دانلود پایان نامه حقوق با موضوع حقوق بشردوستانه

طول بازداشت قانونی یا غیرقانونی از بسیاری حقوق منع شده اند.
2.اعمال جنبه های حمایتی از متهمین طبق قوانین حقوق بشر و حقوق بشردوستانه در تمامی کشورها.
3.ارائه راهکارها و آگاهی های لازم برای حمایت از حقوق متهم به تمام افرادی که در این راستا فعالیت دارند و همچنین رفع موانع و چالش های موجود.
ج) روش تحقیق
تحقیق ارائه شده به صورت نظری انجام گرفته است و در گردآوری منابع، از شیوه مطالعات کتابخانه ای
با مطالعه کتب، مقالات، اسناد و سایت های اینترنتی با رویکردی توصیفی- تحلیلی استفاده شده است.
چ) سازماندهی تحقیق
مطالب این پژوهش در چهار فصل تدوین گردیده که هر فصل، خود شامل چندین مبحث، گفتار، بند و غیره می شود.
در فصل اول به کلیاتی از موضوع می پردازیم، این فصل به ارائه مفاهیم و تعاریف حقوق بشر و حقوق بشردوستانه اشاره دارد، علاوه بر این سعی شده از ارتباط بین این دو دسته از حقوق توضیحاتی ارائه شود.
در فصل دوم به مباحثی در زمینه بازداشت، قانونی و غیرقانونی بودن آن و همچنین دادرسی عادلانه در نظام بین الملل اشاره ای داریم.
در فصل سوم استانداردهای حقوقی بین المللی در رابطه با بازداشت و حفظ حقوق متهمین طبق اسناد حقوق بشری و حقوق بشردوستانه مدنظر قرار می گیرد.در این فصل ابتدا به اسناد بین المللی حمایت از متهم اشاره می شود و سپس از استانداردهای حقوقی بین المللی موجود در این زمینه سخن می گوییم.
نهایتا در فصل چهارم در مورد شکنجه و ممنوعیت مطلق آن در معاهدات بین المللی و تعهدات دولت های عضو مباحثی مطرح می شود.در پایان هم نتیجه گیری از مباحث پایان نامه و پیشنهادات ارائه می گردد.
فصل اول
مفاهیم و مبادی حقوق بشر و حقوق بشردوستانه
مبحث اول: مفهوم حقوق بشر و حقوق بشردوستانه
برای تهیه و تحریر هر اثری لازم است که در آغاز مفاهیم و مبادی آن، هرچند اجمالی توضیح داده شود.
حقوق بشر، اساسی ترین و ابتدایی ترین حقوقی است که هر فرد به طور ذاتی، فطری و به صرف انسان بودن از آن بهره مند می شود و آن مجموعه ای از ارزش ها، مفاهیم، اسناد حقوقی بین المللی و سازوکارهایی است که در همه زمان ها و مکان ها از مقام، منزلت و کرامت انسانی افراد حمایت می کند.مقررات حقوق بشر هم در زمان صلح و هم در زمان جنگ از افراد انسان حمایت می کند.
مطابق اعلامیه جهانی حقوق بشر و سایر اسناد بین المللی این حقوق ویژگی هایی همچون جهان شمول بودن، سلب نشدنی، انتقال ناپذیری، تفکیک ناپذیری و عدم تبعیض را داراست.
اصطلاح حقوق بشردوستانه، دارای منشأ نسبتا جدیدی است.حقوق بشردوستانه در زمان وقوع درگیری های مسلحانه قابلیت اجرا می یابد.
در واقع حقوق بشردوستانه بخشی از موازین حقوقی ناظر بر مخاصمات مسلحانه است که نحوه انجام عملیات جنگی و رفتار متخاصمان را در راستای غایت «انسانی شدن» مخاصمات مسلحانه بین المللی و غیر بین المللی تنظیم می نماید.حقوق بین الملل بشردوستانه شامل اصول و قواعد حقوقی است که هدف آن حمایت از افرادی می باشد که در معرض تأثیرات درگیری های مسلحانه بین المللی و غیر بین المللی هستند.بنابراین اگر بگوییم واژه «حمایت» قلب حقوق بین الملل بشردوستانه است، سخنی گزاف نگفته ایم.این حقوق خشونت را در شرایط جنگی محدود می کند و متضمن کلیه مقرراتی است که ناظر بر حمایت از نوع بشر در مخاصمات مسلحانه می باشد.

  منابع مقاله درمورد مثلی

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

گفتار اول: مناسبات متقابل حقوق بشر و حقوق بشردوستانه
حقوق بشر و حقوق بشردوستانه هر دو مکمل هم هستند.از این رو می توان گفت از حیث موضوعی، اصول مشترک و تجلی مفاهیم حقوق بشری در اسناد حقوق بشردوستانه با یکدیگر مناسبات متقابل دارند. حقوق بشر و حقوق بشردوستانه هر دو به دنبال تضمین حداقل استاندارد برای افراد در موقعیت های گوناگون هستند و هر دو با حقوق حمایت از افراد سروکار دارند، بنابراین می توان گفت بین آن ها وحدت موضوعی وجود دارد.
حقوق بشر و حقوق بشردوستانه در برخی از اصول با یکدیگر مشترک اند:

اصل کرامت و رفتار انسانی
اصل عدم تبعیض
اصل مصونیت افراد غیرنظامی
اصل ممنوعیت تحمیل درد و رنج بیهوده و غیر ضروری
در بسیاری از اسناد حقوق بشردوستانه مخصوصا عهدنامه های چهارگانه ژنو و پروتکل های الحاقی مفاهیم حقوق بشری نمایان است، از جمله در ماده 3 مشترک چهار عهدنامه مذکور که مفاهیم حقوق بشری در آن ملاحظه می شود.
مبحث دوم: مفهوم متهم در حقوق بشر و حقوق بشردوستانه
در معنای کلی متهم شخصی است که گمان می رود ارتکاب بزه از ناحیه وی صورت گرفته و هنجارهای اجتماعی را زیر پا گذاشته و به حقوق دیگران تعرض کرده است، اعم از این که حق شخص خاصی را نادیده گرفته یا این که حقوق عموم جامعه را پایمال کرده است.اثبات اتهام گناه کار بودن او نیز به عهده کسی می باشد که او را متهم کرده است، زیرا طبق قوانین بین المللی همچون اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی اصل بر این است که همه افراد بی گناه هستند مگر این که طبق مقررات قانونی و در یک دادگاه عادلانه و بی طرف گناه کار بودن شخص اثبات گردد.
در قوانین حقوق بشری واژه متهم کاربرد بسیاری دارد اما در قوانین حقوق بشردوستانه با توجه به این که افراد به نظامیان و غیرنظامیان تقسیم می شوند معمولا به جای استعمال واژه متهم، زمانی که افراد دستگیر می شوند در مورد نظامیان اصطلاح اسیران جنگی و در مورد افراد غیرنظامی اصطلاح بازداشت شدگان را به کار می برند.البته در مورد جانیان جنایات جنگی در حقوق بشردوستانه همان واژه متهم استعمال می شود.
به طور کلی می توان گفت متهمان شامل افرادی هستند که بلاتکلیف یا در انتظار محاکمه اند و همچنین افرادی که در حال محاکمه بوده اما آزادی آن ها بنا به دلایلی قبل از صدور حکم قطعی امکان پذیر نیست.
بنابراین افرادی که محکومیت یافته ولی هنوز محکومیت آنان مطابق مقررات قانونی قطعیت نیافته است، متهم فرض شده و در بازداشتگاه نگهداری می شوند و از این حیث تابع مقررات مربوط به متهمان می باشند.
مبحث سوم: تفکیک بین نظامیان و غیرنظامیان
نظامیان افرادی هستند که عضو نیروهای مسلح طرفین مخاصمه بوده و نظامی محسوب می شوند، این دسته از افراد عملیات نظامی را انجام می دهند.
غیرنظامیان اشخاصی هستند که عضو نیروهای مسلح یک کشور طرف درگیری یا عضو هیچ یک از گروه های مسلح مخالف یا سایر گروه های سازمان یافته مسلح غیردولتی نیستند.
فصل دوم

  دانلود پایان نامه حقوق درباره : حقوق بین‌الملل

بازداشت و دادرسی عادلانه
مبحث اول: بازداشت و انواع آن
یکی از اصطلاحاتی که در عرصه حقوق بشر و حقوق بشردوستانه با آن مواجه می شویم اصطلاح ««بازداشت» است.از آن جایی که برحسب مقتضیات زندگی اجتماعی و الزام های قوانین داخلی کشورها، امکان بازداشت اشخاص بنابر دلایل گوناگونی وجود دارد، از این رو در نظام بین المللی حقوق بشر جهت صیانت از کرامت ذاتی اشخاص و پیشگیری از تعرض های خودسرانه نسبت به افراد و امنیت شخصی و تمامیت جسمانی و روحی آن ها، ضمن تدوین مقررات عمومی درباره شرایط دستگیری، توقیف و بازداشت افراد، حمایت های ویژه و خاصی نیز جهت حمایت از اشخاص یا افراد تحت هرگونه بازداشت به عمل آمده است.
حال لازم می دانیم ابتدا به مفهوم بازداشت و سپس انواع آن اشاره کنیم.
گفتار اول: بازداشت در لغت و در اصطلاح حقوقی
بازداشت در لغت به معنای منع، ممانعت، توقیف و حبس آمده است.

معانی اولیه از مفاهیم دستگیری و بازداشت توسط کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد مقرر شده است.این کمیته دستگیری را این طور تعریف کرده است:” عمل گرفتن یک شخص و در حبس قرار دادن او تحت اقتدار قانون و مدت زمانی که او در توقیف قرار دارد تا زمانی که در حضور مقام ذی صلاح اقامه دعوی کند به این منظور که حبس او ادامه یابد یا او را آزاد کنند”.
تعریف لفظی این اصطلاح را همچنین می توان در «مجموعه اصول برای حمایت از تمامی اشخاص تحت هر شکل از بازداشت یا حبس» ملاحظه نمود.طبق این تعریف بازداشت یعنی شرایط اشخاص بازداشت شده، یعنی هر شخصی که از آزادی شخصی در نتیجه محکومیت برای ارتکاب خلاف محروم شده است.
در واقع بازداشت، سلب آزادی از متهم و زندانی کردن او در طول تمام یا قسمتی از تحقیقات مقدماتی توسط مقام صالح قضایی می باشد و باید به این نکته نیز توجه داشت که فرد محروم از آزادی مجاز به ترک محل مربوطه به طور دلخواه نبوده، ترک مکان نیاز به دستور مقام های قضایی یا اداری دارد.
برخی از حقوق دانان نیز در رابطه با بازداشت تعاریفی را ارائه نموده اند.از جمله آقای ژان بی اسپروتل بیان می کند:
«توقیف احتیاطی عبارت است از دستوری که توسط بازپرس صادر و در اجرای آن متهم دستگیر و برای ادامه تحقیقات و محاکمه به زندان تحویل می گردد».
همچنین به عقیده پروفسور گارو:
«بازداشت عبارت است از این که مقصر را در تمام مدت استنطاق مقدماتی و یا یک قسمت از آن در زندان حبس نمایند، همچنین ممکن است این بازداشت تا زمان تصمیم نهایی ادامه یابد».
گفتار دوم: بازداشت قانونی و غیرقانونی
بند اول: بازداشت قانونی
زمانی که بازداشت به منظور خاص و با دستور مقام قضایی صورت بگیرد، بازداشت قانونی تلقی می شود.شرایط قانونی بودن بازداشت یکی از مهم ترین مباحث حقوق بشری است که تقریبا در تمام اسناد مهم بین المللی جهانی و منطقه ای مورد تصریح و تأکید قرار گرفته است.در نتیجه به منظور قانونی بودن و طبق مقررات حقوق بین الملل بشری دستگیری و بازداشت باید مطابق قوانین رسمی داخلی و حقوق بین المللی انجام گیرد.
کمیته حقوق بشر در مواردی خاص روشن ساخته است که بازداشت در بازداشتگاه طبق بند (1) ماده 9 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی به منظور جلوگیری از فرار متهم، ضروری و قانونی می باشد. در موارد دیگری بازداشت متهم به منظور حفظ نظم و آرامش اجتماعی و تسکین افکار عمومی انجام می گیرد. کمیته همچنین بیان می کند اگر بازداشت به منظور حفظ نظم عمومی باشد باید توسط مقرراتی کنترل گردد، یعنی نباید خودسرانه باشد و باید بر اساس رویه های قانونی باشد و در مواردی که نقضی صورت گرفته باید جبران خسارت گردد.
قانونی بودن بازداشت باید توسط دادگاه تعیین شود.در یک مورد که فاعل جرم، به دستور پلیس و تحت قانون بازداشت شد، قانونی بودن بازداشت توسط دادگاه مورد بررسی قرار نگرفت تا این که بعد از هفت روز دستور بازداشت تایید شد.در نظر کمیته حقوق بشر این تأخیر بند (4) ماده 9 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی را نقض کرده بود زیرا شخص بازداشت شده باید مستحق انجام اقدامات و روند دادرسی در حضور دادگاه باشد، به این دلیل که دادگاه ممکن است بدون تأخیر تصمیم به قانونی بودن بازداشت گیرد و یا در صورتی که بازداشت غیرقانونی باشد، دستور آزادی شخص را دهد.
قابل توجه است که این تضمینات مهم قانونی در تمام موارد محرومیت از آزادی خواه موارد جنایی یا اداری، قابل اجرا هستند.
بند دوم: بازداشت غیرقانونی یا خودسرانه و حق جبران خسارت
دستگیری و بازداشت مجرم اگرچه یکی از معیارهای تحقق عدالت به حساب می آید اما گاهی این توقیف جنبه غیرقانونی می یابد.زمانی که مقامات دولتی بدون دلیل مناسب، صحیح و قانونی اشخاص را در بازداشت یا حبس قرار دهند، بازداشت خودسرانه تلقی می گردد.به طور وضوح زمانی که شخصی بدون حکم یا احضاریه دستگیر می شود و بدون حکم دادگاه در بازداشت نگه داشته می شود، این امر در واقع نقض حق آزادی از دستگیری و بازداشت خودسرانه است.
واژه خودسرانه باید به طور گسترده تفسیر شود که در واقع شامل عناصر بی عدالتی، عدم پیش بینی و عدم طی مراحل قانونی می شود.
کمیسیون بین آمریکایی سه نوع بازداشت را خودسرانه اعلام کرده است:
الف) بازداشتی که دستور آن توسط قوه مجریه یا مقننه با کسب رضایت از نیروهای امنیتی صادر گردد.
ب) بازداشتی که قانون را نقض کند.
ج) بازداشتی که اگرچه منطبق با قانون صورت می گیرد اما این بازداشت در نتیجه سوء استفاده از قدرت
صورت گرفته باشد.
کمیته حقوق بشر سازمان ملل نیز با توجه به اصل قانونی بودن بیان می کند که “دستگیری و بازداشت باید بر اساس قانون محرز و مسلم باشد و اگر شخصی دستگیر ی

این نوشته در پایان نامه حقوق ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید