در زمره اشخاص حمایت شده هستند.با این حال این افراد ممکن

این نوشته در پایان نامه حقوق ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید